Mirtor, 30 mg,tabl.uleg.rozp.w j.ust,(i.row)Delf,Czech,30szt

Produkt pochodzi z importu równoległego. Mirtor 30 mg to lek przeciwdepresyjny w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej.

Lek stosowany jest w leczeniu epizodów ciężkiej depresji.

Dorośli: Zalecana dawka dobowa wynosi od 15 mg do 45 mg. Leczenie rozpoczyna się od 15 mg lub 30 mg. Efekt działania pojawia się zwykle po 1–2 tygodniach, a poprawa po 2–4 tygodniach. W przypadku braku odpowiedzi dawkę można zwiększyć do maksymalnej. Jeśli po kolejnych 2–4 tygodniach brak poprawy, należy odstawić lek.

Osoby w podeszłym wieku: Stosuje się takie same dawki jak u dorosłych, jednak zwiększanie dawki wymaga ścisłej kontroli.

Dzieci i młodzież poniżej 18 lat: Nie zaleca się stosowania leku w tej grupie wiekowej ze względu na brak skuteczności i obawy dotyczące bezpieczeństwa.

Zaburzenia czynności nerek: U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek klirens mirtazapiny może być zmniejszony, co należy uwzględnić przy dawkowaniu.

Zaburzenia czynności wątroby: U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby klirens mirtazapiny może być obniżony, szczególnie w ciężkich przypadkach.

Okres półtrwania wynosi 20–40 godzin, dlatego lek można podawać raz na dobę, najlepiej wieczorem, lub w dwóch dawkach podzielonych (większa dawka wieczorem). Tabletki należy przyjmować doustnie, popijając wodą. Leczenie powinno trwać do ustąpienia objawów, zwykle co najmniej 6 miesięcy. Odstawianie leku należy przeprowadzać stopniowo, aby uniknąć objawów odstawienia.

Każda tabletka zawiera 30 mg mirtazapiny (Mirtazapinum) oraz 6 mg aspartamu (E951) jako substancję pomocniczą.

Opakowanie zawiera 30 tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej.

Przechowywać w temperaturze od 15°C do 25°C.

Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na mirtazapinę lub którąkolwiek substancję pomocniczą oraz podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów MAO.

Stosowanie u dzieci i młodzieży: Nie zaleca się stosowania leku u osób poniżej 18 lat ze względu na ryzyko myśli i zachowań samobójczych oraz brak danych dotyczących bezpieczeństwa długoterminowego.

Ryzyko samobójstwa: Depresja wiąże się ze zwiększonym ryzykiem samobójstwa, szczególnie na początku leczenia. Pacjentów należy uważnie monitorować, zwłaszcza w pierwszych tygodniach terapii i przy zmianie dawki.

Zahamowanie czynności szpiku: Opisywano przypadki agranulocytozy, czasem śmiertelne, głównie u osób starszych. W razie objawów infekcji należy przerwać leczenie i wykonać badania krwi.

Żółtaczka: W przypadku jej wystąpienia należy odstawić lek.

Stany wymagające nadzoru: Ostrożność jest konieczna u pacjentów z padaczką, zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, chorobami serca, niskim ciśnieniem, cukrzycą, schizofrenią, zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi, zaburzeniami oddawania moczu, jaskrą, a także u osób w podeszłym wieku. Należy monitorować objawy akatyzji, hiponatremii i zespołu serotoninowego.

Aspartam: Lek zawiera aspartam, co jest istotne dla pacjentów z fenyloketonurią.

Najczęstsze działania niepożądane (>5%) to senność, uspokojenie, suchość w ustach, zwiększenie apetytu i masy ciała, zawroty głowy oraz zmęczenie. Mogą wystąpić także nudności, biegunka, wysypka, bóle mięśni i stawów, obrzęki, hipotonia ortostatyczna, zaburzenia snu, lęk, a rzadziej drgawki, zespół serotoninowy, hiponatremia czy zaburzenia czynności wątroby. U dzieci częściej obserwowano zwiększenie masy ciała, pokrzywkę i hipertriglicerydemię.

Tabela 1. Działania niepożądane mirtazapiny