Malarone, 250 mg+100 mg, tabl.powl.,(i.row),Delf,Irlan, 12szt.

Malarone to lek przeciwmalaryczny zawierający dwie substancje czynne: atowakwon i chlorowodorek proguanilu.

Preparat stosuje się zarówno w profilaktyce, jak i w leczeniu malarii. Choroba ta przenoszona jest przez ukłucia komarów zakażonych pierwotniakiem Plasmodium falciparum. Malarone działa poprzez niszczenie komórek pasożyta, zapobiegając rozwojowi choroby lub eliminując ją u osób zakażonych.

Aby zmniejszyć ryzyko zarażenia, oprócz przyjmowania leku należy stosować dodatkowe środki ochrony przed ukłuciami komarów:

• używać repelentów na odsłonięte partie skóry,
• nosić jasne ubrania zakrywające ciało, szczególnie po zmroku,
• spać w pomieszczeniach zabezpieczonych lub pod moskitierą impregnowaną środkiem owadobójczym,
• zamykać okna i drzwi o zmierzchu, jeśli nie są zabezpieczone siatką,
• stosować środki owadobójcze (maty, aerozole, wtyczki) w pomieszczeniach.

W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Po powrocie z rejonu występowania malarii, jeśli pojawią się objawy takie jak gorączka, dreszcze, ból głowy czy zmęczenie, należy natychmiast zgłosić się do lekarza.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Zaleca się przyjmowanie go z posiłkiem lub napojem mlecznym, najlepiej o stałej porze każdego dnia.

Postępowanie w przypadku wymiotów:

• Jeśli wymioty wystąpią w ciągu godziny od przyjęcia dawki, należy zażyć dodatkową tabletkę.
• W razie wymiotów lub biegunki podczas leczenia należy poinformować lekarza, który może zlecić badania krwi w celu kontroli skuteczności terapii.

Profilaktyka malarii u dorosłych: 1 tabletka raz na dobę. Leczenie należy rozpocząć 1–2 dni przed podróżą, kontynuować codziennie w trakcie pobytu i przez 7 dni po powrocie. Nie zaleca się stosowania u osób ważących poniżej 40 kg – w takim przypadku należy użyć tabletek pediatrycznych.

Leczenie malarii u dorosłych: 4 tabletki raz na dobę przez 3 dni.

Dawkowanie u dzieci (w leczeniu):

• 11–20 kg: 1 tabletka raz na dobę przez 3 dni,
• 21–30 kg: 2 tabletki raz na dobę przez 3 dni,
• 31–40 kg: 3 tabletki raz na dobę przez 3 dni,
• powyżej 40 kg: dawkowanie jak u dorosłych.

Lek nie jest zalecany do leczenia dzieci o masie ciała poniżej 11 kg.

Każda tabletka zawiera 250 mg atowakwonu i 100 mg chlorowodorku proguanilu. Substancje pomocnicze w rdzeniu tabletki to: poloksamer 188, celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza niskopodstawiona, powidon K30, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), magnezu stearynian. Otoczka zawiera: hypromelozę, dwutlenek tytanu (E171), tlenek żelaza czerwony (E172), makrogol 400, glikol polietylenowy 8000.

Opakowanie zawiera 12 tabletek powlekanych.

Przechowywać w temperaturze od 15°C do 25°C.

• Nadwrażliwość na atowakwon, chlorowodorek proguanilu lub którykolwiek składnik leku,
• profilaktyka malarii u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek.

Przed rozpoczęciem stosowania należy poinformować lekarza, jeśli pacjent ma ciężką chorobę nerek lub jeśli lek ma być podawany dziecku o masie ciała poniżej 11 kg – w takim przypadku należy zastosować tabletki o innej mocy.

Jak każdy lek, Malarone może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.

Ciężkie reakcje alergiczne: wysypka, świąd, nagły świszczący oddech, ucisk w klatce piersiowej, obrzęk twarzy, warg, języka. W takim przypadku należy natychmiast przerwać stosowanie i skontaktować się z lekarzem.

Ciężkie reakcje skórne: rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona – wymagają pilnej pomocy medycznej.

Bardzo częste: ból głowy, nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka.

Częste: zawroty głowy, bezsenność, nietypowe sny, depresja, utrata apetytu, gorączka, wysypka, kaszel; w badaniach krwi: niedokrwistość, neutropenia, hiponatremia, zwiększenie enzymów wątrobowych.

Niezbyt częste: niepokój, kołatanie serca, obrzęk jamy ustnej, wypadanie włosów, pokrzywka; w badaniach krwi: zwiększenie aktywności amylazy.

Rzadkie: omamy.

Inne (częstość nieznana): zapalenie wątroby, zastój żółci, tachykardia, zapalenie naczyń, drgawki, zaburzenia psychiczne, niestrawność, owrzodzenia jamy ustnej, pęcherze, łuszczenie skóry, nadwrażliwość na światło; w badaniach krwi: pancytopenia.