Medoxa, 50 mg, tabl., 20 szt

Lek Medoxa zawiera prednizon, syntetyczny glikokortykosteroid o silnym działaniu przeciwzapalnym i immunosupresyjnym. Stosowany jest w leczeniu chorób wymagających ogólnoustrojowego podania glikokortykosteroidów, w tym schorzeń zapalnych i autoimmunologicznych.

Lek Medoxa stosuje się w leczeniu wielu chorób, m.in.:

• Choroby układu endokrynnego: pierwotna i wtórna niewydolność kory nadnerczy (choroba Addisona), wrodzona hiperplazja nadnerczy, hiperkalcemia w przebiegu chorób nowotworowych, nieropne zapalenie tarczycy.
• Ciężkie choroby alergiczne oporne na inne metody leczenia: kontaktowe i atopowe zapalenie skóry, choroba posurowicza, reakcje nadwrażliwości na leki, alergiczny nieżyt nosa.
• Kolagenozy: ostre reumatyczne zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie skórno-mięśniowe (u dzieci może być lekiem z wyboru), toczeń rumieniowaty układowy.
• Choroby skóry i błon śluzowych: złuszczające zapalenie skóry, opryszczkowe pęcherzowe zapalenie skóry, ciężkie łojotokowe zapalenie skóry, ciężki rumień wielopostaciowy (zespół Stevens-Johnsona), ziarniniak grzybiasty, pęcherzyca, ciężka łuszczyca.
• Choroby przewodu pokarmowego w okresach zaostrzenia: wrzodziejące zapalenie okrężnicy, choroba Leśniowskiego-Crohna.
• Choroby układu krwiotwórczego: niedokrwistość hemolityczna nabyta, niedokrwistość aplastyczna wrodzona, niedokrwistość z powodu hipoplazji układu czerwonokrwinkowego, małopłytkowość wtórna u dorosłych, idiopatyczna plamica małopłytkowa (choroba Werlhofa) u dorosłych.
• Choroby nowotworowe (leczenie paliatywne): białaczka i chłoniaki u dorosłych, ostra białaczka u dzieci.
• Zespół nerczycowy: w celu wywołania diurezy lub remisji w idiopatycznym zespole nerczycowym bez mocznicy oraz poprawy czynności nerek w toczniu rumieniowatym.
• Choroby neurologiczne: stwardnienie rozsiane w okresach zaostrzenia.
• Choroby oka: ciężkie ostre i przewlekłe procesy alergiczne i zapalne, m.in. zapalenie tęczówki, ciała rzęskowego, naczyniówki, siatkówki, nerwu wzrokowego, alergiczne zapalenie spojówek, zapalenie rogówki (z wyłączeniem zakażeń wirusowych i grzybiczych).
• Choroby układu oddechowego: beryloza, zespół Löfflera, zachłystowe zapalenie płuc, objawowa sarkoidoza, piorunująca lub rozsiana gruźlica płuc (z leczeniem przeciwgruźliczym), astma oskrzelowa.
• Choroby reumatyczne: zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, łuszczycowe zapalenie stawów, reumatoidalne zapalenie stawów (w tym młodzieńcze), ostre i podostre zapalenie kaletki, dnawe zapalenie stawów, zapalenie pochewki ścięgna, pourazowe zapalenie kości i stawów, zapalenie błony maziowej, zapalenie nadkłykcia.
• Inne: gruźlicze zapalenie opon mózgowych z blokiem podpajęczynówkowym (z leczeniem przeciwgruźliczym), włośnica z zajęciem mięśnia sercowego lub układu nerwowego.

Prednizon, będący pochodną kortyzolu, wykazuje silne działanie przeciwzapalne i immunosupresyjne. Hamuje rozwój objawów zapalenia, ogranicza gromadzenie się komórek w ognisku zapalnym oraz zmniejsza przepuszczalność naczyń włosowatych, co redukuje obrzęki. Substancja ta tłumi reakcje immunologiczne, zarówno komórkowe, jak i mechanizmy odpowiedzi swoistej.

Prednizolon, aktywny metabolit prednizonu, hamuje wydzielanie ACTH przez przysadkę, co obniża produkcję kortykosteroidów i androgenów w korze nadnerczy. Wpływa na metabolizm białek, nasilając ich rozpad i indukując enzymy uczestniczące w przemianach aminokwasów, co może prowadzić do ujemnego bilansu azotowego. Zwiększa dostępność glukozy poprzez stymulację glukoneogenezy w wątrobie, nasila katabolizm białek i ogranicza zużycie glukozy w tkankach, co skutkuje wzrostem stężenia glukozy we krwi i gromadzeniem glikogenu w wątrobie.

Długotrwałe stosowanie może powodować nieprawidłowe rozmieszczenie tkanki tłuszczowej, obniżenie stężenia wapnia w osoczu, zahamowanie wzrostu kości u dzieci i młodzieży oraz rozwój osteoporozy. Prednizolon nasila również działanie amin katecholowych.

Substancją czynną jest prednizon. Każda tabletka zawiera 50 mg prednizonu (Prednisonum). Substancje pomocnicze to: celuloza mikrokrystaliczna, skrobia żelowana (kukurydziana), poloksamer 407, sodu stearylofumaran, krzemionka koloidalna bezwodna.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawkę ustala lekarz indywidualnie. Po uzyskaniu pożądanego efektu dawkę należy stopniowo zmniejszać do najmniejszej skutecznej, a przed odstawieniem leku redukować ją stopniowo. Preparat przyjmuje się doustnie.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, w temperaturze poniżej 25°C.

Leku nie wolno stosować w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną lub którykolwiek składnik preparatu oraz u pacjentów z układowymi zakażeniami grzybiczymi.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o chorobach takich jak: twardzina skóry, zakażenia grzybicze, zaburzenia tarczycy, marskość wątroby, hipoprotrombinemia, choroby przewodu pokarmowego (wrzodziejące zapalenie okrężnicy, wrzód trawienny, zapalenie przełyku, żołądka), gruźlica, ropnie, uchyłkowatość jelit, świeże zespolenia jelitowe, niewydolność nerek, nadciśnienie, osteoporoza, myasthenia gravis, cukrzyca, choroby serca, niewydolność krążenia, jaskra, zaburzenia psychiczne. Należy również poinformować lekarza o przebytym zawale serca.

Nie wolno nagle przerywać leczenia, ponieważ grozi to niewydolnością kory nadnerczy – dawkę należy zmniejszać stopniowo. W trakcie terapii należy kontrolować czynność nadnerczy, poziom elektrolitów, glukozy we krwi i czas protrombinowy. Pacjentów leczonych prednizonem nie należy szczepić żywymi szczepionkami wirusowymi.

Działania niepożądane, takie jak drgawki, zawroty i bóle głowy, zaburzenia widzenia czy objawy psychiczne, mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Jak każdy lek, Medoxa może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Do działań o nieznanej częstości należą m.in.: twardzinowy przełom nerkowy, zaburzenia cyklu miesiączkowego, zespół Cushinga, zahamowanie wzrostu u dzieci, wtórna niedoczynność kory nadnerczy i przysadki, ujawnienie cukrzycy, hirsutyzm, ujemny bilans azotowy, hiperglikemia, zwiększenie masy ciała, zaburzenia psychiczne (w tym objawy schizofrenii, manii, majaczenie), drgawki, wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego, bóle i zawroty głowy, zaćma, jaskra, wytrzeszcz, zaburzenia widzenia, zakrzepica, choroba wrzodowa z powikłaniami (perforacje, krwawienia), zapalenie trzustki, wzdęcia, zapalenie przełyku, zaburzenia trawienia, zmiany skórne (rozstępy, trądzik, upośledzone gojenie ran, wybroczyny, rumień, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy), osłabienie mięśni, miopatia steroidowa, osteoporoza, złamania patologiczne, aseptyczna martwica kości, spowolnienie tętna. Więcej informacji znajduje się w ulotce dołączonej do leku.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym wydawanych bez recepty. Szczególnie istotne jest stosowanie: niesteroidowych leków przeciwzapalnych, amfoterycyny B, inhibitorów anhydrazy węglanowej, paracetamolu, steroidów anabolicznych, androgenów, leków cholinolitycznych, przeciwzakrzepowych (pochodne kumaryny, indandionu, heparyna, streptokinaza, urokinaza), trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, doustnych leków przeciwcukrzycowych, insuliny, leków stosowanych w nadczynności tarczycy, hormonów tarczycy, asparaginazy, doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających estrogeny, glikozydów naparstnicy, leków moczopędnych, kwasu foliowego, leków immunosupresyjnych, izoniazydu, meksyletyny, mitotanu, sodu, szczepionek zawierających żywe wirusy, induktorów enzymów mikrosomalnych, efedryny, leków blokujących płytkę motoryczną, salicylanów, potasu.

Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające, że są w ciąży, powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. Decyzję o stosowaniu preparatu w tym okresie podejmuje lekarz.

O zastosowaniu leku u dzieci decyduje lekarz.