Maxiseptic jest środkiem antyseptycznym w postaci aerozolu na skórę. Stosowany jest na skórę lub rany w celu zniszczenia drobnoustrojów i czynników zakaźnych oraz zapobiegania zakażeniom.
Maxiseptic jest przeznaczony do stosowania u dorosłych i dzieci w każdym wieku w celu: wielokrotnego, krótkotrwałego leczenia antyseptycznego w obrębie błon śluzowych i sąsiednich tkanek przed procedurami diagnostycznymi w obrębie narządów płciowych i odbytu, w tym pochwy, sromu i żołędzia prącia, a także przed cewnikowaniem pęcherza moczowego; leczenia antyseptycznego małych, powierzchownych ran oraz dezynfekcji skóry przed zabiegami niechirurgicznymi; ograniczonego czasowo wspomagającego leczenia antyseptycznego grzybicy międzypalcowej.
Nie należy stosować leku Maxiseptic jeśli pacjent:
- ma uczulenie na oktenidyny dichlorowodorek, fenoksyetanol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku;
- do płukania jamy brzusznej (np. śródoperacyjnie), pęcherza moczowego lub błony bębenkowej (błony w uchu środkowym, która drga w odpowiedzi na fale dźwiękowe).
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Po zastosowaniu leku zawierającego oktenidyny dichlorowodorek i fenoksyetanol zaobserwowano następujące działania niepożądane:
Rzadkie działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób): Odczucie pieczenia, zaczerwienienie, świąd, uczucie ciepła.
Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 000 osób): Kontaktowe reakcje alergiczne, np. przemijające zaczerwienienie w miejscu zastosowania.
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): Po przepłukaniu głębokich ran za pomocą strzykawki donoszono o przypadkach uporczywego obrzęku, rumienia i martwicy tkanki.
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Leku Maxiseptic nie wolno mieszać z innymi substancjami, w szczególności nie wolno stosować go w skojarzeniu ze środkami antyseptycznymi na bazie PVP-jod (jodopowidonu) na sąsiednich obszarach skóry, ponieważ w obszarze granicznym może pojawić się intensywne przebarwienie o barwie brązowej do fioletowej.
Należy unikać kontaktu z anionowymi substancjami powierzchniowo czynnymi, np. detergentami i substancjami czyszczącymi. Z powodu możliwości wystąpienia interakcji ze związkami anionowymi zaleca się stosowanie wody destylowanej (lub wody do wstrzykiwań) jako rozpuszczalnika.
Substancje czynne: oktenidyny dichlorowodorek, fenoksyetanol.
1 ml roztworu zawiera: 1 mg oktenidyny dichlorowodorku (Octenidinum dihydrochloridum) i 20 mg fenoksyetanolu (Phenoxyethanolum).
Substancje pomocnicze: sodu glukonian, glicerol, betaina kokamidopropylowa CAB 30-LQ-(MH), woda oczyszczona, kwas solny, 10 % roztwór (do ustalenia pH 5,0-6,5).
Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
