Mercilon, tabl., (i.row)InPh,Holandia, 63 szt

Produkt pochodzi z importu równoległego. Mercilon to złożony doustny środek antykoncepcyjny zawierający dwie substancje hormonalne: dezogestrel (progestagen) i etynyloestradiol (estrogen). Ze względu na niską zawartość hormonów jest określany jako tabletka antykoncepcyjna o małej dawce. Mercilon należy do jednofazowych preparatów złożonych, co oznacza, że każda tabletka w opakowaniu zawiera identyczną ilość hormonów.

Lek Mercilon stosuje się w celu zapobiegania ciąży. Doustna antykoncepcja jest jedną z najskuteczniejszych metod kontroli urodzeń, a ryzyko zajścia w ciążę przy prawidłowym stosowaniu tabletek jest bardzo niskie.

Opakowanie zawiera 21 tabletek, z oznaczeniem dni tygodnia przy każdej z nich. Tabletki należy przyjmować codziennie o tej samej porze, popijając wodą, jeśli to konieczne. Kuracja trwa 21 dni, po czym następuje 7-dniowa przerwa bez tabletek, w czasie której powinno wystąpić krwawienie z odstawienia, zwykle 2–3 dni po przyjęciu ostatniej tabletki. Nowe opakowanie należy rozpocząć 8. dnia, nawet jeśli krwawienie jeszcze trwa, co pozwala zachować stały dzień rozpoczęcia kolejnych cykli.

Każda tabletka zawiera 0,15 mg dezogestrelu i 0,02 mg etynyloestradiolu. Substancje pomocnicze to: skrobia ziemniaczana, krzemionka koloidalna bezwodna, α-tokoferol, kwas stearynowy, powidon, laktoza jednowodna.

Wielkość opakowania: 3 x 21 tabletek.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 30°C.

Nie stosować leku Mercilon w przypadku występowania któregokolwiek z poniższych stanów. W razie ich obecności należy poinformować lekarza, który doradzi inną metodę antykoncepcji:

• uczulenie na substancje czynne lub którykolwiek składnik leku;
• zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna lub zakrzepy w innych narządach (obecnie lub w przeszłości);
• zaburzenia krzepliwości krwi (np. niedobór białka C, S, antytrombiny III, czynnik V Leiden, przeciwciała antyfosfolipidowe);
• konieczność zabiegu chirurgicznego lub długotrwałe unieruchomienie;
• przebyty zawał serca lub udar, dusznica bolesna, przemijający napad niedokrwienny;
• choroby zwiększające ryzyko zakrzepów tętniczych: ciężka cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, bardzo wysokie ciśnienie krwi, znaczna hipertriglicerydemia, hiperhomocysteinemia;
• migrena z aurą;
• zapalenie trzustki związane z ciężką hipertriglicerydemią;
• żółtaczka lub ciężka choroba wątroby;
• nowotwory złośliwe zależne od hormonów płciowych (np. piersi, narządy rodne);
• łagodne lub złośliwe guzy wątroby;
• krwawienia z dróg rodnych o nieustalonej przyczynie;
• rozrost endometrium;
• ciąża lub podejrzenie ciąży;
• zakażenie HCV i jednoczesne stosowanie leków zawierających ombitaswir, parytaprewir, rytonawir, dazabuwir.

Przed rozpoczęciem stosowania leku należy poinformować lekarza o występowaniu poniższych stanów, a także zgłosić ich pojawienie się lub nasilenie w trakcie terapii:

• palenie tytoniu;
• cukrzyca, otyłość, nadciśnienie tętnicze;
• wady zastawkowe serca, zaburzenia rytmu, zakrzepowe zapalenie żył powierzchniowych, żylaki;
• dodatni wywiad rodzinny w kierunku choroby zakrzepowo-zatorowej, zawału lub udaru;
• migrena, padaczka;
• hipertriglicerydemia lub obciążenie rodzinne tą chorobą (zwiększone ryzyko zapalenia trzustki);
• konieczność zabiegu chirurgicznego lub długotrwałe unieruchomienie;
• okres po porodzie (zwiększone ryzyko zakrzepów);
• rak piersi w rodzinie, choroby wątroby lub pęcherzyka żółciowego;
• choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, toczeń rumieniowaty układowy, zespół hemolityczno-mocznicowy, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa;
• stany nasilające się w ciąży lub podczas wcześniejszej antykoncepcji hormonalnej (np. utrata słuchu, porfiria, opryszczka ciężarnych, pląsawica Sydenhama);
• ostuda (należy unikać ekspozycji na słońce i promieniowanie UV).

W przypadku wystąpienia wymienionych objawów po raz pierwszy, ich nawrotu lub nasilenia należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Jak każdy lek, Mercilon może powodować działania niepożądane, choć nie u każdej pacjentki. W razie wystąpienia ciężkich lub utrzymujących się objawów należy skonsultować się z lekarzem. Stosowanie złożonych hormonalnych środków antykoncepcyjnych wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zakrzepów krwi w żyłach (żylna choroba zakrzepowo-zatorowa) i tętnicach (tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe).

Często (więcej niż 1 na 100, mniej niż 1 na 10):

• obniżony nastrój, wahania nastroju;
• bóle głowy;
• nudności, bóle brzucha;
• tkliwość i ból piersi;
• zwiększenie masy ciała.

Niezbyt często (więcej niż 1 na 1000, mniej niż 1 na 100):

• zatrzymywanie płynów;
• spadek libido;
• migrena;
• wymioty, biegunka;
• wysypka, pokrzywka;
• powiększenie piersi.

Rzadko (więcej niż 1 na 10 000, mniej niż 1 na 1000):

• zakrzepy krwi w żyle lub tętnicy (np. zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał serca, udar, przemijający napad niedokrwienny, zakrzepy w wątrobie, jelitach, nerkach, oku);
• nadwrażliwość;
• wzrost libido;
• nietolerancja soczewek kontaktowych;
• choroby skóry (rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy);
• wydzielina z piersi, upławy;
• spadek masy ciała.