Metizol, 5 mg, tabl.,(i.row),InPh,Bulgaria, 50 szt

Metizol to lek stosowany w leczeniu nadczynności tarczycy. Działa poprzez hamowanie syntezy hormonów tarczycy, nie wpływając na ilość już wytworzonych hormonów ani na ich uwalnianie. Z tego powodu efekty terapii pojawiają się dopiero po kilku dniach stosowania. Produkt pochodzi z importu równoległego.

Metizol jest wskazany w leczeniu nadczynności tarczycy niezależnie od jej przyczyny, w przełomie tarczycowym, w przygotowaniu pacjenta do operacji usunięcia tarczycy oraz jako lek wspomagający w terapii jodem radioaktywnym.

Lek hamuje wytwarzanie hormonów tarczycy, co prowadzi do zmniejszenia ich nadmiernej produkcji. Nie wpływa na hormony już obecne w organizmie, dlatego pełne działanie obserwuje się po kilku dniach stosowania.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Zalecane dawkowanie:

• Dawka początkowa wynosi zazwyczaj 40–60 mg na dobę (8–12 tabletek) w 3–4 dawkach podzielonych. Utrzymuje się ją do zahamowania czynności tarczycy (zwykle 2–3 tygodnie, czasem do 8 tygodni lub dłużej), po czym stopniowo zmniejsza do dawki podtrzymującej 5–20 mg na dobę (1–4 tabletki) w jednej lub dwóch dawkach.
• W przełomie tarczycowym początkowo podaje się 100 mg (20 tabletek), a następnie co 8 godzin 30 mg (6 tabletek).
• Leczenie nadczynności tarczycy trwa zwykle od 6 miesięcy do 2 lat.
• Przed operacją tarczycy lek stosuje się przez 3–4 tygodnie przed zabiegiem.

Pacjenci w podeszłym wieku: nie ma potrzeby zmiany dawkowania.

Dzieci i młodzież (3–17 lat):

• Dawka początkowa wynosi 0,5 mg/kg masy ciała na dobę w 2–3 dawkach. Maksymalna dawka dobowa to 40 mg. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 2 lat.

Pacjenci z zaburzeniami nerek: brak konieczności zmiany dawkowania.

Pacjenci z zaburzeniami wątroby: w przypadku chorób wątroby należy poinformować lekarza, który może zmniejszyć dawkę.

Lek należy przyjmować regularnie.

Substancją czynną jest tiamazol. Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, skrobia ziemniaczana, powidon, talk, stearynian magnezu.

Opakowanie zawiera 50 tabletek.

Lek należy przechowywać w temperaturze od 15°C do 25°C.

• Nadwrażliwość na tiamazol, pochodne tionamidu lub którykolwiek składnik leku.
• Stwierdzona granulocytopenia.
• Zastój żółci przed rozpoczęciem leczenia.
• Uszkodzenie szpiku po wcześniejszym leczeniu tiamazolem lub karbimazolem.
• Ostre zapalenie trzustki w wywiadzie po zastosowaniu tiamazolu lub karbimazolu.

Nie należy łączyć tiamazolu z hormonami tarczycy u kobiet w ciąży.

Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem. W trakcie terapii konieczne są badania krwi. Należy natychmiast zgłosić się do lekarza w przypadku objawów takich jak ból gardła, gorączka, zapalenie jamy ustnej, ból brzucha, które mogą świadczyć o agranulocytozie lub zapaleniu trzustki. W razie stosowania dużych dawek (ok. 120 mg/dobę) konieczna jest kontrola morfologii krwi. Lek może powodować powiększenie wola, dlatego lekarz może zmodyfikować dawkę lub zalecić dodatkowe hormony tarczycy. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję. W trakcie leczenia może dojść do zwiększenia masy ciała lub nasilenia orbitopatii endokrynnej.

Jak każdy lek, Metizol może powodować działania niepożądane:

• Bardzo często: reakcje alergiczne skóry (świąd, wysypka, pokrzywka).
• Często: bóle stawów.
• Rzadko: zaburzenia smaku, gorączka.
• Bardzo rzadko: trombocytopenia, pancytopenia, limfadenopatia, hipoglikemia, neuropatie, obrzęk ślinianek, żółtaczka cholestatyczna, toksyczne zapalenie wątroby, ciężkie reakcje skórne, wypadanie włosów, toczeń polekowy.
• Częstość nieznana: zawroty głowy, ostre zapalenie trzustki.

W przypadku objawów takich jak ból gardła, gorączka, zapalenie jamy ustnej należy natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem, gdyż mogą one świadczyć o agranulocytozie. U dzieci działania niepożądane są podobne jak u dorosłych.