Metizol, 5 mg, tabl.,(i.row),MDZ,Bulgaria, 50 szt

Metizol to lek, który hamuje syntezę hormonów tarczycy. Nie wpływa jednak na ilość hormonów już wytworzonych ani na ich uwalnianie, dlatego efekty działania pojawiają się dopiero po kilku dniach stosowania. Produkt pochodzi z importu równoległego.

Metizol stosuje się w leczeniu nadczynności tarczycy niezależnie od jej przyczyny, w przełomie tarczycowym, w przygotowaniu do operacji usunięcia tarczycy oraz jako lek wspomagający w terapii jodem radioaktywnym.

Lek należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Zalecane dawkowanie:

• Dawka ustalana jest indywidualnie w zależności od nasilenia choroby i wielkości wola.
• Początkowo zwykle stosuje się 40–60 mg na dobę (8–12 tabletek) w 3–4 dawkach podzielonych. Takie dawkowanie utrzymuje się do zahamowania czynności tarczycy (zwykle 2–3 tygodnie, czasem do 8 tygodni lub dłużej). Następnie dawkę zmniejsza się do podtrzymującej 5–20 mg (1–4 tabletki) na dobę, podawanej raz dziennie lub w 2 dawkach podzielonych.
• W przełomie tarczycowym początkowa dawka wynosi 100 mg (20 tabletek), a następnie co 8 godzin 30 mg (6 tabletek).

Leczenie nadczynności tarczycy trwa zazwyczaj od 6 miesięcy do 2 lat.

• Przed operacją tarczycy lek stosuje się zwykle przez 3–4 tygodnie przed zabiegiem.

Pacjenci w podeszłym wieku:

• Nie ma potrzeby zmiany dawkowania.

Dzieci i młodzież (3–17 lat):

• Dawka zależy od masy ciała. Zwykle początkowo stosuje się 0,5 mg/kg mc. w 2–3 dawkach podzielonych. Później dawkę można zmniejszyć. Maksymalna dawka dobowa to 40 mg.
• Leku nie zaleca się u dzieci poniżej 2 lat.

Pacjenci z zaburzeniami nerek:

• Nie ma potrzeby zmiany dawkowania.

Pacjenci z zaburzeniami wątroby:

• W przypadku chorób wątroby należy poinformować lekarza, który może zmniejszyć dawkę.
• Lek należy przyjmować regularnie.

Substancją czynną jest tiamazol. Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, skrobia ziemniaczana, powidon, talk, magnezu stearynian.

Opakowanie zawiera 50 tabletek.

Lek należy przechowywać w temperaturze od 15°C do 25°C.

• Nadwrażliwość na tiamazol, pochodne tionamidu lub którykolwiek składnik leku.
• Stwierdzona granulocytopenia.
• Zastój żółci przed rozpoczęciem leczenia.
• Uszkodzenie szpiku po wcześniejszym leczeniu tiamazolem lub karbimazolem.
• Ostre zapalenie trzustki w wywiadzie po zastosowaniu tiamazolu lub karbimazolu.

Nie należy łączyć tiamazolu z hormonami tarczycy u kobiet w ciąży.

Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem.

• W przypadku wcześniejszych reakcji alergicznych na tiamazol (np. wysypka, świąd) należy poinformować lekarza.
• Przy dużym wolu utrudniającym oddychanie konieczna jest konsultacja, gdyż wole może się powiększyć w trakcie terapii.
• Przed leczeniem lekarz zleci badanie morfologii krwi.
• Należy natychmiast zgłosić się do lekarza w przypadku objawów takich jak ból gardła, gorączka, zapalenie jamy ustnej – mogą one świadczyć o agranulocytozie.
• W razie bólu brzucha lub gorączki należy przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem, gdyż może to oznaczać zapalenie trzustki.
• Przy bardzo dużych dawkach (ok. 120 mg/dobę) konieczne są kontrolne badania krwi z powodu ryzyka uszkodzenia szpiku.
• W przypadku powiększenia wola lub nadmiernego zahamowania czynności tarczycy lekarz może zmodyfikować dawkę lub włączyć hormony tarczycy.
• Lek może zaszkodzić płodowi, dlatego kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję.
• Podczas leczenia może wystąpić lub nasilić się orbitopatia endokrynna, niezwiązana z działaniem leku.
• Możliwe jest zwiększenie masy ciała w trakcie terapii, co jest naturalną reakcją organizmu.

Jak każdy lek, Metizol może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.

Należy przerwać leczenie i natychmiast skontaktować się z lekarzem w przypadku:

• Objawów agranulocytozy (ból gardła, gorączka, zapalenie jamy ustnej).

Bardzo często:

• Reakcje alergiczne skóry (świąd, wysypka, pokrzywka).

Często:

• Bóle stawów.

Rzadko:

• Zaburzenia smaku, gorączka.

Bardzo rzadko:

• Trombocytopenia, pancytopenia, limfadenopatia, hipoglikemia, neuropatie, obrzęk ślinianek, żółtaczka cholestatyczna, toksyczne zapalenie wątroby, ciężkie reakcje skórne, wypadanie włosów, toczeń polekowy.

Częstość nieznana:

• Zawroty głowy, ostre zapalenie trzustki.

U dzieci działania niepożądane są podobne jak u dorosłych.