Mirexan, 110 mg, kaps.twarde, 30 szt.

Mirexan to lek przeciwzakrzepowy w postaci kapsułek twardych, zawierający substancję czynną eteksylan dabigatranu. Mechanizm działania polega na blokowaniu substancji odpowiedzialnej za tworzenie zakrzepów krwi w organizmie.

Preparat stosuje się u dorosłych w celu zapobiegania powstawaniu zakrzepów krwi w mózgu (udar) i innych naczyniach krwionośnych u pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową oraz co najmniej jednym dodatkowym czynnikiem ryzyka. Lek jest również wskazany w leczeniu zakrzepów krwi w żyłach nóg i płuc oraz w profilaktyce ich nawrotów. U dzieci stosuje się go w leczeniu zakrzepów krwi i zapobieganiu ich ponownemu wystąpieniu.

Mirexan działa jako lek przeciwzakrzepowy, hamując substancję w organizmie odpowiedzialną za proces krzepnięcia, co zapobiega tworzeniu się zakrzepów krwi.

Substancją czynną jest eteksylan dabigatranu. Każda kapsułka twarda zawiera 110 mg dabigatranu eteksylanu (w postaci mezylanu).

Substancje pomocnicze: zawartość kapsułki – kwas winowy, guma arabska, hypromeloza 2910 (15cps), dimetykon 350 cS, talk, hydroksypropyloceluloza (100 cps); otoczka kapsułki – karagen, chlorek potasu, dwutlenek tytanu (E 171), hypromeloza 2910 (6cps), indygotyna (E 132).

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawkę ustala lekarz indywidualnie. Kapsułki można przyjmować z posiłkiem lub bez, należy je połykać w całości, popijając szklanką wody, aby ułatwić przedostanie się do żołądka. Nie wolno ich łamać, rozgryzać ani wysypywać zawartości, ponieważ może to zwiększyć ryzyko krwawienia.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na którykolwiek składnik, ciężkich zaburzeń czynności nerek, czynnego istotnego krwawienia, chorób lub stanów zwiększających ryzyko krwawienia (np. owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory z wysokim ryzykiem krwawienia, niedawny uraz mózgu lub rdzenia kręgowego, zabieg chirurgiczny mózgu, rdzenia lub okulistyczny, krwotok śródczaszkowy, żylaki przełyku, malformacje tętniczo-żylne, tętniaki naczyniowe, poważne nieprawidłowości naczyniowe w obrębie mózgu lub rdzenia). Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z innymi lekami przeciwzakrzepowymi (np. heparyna, heparyny drobnocząsteczkowe, fondaparynuks, warfaryna, rywaroksaban, apiksaban), z wyjątkiem szczególnych sytuacji (np. zmiana terapii, podtrzymanie drożności cewników, ablacja w migotaniu przedsionków). Nie stosować w przypadku zaburzeń czynności wątroby wpływających na przeżycie, leczenia silnymi inhibitorami P-gp (ketokonazol, cyklosporyna, itrakonazol, dronedaron, glekaprewir/pibrentaswir) oraz po wszczepieniu sztucznej zastawki serca wymagającej leczenia przeciwzakrzepowego.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza, jeśli pacjent ma zwiększone ryzyko krwawienia (np. niedawne krwawienie, biopsja w ostatnim miesiącu, poważny uraz, zapalenie przełyku lub żołądka, refluks, stosowanie leków zwiększających ryzyko krwawienia, przyjmowanie leków przeciwzapalnych, zakażenie wsierdzia, zmniejszona czynność nerek, odwodnienie), jest w wieku powyżej 75 lat, waży 50 kg lub mniej, miał zawał serca, choroby wątroby lub planuje zabieg chirurgiczny. U dzieci należy zachować ostrożność w przypadku zakażenia w obrębie mózgu.

Jak każdy lek, Mirexan może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.

Często (do 1 na 10 osób): zmniejszenie stężenia hemoglobiny, nieprawidłowe wyniki prób wątrobowych.

Niezbyt często (do 1 na 100 osób): krwawienia (z nosa, przewodu pokarmowego, dróg moczowych, z odbytnicy, pod skórą, do stawów, po urazach lub zabiegach), obecność krwi w stolcu, zmniejszenie liczby krwinek czerwonych, reakcje alergiczne, wymioty, biegunka, nudności, sączenie z rany pooperacyjnej, wzrost aktywności enzymów wątrobowych, żółtaczka. Więcej informacji znajduje się w ulotce dołączonej do leku.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, także wydawanych bez recepty. Szczególnie istotne są: leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna, heparyna, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy), leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol), leki na zaburzenia rytmu serca (amiodaron, dronedaron, chinidyna, werapamil), leki immunosupresyjne (takrolimus, cyklosporyna), lek złożony glekaprewir/pibrentaswir, leki przeciwzapalne i przeciwbólowe (np. ibuprofen, diklofenak), ziele dziurawca, leki przeciwdepresyjne (SSRI, SNRI), antybiotyki (ryfampicyna, klarytromycyna), leki przeciwwirusowe stosowane w AIDS (np. rytonawir) oraz niektóre leki przeciwpadaczkowe (karbamazepina, fenytoina). W przypadku stosowania werapamilu lekarz może zalecić zmniejszenie dawki Mirexanu.

Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające ciążę powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. Nie zaleca się stosowania w ciąży ani w okresie karmienia piersią, chyba że lekarz zdecyduje inaczej.

Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.