Lonamo, 100 mg, tabletki powlekane, 56 szt.

Lonamo zawiera substancję czynną – chlorowodorek sitagliptyny. Lek stosuje się w terapii cukrzycy typu 2 w celu poprawy kontroli poziomu glukozy we krwi.

Preparat jest wskazany do stosowania u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 w celu poprawy kontroli glikemii. Może być stosowany w monoterapii lub w leczeniu skojarzonym: w terapii dwuskładnikowej z metforminą, pochodną sulfonylomocznika lub agonistą receptora PPAR gamma, a także w terapii trójskładnikowej z pochodną sulfonylomocznika i metforminą lub z agonistą receptora PPAR i metforminą. Ponadto lek może być stosowany jako uzupełnienie leczenia insuliną.

Lonamo należy do grupy doustnych leków hipoglikemizujących – inhibitorów dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4). Mechanizm działania polega na zwiększaniu stężenia aktywnych hormonów inkretynowych, co sprzyja poprawie kontroli glikemii. Skuteczność sitagliptyny potwierdzono zarówno w monoterapii, jak i w leczeniu skojarzonym u dorosłych z cukrzycą typu 2.

Substancją czynną jest sitagliptyna. Każda tabletka zawiera chlorowodorek sitagliptyny jednowodny, co odpowiada 100 mg sitagliptyny.

Substancje pomocnicze: rdzeń tabletki – wapnia wodorofosforan, celuloza mikrokrystaliczna (PH 102), kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, sodu stearylofumaran, magnezu stearynian; otoczka – alkohol poliwinylowy, dwutlenek tytanu (E 171), makrogol 3350, talk, tlenek żelaza żółty (E 172), tlenek żelaza czerwony (E 172).

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Dawkę ustala lekarz indywidualnie dla pacjenta. Preparat można przyjmować niezależnie od posiłków.

Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na którykolwiek składnik, w cukrzycy typu 1, przy ostrym zapaleniu trzustki, hipoglikemii, zaburzeniach czynności nerek oraz w przypadku pemfigoidu pęcherzowego.

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ostrym zapaleniem trzustki, zaburzeniami czynności nerek, kwasicą ketonową w przebiegu cukrzycy, cukrzycą typu 1 oraz u osób z reakcją alergiczną na sitagliptynę.

Stosowanie leku może powodować zawroty głowy, senność lub zaburzenia widzenia. W przypadku wystąpienia tych objawów nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Jak każdy lek, Lonamo może wywoływać działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Najczęściej zgłaszane to: hipoglikemia, nudności, wzdęcia i wymioty. Szczegółowe informacje znajdują się w ulotce dołączonej do opakowania.

Należy poinformować lekarza o wszystkich aktualnie lub niedawno stosowanych lekach, a także o planowanych do przyjmowania, w tym wydawanych bez recepty. Szczególnie istotne jest, jeśli pacjent stosuje metforminę, cyklosporynę lub digoksynę.

Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające, że są w ciąży, powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. Lonamo nie należy stosować w okresie ciąży ani karmienia piersią.

Lek nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia.