Malarone, 250 mg+100 mg, tabl.powl.,(i.row),Delf,Hiszp,12szt

Malarone to lek przeciwmalaryczny zawierający dwie substancje czynne: atowakwon i chlorowodorek proguanilu. Produkt pochodzi z importu równoległego.

Lek stosuje się zarówno w profilaktyce, jak i w leczeniu malarii. Choroba ta przenoszona jest przez ukłucia komarów zakażonych pierwotniakiem Plasmodium falciparum. Malarone działa poprzez niszczenie komórek pasożyta, zapobiegając rozwojowi choroby lub eliminując ją u osób zakażonych.

Aby zmniejszyć ryzyko zakażenia, oprócz przyjmowania leku należy stosować dodatkowe środki ochronne:

• używać preparatów odstraszających owady na odsłonięte partie skóry,
• nosić jasne ubrania zakrywające ciało, szczególnie po zmroku,
• spać w pomieszczeniach zabezpieczonych lub pod moskitierą impregnowaną środkiem owadobójczym,
• zamykać okna i drzwi o zmierzchu, jeśli nie są zabezpieczone siatką,
• rozważyć stosowanie środków owadobójczych w pomieszczeniach.

W przypadku wystąpienia po powrocie z podróży objawów takich jak gorączka, dreszcze, ból głowy czy zmęczenie, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Zaleca się przyjmowanie go z posiłkiem lub napojem mlecznym, najlepiej o stałej porze dnia.

Zapobieganie malarii: u dorosłych zalecana dawka to 1 tabletka raz na dobę. Należy rozpocząć przyjmowanie 1–2 dni przed podróżą, kontynuować codziennie w trakcie pobytu i przez 7 dni po powrocie. Lek nie jest zalecany w profilaktyce u dzieci i dorosłych ważących poniżej 40 kg; w takich przypadkach stosuje się tabletki pediatryczne.

Leczenie malarii: u dorosłych dawka wynosi 4 tabletki raz na dobę przez 3 dni. U dzieci dawka zależy od masy ciała:

• 11–20 kg – 1 tabletka raz na dobę przez 3 dni,
• 21–30 kg – 2 tabletki raz na dobę przez 3 dni,
• 31–40 kg – 3 tabletki raz na dobę przez 3 dni,
• powyżej 40 kg – dawkowanie jak u dorosłych.

Lek nie jest zalecany do leczenia malarii u dzieci ważących mniej niż 11 kg.

W przypadku wymiotów w ciągu godziny od przyjęcia dawki należy zażyć dodatkową tabletkę. Jeśli wymioty lub biegunka utrzymują się, konieczna może być kontrola lekarska i badania krwi, aby upewnić się, że pasożyt został usunięty.

Każda tabletka zawiera 250 mg atowakwonu i 100 mg chlorowodorku proguanilu. Substancje pomocnicze w rdzeniu tabletki to: poloksamer 188, celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza niskopodstawiona, powidon K30, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), magnezu stearynian. Otoczka zawiera: hypromelozę, dwutlenek tytanu (E171), tlenek żelaza czerwony (E172), makrogol 400, glikol polietylenowy 8000.

Opakowanie zawiera 12 tabletek powlekanych.

Lek należy przechowywać w temperaturze od 15°C do 25°C.

• Nadwrażliwość na atowakwon, chlorowodorek proguanilu lub którykolwiek składnik leku,
• stosowanie w profilaktyce malarii u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek.

Przed rozpoczęciem stosowania leku należy poinformować lekarza, jeśli pacjent ma ciężką chorobę nerek lub jeśli lek ma być podawany dziecku ważącemu mniej niż 11 kg, ponieważ w takim przypadku konieczne jest zastosowanie tabletek o innej mocy.

Jak każdy lek, Malarone może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.

Ciężkie reakcje alergiczne: wysypka, świąd, nagłe trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy, warg, języka. W razie ich wystąpienia należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

Ciężkie reakcje skórne: wysypka pęcherzowa, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona – wymagają pilnej pomocy medycznej.

Bardzo częste: ból głowy, nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka.

Częste: zawroty głowy, bezsenność, nietypowe sny, depresja, utrata apetytu, gorączka, wysypka, kaszel; w badaniach krwi: niedokrwistość, neutropenia, hiponatremia, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.

Niezbyt częste: niepokój, kołatanie serca, obrzęk jamy ustnej, wypadanie włosów, pokrzywka; w badaniach krwi: zwiększenie aktywności amylazy.

Rzadkie: omamy.

Inne, o nieznanej częstości: zapalenie wątroby, zastój żółci, tachykardia, zapalenie naczyń, drgawki, zaburzenia psychiczne, niestrawność, owrzodzenia jamy ustnej, pęcherze, łuszczenie się skóry, nadwrażliwość na światło; w badaniach krwi: pancytopenia.