Marixino, 20 mg, tabl.powl., 56 szt.

Marixino 20 mg w postaci tabletek należy do grupy leków stosowanych w leczeniu otępienia. Utrata pamięci w chorobie Alzheimera jest wynikiem zaburzeń w przekazywaniu impulsów nerwowych w mózgu. W procesie tym uczestniczą receptory kwasu N-metylo-D-asparaginowego (NMDA), które odgrywają istotną rolę w uczeniu się i zapamiętywaniu. Marixino, jako antagonista receptorów NMDA, poprawia przekazywanie sygnałów nerwowych, wspierając funkcje pamięciowe.

Lek Marixino jest przeznaczony do leczenia pacjentów z chorobą Alzheimera w stopniu umiarkowanym do ciężkiego.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Zalecana dawka dla dorosłych i osób starszych wynosi 20 mg raz na dobę. Aby zmniejszyć ryzyko działań niepożądanych, dawkę zwiększa się stopniowo według schematu:

1. tydzień: pół tabletki 10 mg raz na dobę
2. tydzień: jedna tabletka 10 mg raz na dobę
3. tydzień: półtorej tabletki 10 mg raz na dobę
4. tydzień: dwie tabletki 10 mg raz na dobę

Początkowo stosuje się 5 mg raz na dobę, w drugim tygodniu 10 mg, w trzecim 15 mg, a od czwartego tygodnia 20 mg raz na dobę.

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkowanie ustala lekarz, monitorując stan nerek. Lek przyjmuje się doustnie, raz dziennie, najlepiej o tej samej porze, popijając wodą. Tabletki 10 mg można dzielić na równe dawki. Lek można stosować niezależnie od posiłków.

Leczenie należy kontynuować tak długo, jak przynosi ono korzyści, a lekarz powinien regularnie oceniać jego skuteczność.

Jedna tabletka powlekana zawiera 20 mg memantyny chlorowodorku (odpowiadające 16,62 mg memantyny). Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna (E460), krzemionka koloidalna bezwodna, talk (E553b), stearynian magnezu (E572), kopolimer kwasu metakrylowego i etylu akrylanu (1:1), laurylosiarczan sodu, polisorbat 80, triacetyna, simetykon.

Opakowanie zawiera 56 tabletek powlekanych.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 30°C.

Leku Marixino nie należy stosować w przypadku uczulenia na memantyny chlorowodorek lub którykolwiek z pozostałych składników preparatu.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza, jeśli pacjent miał napady padaczkowe, przebył zawał serca, cierpi na zastoinową niewydolność serca lub niekontrolowane nadciśnienie. W takich przypadkach terapia powinna być prowadzona pod ścisłą kontrolą lekarza.

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest monitorowanie stanu nerek i ewentualna modyfikacja dawki. Należy unikać jednoczesnego stosowania z amantadyną, ketaminą, dekstrometorfanem oraz innymi antagonistami receptorów NMDA.

Lekarz powinien ocenić, czy pacjent może bezpiecznie prowadzić pojazdy i obsługiwać maszyny. Marixino może spowalniać reakcje, co może uniemożliwiać wykonywanie tych czynności.

Jak każdy lek, Marixino może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Zwykle mają one nasilenie łagodne do umiarkowanego.

Często (1–10 na 100 pacjentów):

• Ból głowy, senność, zaparcia, podwyższone enzymy wątrobowe, zawroty głowy, zaburzenia równowagi, spłycenie oddechu, nadciśnienie, nadwrażliwość na lek.

Niezbyt często (1–10 na 1000 pacjentów):

• Zmęczenie, zakażenia grzybicze, splątanie, omamy, wymioty, zaburzenia chodu, niewydolność serca, zakrzepica żylna.

Bardzo rzadko (mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):

• Napady padaczkowe.

Częstość nieznana:

• Zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, reakcje psychotyczne.

Choroba Alzheimera może wiązać się z depresją i myślami samobójczymi. Zgłaszano takie przypadki u pacjentów leczonych memantyną. W razie wystąpienia objawów niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Działania niepożądane można zgłaszać do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych URPL lub podmiotowi odpowiedzialnemu.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Marixino może wchodzić w interakcje z:

• amantadyną, ketaminą, dekstrometorfanem,
• dantrolenem, baklofenem,
• cymetydyną, ranitydyną, prokainamidem, chinidyną, chininą, nikotyną,
• hydrochlorotiazydem i lekami złożonymi z jego zawartością,
• środkami antycholinergicznymi,
• lekami przeciwdrgawkowymi,
• barbituranami,
• agonistami dopaminergicznymi (np. L-dopa, bromokryptyna),
• neuroleptykami,
• doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi.

W przypadku hospitalizacji należy poinformować personel medyczny o stosowaniu leku Marixino.

W okresie ciąży i karmienia piersią, a także w przypadku planowania ciąży, należy skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. Nie zaleca się stosowania memantyny w ciąży. Kobiety przyjmujące Marixino nie powinny karmić piersią.