Mirexan, 150 mg, kaps.twarde, 60 szt.

Mirexan to lek przeciwzakrzepowy w postaci kapsułek twardych, zawierający substancję czynną eteksylan dabigatranu. Działa poprzez blokowanie substancji w organizmie odpowiedzialnej za tworzenie zakrzepów krwi.

U dorosłych lek stosuje się w celu zapobiegania powstawaniu zakrzepów krwi w mózgu (udar) i innych naczyniach krwionośnych u pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową oraz co najmniej jednym dodatkowym czynnikiem ryzyka. Ponadto jest wskazany w leczeniu zakrzepów krwi w żyłach nóg i płuc oraz w zapobieganiu ich nawrotom. U dzieci stosuje się go w leczeniu zakrzepów krwi i w profilaktyce ich ponownego wystąpienia.

Mirexan należy do grupy leków przeciwzakrzepowych. Jego mechanizm polega na hamowaniu substancji odpowiedzialnej za proces krzepnięcia, co zapobiega tworzeniu się zakrzepów krwi.

Substancją czynną jest eteksylan dabigatranu. Każda kapsułka zawiera 150 mg dabigatranu eteksylanu (w postaci mezylanu).

Substancje pomocnicze: zawartość kapsułki – kwas winowy, guma arabska, hypromeloza 2910 (15 cps), dimetykon 350 cS, talk, hydroksypropyloceluloza (100 cps); otoczka kapsułki – karagen, chlorek potasu, dwutlenek tytanu (E 171), hypromeloza 2910 (6 cps), indygotyna (E 132).

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawkę ustala lekarz indywidualnie. Kapsułki można przyjmować z posiłkiem lub bez, należy je połykać w całości, popijając szklanką wody, aby ułatwić ich przejście do żołądka. Nie wolno ich łamać, rozgryzać ani wysypywać zawartości, ponieważ może to zwiększyć ryzyko krwawienia.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na którykolwiek składnik, ciężkich zaburzeń czynności nerek, czynnego istotnego krwawienia, chorób lub zmian zwiększających ryzyko krwawienia (np. owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory z wysokim ryzykiem krwawienia, niedawny uraz mózgu lub rdzenia, zabieg chirurgiczny mózgu, rdzenia lub oka, niedawny krwotok śródczaszkowy, żylaki przełyku, malformacje tętniczo-żylne, tętniaki naczyniowe, poważne nieprawidłowości naczyniowe w obrębie mózgu lub rdzenia). Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie innych leków przeciwzakrzepowych (np. heparyny, pochodnych heparyny, doustnych antykoagulantów) z wyjątkiem szczególnych sytuacji, takich jak zmiana terapii lub podawanie UHF w celu utrzymania drożności cewników lub podczas ablacji w migotaniu przedsionków. Nie stosować w przypadku zaburzeń czynności wątroby wpływających na przeżycie, leczenia silnymi inhibitorami P-gp (ketokonazol, cyklosporyna, itrakonazol, dronedaron, glekaprewir/pibrentaswir) oraz po wszczepieniu sztucznej zastawki serca wymagającej leczenia przeciwzakrzepowego.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza, jeśli pacjent ma zwiększone ryzyko krwawienia (np. niedawne krwawienie, biopsja w ostatnim miesiącu, poważny uraz, zapalenie przełyku lub żołądka, refluks, stosowanie leków zwiększających ryzyko krwawienia, przyjmowanie leków przeciwzapalnych, zakażenie wsierdzia, zmniejszona czynność nerek, odwodnienie), jest w wieku powyżej 75 lat, waży 50 kg lub mniej, miał zawał serca, choroby wątroby lub planuje zabieg chirurgiczny. U dzieci należy zachować ostrożność w przypadku zakażenia w obrębie mózgu.

Jak każdy lek, Mirexan może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.

Często (u maksymalnie 1 na 10 osób): zmniejszenie stężenia hemoglobiny, nieprawidłowe wyniki prób wątrobowych.

Niezbyt często (u maksymalnie 1 na 100 osób): krwawienia (z nosa, przewodu pokarmowego, dróg moczowych, z guzków krwawniczych, odbytnicy, podskórne, do stawów, po urazach lub zabiegach), sińce lub krwiaki pooperacyjne, krew w stolcu, zmniejszenie liczby krwinek czerwonych, reakcje alergiczne, wymioty, biegunka, nudności, sączenie z rany, wzrost aktywności enzymów wątrobowych, żółtaczka skóry lub białkówek oczu. Więcej informacji znajduje się w ulotce dołączonej do leku.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, także tych bez recepty. Szczególnie istotne są: leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna, heparyna, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy), leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol), leki na zaburzenia rytmu serca (amiodaron, dronedaron, chinidyna, werapamil), leki immunosupresyjne (takrolimus, cyklosporyna), lek złożony glekaprewir/pibrentaswir, leki przeciwzapalne i przeciwbólowe (np. ibuprofen, diklofenak), ziele dziurawca, leki przeciwdepresyjne (SSRI, SNRI), antybiotyki (ryfampicyna, klarytromycyna), leki przeciwwirusowe stosowane w AIDS (rytonawir) oraz niektóre leki przeciwpadaczkowe (karbamazepina, fenytoina). W przypadku stosowania werapamilu lekarz może zalecić zmniejszenie dawki Mirexanu.

Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające ciążę powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. Nie zaleca się stosowania w ciąży ani w okresie karmienia piersią, chyba że lekarz zdecyduje inaczej.

Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.