Mensil, 25 mg, tabletki do rozgryzania i żucia, 2 sztuki

Jedno opakowanie leku zawiera 2 tabletki do rozgryzania i żucia w blistrach w tekturowym pudełku.

Mensil zawiera substancję czynną – syldenafil, który należy do leków z grupy inhibitorów fosfodiesterazy typu 5 (PDE5). Lek działa poprzez wspomaganie rozkurczu naczyń krwionośnych w prąciu, zwiększając napływ krwi do prącia podczas podniecenia seksualnego. Syldenafil pomaga osiągnąć wzwód jedynie pod warunkiem uprzedniego pobudzenia seksualnego.

Lek Mensil jest stosowany w leczeniu zaburzeń wzwodu u dorosłych mężczyzn, czyli impotencji definiowanej jako niemożność uzyskania lub utrzymania erekcji prącia wystarczającej do odbycia stosunku płciowego.

Ten lek należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w ulotce dla pacjenta lub według zaleceń lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

• Zalecana dawka leku Mensil to 25 mg.
• Lekarz po konsultacji może zalecić inny sposób dawkowania.
• Leku Mensil nie należy stosować częściej niż raz na dobę.
• Nie należy przyjmować leku Mensil razem z innymi lekami zawierającymi syldenafil.
• Leku Mensil nie należy stosować u osób w wieku poniżej 18 lat.

Konkretną dawkę i sposób leczenia ustala lekarz.

Sposób podawania

Lek Mensil należy przyjmować na około godzinę przed planowaną aktywnością seksualną. Tabletkę należy rozgryźć i żuć. Tabletki nie wymagają popijania. W przypadku wrażenia, że działanie leku Mensil jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Czas trwania leczenia

• Lek nie jest przeznaczony do ciągłego, codziennego przyjmowania. Należy stosować go, w razie potrzeby, przed planowaną aktywnością seksualną.
• Mensil umożliwia osiągnięcie erekcji jedynie pod warunkiem pobudzenia seksualnego.
• Czas, po którym występuje działanie leku Mensil jest różny u różnych pacjentów, zwykle wynosi od pół godziny do jednej godziny. Działanie leku Mensil może nastąpić później, jeśli lek zostanie przyjęty po obfitym posiłku.
• Należy skontaktować się z lekarzem, gdy po zastosowaniu leku Mensil nie dochodzi do erekcji lub gdy czas trwania wzwodu nie jest wystarczający do odbycia stosunku płciowego.

Jak każdy lek, lek Mensil może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Działania niepożądane zgłaszane w związku ze stosowaniem leku Mensil są zwykle łagodne lub  umiarkowanie nasilone i krótkotrwałe. 

W przypadku wystąpienia któregokolwiek z następujących działań niepożądanych należy zaprzestać przyjmowania leku Mensil i natychmiast zasięgnąć pomocy medycznej:

• Reakcja alergiczna - występuje niezbyt często (może wystąpić u 1 na 100 pacjentów). Objawy: nagły świszczący oddech, trudności w oddychaniu lub zawroty głowy, obrzęk powiek, twarzy, ust lub gardła.
• Bóle w klatce piersiowej - występują niezbyt często. Jeśli wystąpią w czasie stosunku płciowego lub po nim: należy przyjąć półsiedzącą pozycję i spróbować się rozluźnić, nie przyjmować azotanów, w celu złagodzenia bólu w klatce piersiowej.
• Nadmiernie przedłużające się i czasem bolesne wzwody - występują rzadko (mogą wystąpić u 1 na 1000 pacjentów). Jeśli wzwód utrzymuje się ponad 4 godziny, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
• Nagłe pogorszenie lub utrata wzroku - występują rzadko.
• Ciężkie reakcje skórne - występują rzadko. Objawy mogą obejmować ciężkie łuszczenie się i obrzęk skóry, powstawanie pęcherzy w jamie ustnej, na narządach płciowych i dookoła oczu, gorączkę.
• Napady padaczkowe lub drgawki - występują rzadko.

Inne działania niepożądane:

Bardzo często (może wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów):

• Ból głowy.

Często (może wystąpić u 1 na 10 pacjentów):

• Nudności.
• Nagłe zaczerwienienie twarzy.
• Uderzenia gorąca (objawy obejmują uczucie gorąca w górnej części ciała).
• Niestrawność.
• Widzenie z kolorową poświatą.
• Niewyraźne widzenie.
• Zaburzenia widzenia.
• Uczucie zatkanego nosa.
• Zawroty głowy.

Niezbyt często (może wystąpić u 1 na 100 pacjentów):

• Wymioty.
• Wysypka skórna.
• Podrażnienie oka.
• Przekrwienie oczu.
• Ból oczu.
• Widzenie błysków światła.
• Jaskrawe widzenie.
• Wrażliwość na światło.
• Łzawienie oczu.
• Kołatanie serca.
• Szybkie bicie serca.
• Nadciśnienie tętnicze.
• Niedociśnienie.
• Bóle mięśni.
• Senność.
• Osłabione czucie dotyku.
• Zawroty głowy.
• Dzwonienie w uszach.
• Suchość w jamie ustnej.
• Zatkane lub niedrożne zatoki.
• Zapalenie błony śluzowej nosa (objawy obejmują katar, kichanie i zatkany nos).
• Ból w górnej części brzucha.
• Choroba refluksowa przełyku (objawy obejmują zgagę).
• Krew w moczu.
• Ból rąk lub nóg.
• Krwawienie z nosa.
• Uczucie gorąca oraz uczucie zmęczenia.

Rzadko (może wystąpić u 1 na 1000 pacjentów):

• Omdlenia.
• Udar.
• Zawał serca.
• Nieregularne bicie serca.
• Przemijające zmniejszenie przepływu krwi do części mózgu.
• Uczucie ucisku w gardle.
• Zdrętwienie ust.
• Krwawienie do tylnej części oka.
• Podwójne widzenie.
• Zmniejszona ostrość widzenia.
• Nieprawidłowe odczucia we wnętrzu oka.
• Obrzęk oczu lub powiek.
• Niewielkie cząstki lub punkty w polu widzenia.
• Widzenie obwódek wokół źródeł światła.
• Rozszerzenie źrenicy.
• Nieprawidłowe zabarwienie białka oka.
• Krwawienie z prącia.
• Obecność krwi w spermie.
• Suchość nosa.
• Obrzęk wewnątrz nosa.
• Uczucie drażliwości oraz nagłe osłabienie lub utrata słuchu.

Po wprowadzeniu leku do obrotu rzadko zgłaszano przypadki niestabilnej dławicy (choroba serca) oraz nagłej śmierci. Istotne, że u większości, ale nie u wszystkich mężczyzn, u których wystąpiły te działania niepożądane, zaburzenia czynności serca występowały przed przyjęciem leku zawierającego syldenafil. Nie jest możliwe określenie czy te działania niepożądane miały związek ze stosowaniem leku zawierającego syldenafil.

• jeśli pacjent ma uczulenie na syldenafil lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
• jeśli pacjent przyjmuje azotany, ponieważ ich jednoczesne stosowanie może prowadzić do niebezpiecznego zmniejszenia ciśnienia tętniczego krwi. Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje jakiekolwiek leki z tej grupy - leki te są często stosowane w celu łagodzenia objawów dławicy piersiowej („bólu w klatce piersiowej”). W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty,
• jeśli pacjent przyjmuje leki uwalniające tlenek azotu (takie jak azotyn amylu, tzw. poppers), ponieważ ich jednoczesne przyjmowanie może również prowadzić do niebezpiecznego zmniejszenia ciśnienia tętniczego,
• jeśli pacjent przyjmuje riocyguat. Jest to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia płucnego (tj. wysokiego ciśnienia krwi w płucach) i przewlekłego zakrzepowo-zatorowego nadciśnienia płucnego (tj. wysokiego ciśnienia w płucach spowodowanego przez zakrzepy krwi). Wykazano, że inhibitory PDE5, takie jak lek Mensil, nasilają działanie obniżające ciśnienie krwi przez ten lek. Jeśli pacjent przyjmuje riocyguat lub nie jest pewien, należy poinformować o tym lekarza,
• w przypadku ciężkich chorób serca lub wątroby,
• po niedawno przebytym udarze lub zawale serca oraz w przypadkach niskiego ciśnienia tętniczego krwi.
• jeśli u pacjenta występują dziedziczne zmiany degeneracyjne siatkówki, takie jak zwyrodnienie barwnikowe siatkówki (tzw. retinitis pigmentosa),
• jeśli u pacjenta stwierdzono kiedykolwiek utratę wzroku w wyniku niezwiązanej z zapaleniem tętnic przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego (tzw. NAION).

Przed rozpoczęciem stosowania leku Mensil należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką w przypadku:

• Niedokrwistości sierpowatokrwinkowej (nieprawidłowość dotycząca czerwonych ciałek krwi), białaczki (choroba nowotworowa krwi), szpiczaka mnogiego (choroba nowotworowa szpiku kostnego).
• Jeśli u pacjenta stwierdzono anatomiczne zniekształcenie prącia lub chorobę Peyroniego.
• Dolegliwości ze strony serca. W tym przypadku lekarz powinien ocenić, czy stan serca pozwala na dodatkowy wysiłek, jaki wiąże się z aktywnością seksualną.
• Choroby wrzodowej lub przy zaburzeniach krzepnięcia krwi (takich jak hemofilia).
• Jeśli wystąpi nagłe pogorszenie widzenia lub nagła utrata wzroku, należy przerwać stosowanie leku Mensil i natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Leku Mensil nie należy stosować jednocześnie z innymi doustnymi lub miejscowymi rodzajami terapii zaburzeń wzwodu.

Leku Mensil nie należy stosować jednocześnie z terapiami tętniczego nadciśnienia płucnego (TNP) z zastosowaniem syldenafilu ani innymi inhibitorami PDE5.

Leku Mensil nie należy przyjmować, jeśli nie stwierdzono zaburzeń erekcji.
Mensil nie jest lekiem przeznaczonym dla kobiet.

Specjalne uwagi dotyczące pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby powinni poinformować o tym lekarza. Tacy pacjenci nie powinni stosować dawki leku Mensil wyższej niż 25 mg.

Leku Mensil nie należy stosować u osób w wieku poniżej 18 lat.

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Mensil może wykazywać interakcje z niektórymi lekami, zwłaszcza stosowanymi w leczeniu bólu w klatce piersiowej. W przypadku pogorszenia stanu zdrowia wymagającego natychmiastowej pomocy medycznej, należy poinformować lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę o zażyciu leku Mensil oraz o godzinie jego zażycia. Nie należy przyjmować leku Mensil jednocześnie z innymi lekami, bez zalecenia lekarza.

Nie należy stosować leku Mensil, jeśli pacjent przyjmuje leki z grupy azotanów, ponieważ ich jednoczesne stosowanie może prowadzić do niebezpiecznego zmniejszenia ciśnienia tętniczego. Należy zawsze poinformować lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę, jeśli pacjent przyjmuje azotany, które są stosowane w leczeniu dławicy piersiowej („ból w klatce piersiowej”).

Nie należy stosować leku Mensil, jeśli pacjent przyjmuje leki uwalniające tlenek azotu (takie jak azotan amylu), ponieważ ich jednoczesne stosowanie również może powodować niebezpieczne zmniejszenie ciśnienia tętniczego.

Jeśli pacjent już przyjmuje riocyguat, należy poinformować o tym lekarza lub farmaceutę.

W przypadku przyjmowania leków z grupy inhibitorów proteazy, stosowanych w leczeniu zakażeń wirusem HIV, zaleca się rozpoczęcie leczenia od mniejszej dawki (25 mg) leku Mensil.

U niektórych pacjentów, którzy przyjmują leki alfa-adrenolityczne z powodu wysokiego ciśnienia krwi lub rozrostu prostaty, może dochodzić do zawrotów głowy lub zamroczenia, które mogą być objawami niskiego ciśnienia, spowodowanego spadkiem ciśnienia krwi podczas szybkiego wstawania lub siadania. Objawy takie występowały u niektórych pacjentów przyjmujących lek Mensil i leki alfa-adrenolityczne. Ich wystąpienie jest najbardziej prawdopodobne w ciągu 4 godzin po przyjęciu leku Mensil. W celu zmniejszenia możliwości wystąpienia tych objawów, pacjent powinien regularnie przyjmować stałe dawki swojego leku alfa-adrenolitycznego przed rozpoczęciem stosowania leku Mensil. Lekarz może zadecydować o zastosowaniu mniejszej początkowej dawki (25 mg) leku Mensil. W razie wystąpienia objawów niskiego ciśnienia krwi (zawrotów głowy, zamroczenia, wrażenia nadchodzącego omdlenia) należy przede wszystkim położyć się lub usiąść i poczekać do ustąpienia objawów, pomóc może również wypicie wody, zaczerpnięcie świeżego powietrza, napięcie mięśni brzucha, krzyżowanie nóg. Należy unikać szybkiego wstawania lub siadania.

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie, jeśli pacjent przyjmuje leki zawierające sakubitryl z walsartanem, stosowane w leczeniu niewydolności serca.

Lek Mensil może być przyjmowany jednocześnie z posiłkiem lub niezależnie od niego. Jednakże przyjmowanie leku Mensil w czasie spożywania obfitych posiłków może wydłużyć czas niezbędny do rozpoczęcia działania leku.

Mensil a alkohol

Zdolność do uzyskania erekcji może być czasowo zaburzona po spożyciu alkoholu. Aby w sposób maksymalny wykorzystać możliwości lecznicze leku Mensil, nie należy spożywać znacznych ilości alkoholu przed zażyciem leku.

Lek Mensil nie jest przeznaczony do stosowania przez kobiety.

Lek Mensil może spowodować wystąpienie zawrotów głowy i zaburzeń widzenia. Pacjenci przed rozpoczęciem prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn powinni zorientować się, w jaki sposób reagują na lek Mensil.

• W przypadku zażycia zbyt dużej dawki leku u pacjenta mogą częściej występować działania niepożądane i mogą być one bardziej nasilone.
• Zastosowanie dawki większej niż 100 mg nie oznacza zwiększenia skuteczności leku.
• Nie należy stosować większej ilości tabletek niż wskazano w ulotce dla pacjenta.
• Należy skontaktować się z lekarzem w razie przyjęcia większej ilości tabletek niż zalecono.
• W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lek nie jest przeznaczony do ciągłego, codziennego przyjmowania. Należy stosować go, w razie potrzeby, przed planowaną aktywnością seksualną.

Substancją czynną leku jest syldenafil. Jedna tabletka leku zawiera 25 mg syldenafilu tworzącego się in situ z 35,12 mg syldenafilu cytrynianu.

Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to:

• polakrylina potasowa,
• krzemionka koloidalna bezwodna,
• laktoza jednowodna,
• powidon K-30,
• aspartam (E 951), 
• kroskarmeloza sodowa,
• aromat miętowy,
• magnezu stearynian,
• potasu wodorotlenek (do ustalenia pH),
• kwas solny (do ustalenia pH).

Lek Mensil zawiera 2,15 mg aspartamu (E 951) w jednej tabletce. Aspartam jest źródłem fenyloalaniny. Może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią. Jest to rzadka choroba genetyczna, w której fenyloalanina gromadzi się w organizmie, z powodu jej nieprawidłowego wydalania.

Lek Mensil zawiera laktozę. Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

• Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania.
• Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze po Tw. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
• Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji lub domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.