Metizol, 5 mg, tabl.,(i.row),Delf,Bulgaria, 50 szt

Metizol to lek stosowany w leczeniu nadczynności tarczycy. Działa poprzez hamowanie syntezy hormonów tarczycy, jednak nie wpływa na ilość hormonów już wytworzonych ani na ich uwalnianie. Z tego powodu efekt terapeutyczny pojawia się dopiero po kilku dniach stosowania. Produkt pochodzi z importu równoległego.

Metizol jest stosowany w leczeniu nadczynności tarczycy niezależnie od jej przyczyny, w przełomie tarczycowym, w przygotowaniu do operacji usunięcia tarczycy oraz jako lek wspomagający w terapii jodem radioaktywnym.

Lek hamuje wytwarzanie hormonów tarczycy, co prowadzi do zmniejszenia ich nadmiernej produkcji. Nie wpływa na hormony już obecne w organizmie, dlatego pełne działanie obserwuje się po kilku dniach terapii.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Zalecane dawkowanie:

• Dawka początkowa wynosi zazwyczaj 40–60 mg na dobę (8–12 tabletek) w 3–4 dawkach podzielonych. Takie dawkowanie utrzymuje się do zahamowania czynności tarczycy (zwykle 2–3 tygodnie, czasem do 8 tygodni lub dłużej).
• Następnie dawkę zmniejsza się do podtrzymującej: 5–20 mg na dobę (1–4 tabletki), przyjmowanej jednorazowo lub w 2 dawkach podzielonych.
• W przełomie tarczycowym początkowo podaje się 100 mg (20 tabletek), a następnie co 8 godzin po 30 mg (6 tabletek).
• Leczenie trwa zwykle od 6 miesięcy do 2 lat.
• Przed operacją tarczycy lek stosuje się przez 3–4 tygodnie przed zabiegiem.

Pacjenci w podeszłym wieku: nie ma konieczności zmiany dawkowania.

Dzieci i młodzież (3–17 lat):

• Dawka zależy od masy ciała, zwykle początkowo 0,5 mg/kg mc. w 2–3 dawkach podzielonych.
• Później dawkę można zmniejszyć, nie przekraczając 40 mg na dobę.
• Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 2 lat.

Pacjenci z zaburzeniami nerek: brak konieczności zmiany dawkowania.

Pacjenci z zaburzeniami wątroby: należy poinformować lekarza, który może zmniejszyć dawkę. Lek należy przyjmować regularnie.

Substancją czynną jest tiamazol. Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, skrobia ziemniaczana, powidon, talk, stearynian magnezu.

Opakowanie zawiera 50 tabletek.

Lek należy przechowywać w temperaturze od 15°C do 25°C.

• Nadwrażliwość na tiamazol, pochodne tionamidu lub którykolwiek składnik leku.
• Stwierdzona granulocytopenia.
• Zastój żółci przed rozpoczęciem leczenia.
• Uszkodzenie szpiku po wcześniejszym leczeniu tiamazolem lub karbimazolem.
• Ostre zapalenie trzustki w wywiadzie po zastosowaniu tiamazolu lub karbimazolu.
• Nie stosować jednocześnie tiamazolu i hormonów tarczycy u kobiet w ciąży.

Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem. W przypadku wcześniejszych reakcji alergicznych na tiamazol (np. wysypka, świąd) należy poinformować lekarza. W razie dużego wola utrudniającego oddychanie konieczna jest kontrola, gdyż wole może się powiększyć. Przed terapią wykonuje się badanie morfologii krwi.

Należy natychmiast zgłosić się do lekarza, jeśli pojawią się objawy takie jak ból gardła, gorączka, zapalenie jamy ustnej – mogą one świadczyć o agranulocytozie. Objawy te mogą wystąpić w pierwszych tygodniach leczenia lub później. W razie gorączki lub bólu brzucha należy wykluczyć ostre zapalenie trzustki. Przy dużych dawkach (ok. 120 mg/dobę) konieczne są badania kontrolne krwi z powodu ryzyka uszkodzenia szpiku.

Jeśli w trakcie leczenia dojdzie do powiększenia wola lub nadmiernego zahamowania czynności tarczycy, lekarz może zmodyfikować dawkę lub włączyć hormony tarczycy. Lek może zaszkodzić płodowi, dlatego kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję. W trakcie terapii może wystąpić lub nasilić się orbitopatia endokrynna oraz zwiększenie masy ciała, co jest naturalną reakcją organizmu.

Lek zawiera laktozę – w przypadku nietolerancji cukrów należy skonsultować się z lekarzem.

Jak każdy lek, Metizol może powodować działania niepożądane:

• Bardzo często: reakcje alergiczne skóry (świąd, wysypka, pokrzywka).
• Często: bóle stawów.
• Niezbyt często: agranulocytoza (objawy: ból gardła, gorączka, zapalenie jamy ustnej).
• Rzadko: zaburzenia smaku, gorączka.
• Bardzo rzadko: trombocytopenia, pancytopenia, limfadenopatia, hipoglikemia, neuropatie, obrzęk ślinianek, żółtaczka cholestatyczna, toksyczne zapalenie wątroby, ciężkie reakcje skórne, wypadanie włosów, toczeń polekowy.
• Częstość nieznana: zawroty głowy, ostre zapalenie trzustki.

U dzieci działania niepożądane są podobne jak u dorosłych.