Lokren 20, 20 mg, tabletki powlekane, 28 szt. (import równoległy, InPharm)

Lokren 20 mg to lek w postaci tabletek powlekanych, zawierający substancję czynną betaksololu chlorowodorek. Betaksolol działa poprzez blokowanie receptorów beta-adrenergicznych w sercu, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego. Podawany raz dziennie zapewnia długotrwały efekt przeciwnadciśnieniowy. Produkt pochodzi z importu równoległego.

Lek stosuje się w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz choroby niedokrwiennej serca.

• Nadciśnienie tętnicze
• Choroba niedokrwienna serca

Zalecana dawka to jedna tabletka 20 mg raz na dobę. Opakowanie zawiera pasek kalendarza z oznaczeniem dni tygodnia, co ułatwia regularne przyjmowanie leku.

Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek: przy klirensie kreatyniny powyżej 20 ml/min nie ma potrzeby zmiany dawki, jednak zaleca się ścisłą kontrolę lekarską na początku terapii, aż do osiągnięcia stanu równowagi (średnio po 4 dniach). W przypadku ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny poniżej 20 ml/min) dawka powinna wynosić 10 mg na dobę.

U pacjentów z niewydolnością wątroby nie ma konieczności modyfikacji dawki, jednak wskazana jest ścisła kontrola lekarska, szczególnie na początku leczenia.

Substancją czynną jest betaksololu chlorowodorek – każda tabletka powlekana zawiera 20 mg tej substancji.

Pozostałe składniki: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian. Skład otoczki: hypromeloza, dwutlenek tytanu (E 171), tlenek żelaza czerwony (E 172), makrogol 400.

Opakowanie zawiera 28 tabletek powlekanych.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

• Nadwrażliwość na betaksololu chlorowodorek lub którykolwiek składnik leku
• Ciężka astma oskrzelowa lub ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc
• Niekontrolowana niewydolność serca
• Wstrząs kardiogenny
• Blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia (z wyjątkiem pacjentów ze stymulatorem)
• Dławica Prinzmetala w czystej postaci (jako jedyne leczenie)
• Zaburzenia czynności węzła zatokowo-przedsionkowego (w tym blok zatokowo-przedsionkowy)
• Bradykardia (poniżej 45–50 uderzeń na minutę)
• Ciężka postać choroby Raynauda i ciężkie zaburzenia tętnic obwodowych
• Nie leczony guz chromochłonny nadnerczy
• Niedociśnienie tętnicze
• Przebyte reakcje anafilaktyczne
• Kwasica metaboliczna
• Leczenie floktafeniną lub sultoprydem

Nie należy nagle przerywać stosowania leku, szczególnie u pacjentów z dławicą piersiową, ponieważ może to prowadzić do ciężkich zaburzeń rytmu serca, zawału mięśnia sercowego lub nagłego zgonu. Odstawianie powinno odbywać się stopniowo przez 1–2 tygodnie, a w razie potrzeby należy w tym czasie wprowadzić inny lek, aby uniknąć zaostrzenia objawów.

U pacjentów z astmą lub POChP lek można stosować wyłącznie w łagodnych postaciach choroby, rozpoczynając od małych dawek i monitorując czynność płuc. W razie napadu astmy można zastosować leki pobudzające receptory β2.

Pacjenci z niewydolnością serca powinni być leczeni ostrożnie, rozpoczynając od małych dawek i pozostając pod stałą kontrolą lekarza. W przypadku bradykardii (poniżej 50–55 uderzeń na minutę) należy zmniejszyć dawkę.

Ostrożność jest wymagana u pacjentów z blokiem przedsionkowo-komorowym I stopnia, dławicą Prinzmetala, zaburzeniami tętnic obwodowych oraz w przypadku guza chromochłonnego, gdzie konieczne jest ścisłe monitorowanie ciśnienia tętniczego.

Jak każdy lek, Lokren może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Częstość występowania:

Bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (brak danych).

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: rzadko – reakcje skórne, w tym zmiany łuszczycopodobne lub zaostrzenie łuszczycy.

Zaburzenia układu nerwowego: często – zawroty głowy, bóle głowy; bardzo rzadko – parestezje obwodowe.

Zaburzenia oka: bardzo rzadko – zaburzenia widzenia.

Zaburzenia psychiczne: często – osłabienie, bezsenność; rzadko – zaburzenia depresyjne; bardzo rzadko – omamy, splątanie, koszmary senne.

Zaburzenia żołądka i jelit: często – bóle żołądka, biegunka, nudności, wymioty.

Zaburzenia metabolizmu: bardzo rzadko – hipoglikemia, hiperglikemia.

Zaburzenia serca: często – bradykardia (czasami ciężka); rzadko – niewydolność serca, obniżenie ciśnienia, zaburzenia przewodzenia.

Zaburzenia naczyniowe: często – ziębnięcie kończyn; rzadko – zespół Raynauda, nasilenie chromania przestankowego.

Zaburzenia układu oddechowego: rzadko – skurcz oskrzeli.

Zaburzenia układu rozrodczego: często – impotencja.

Badania diagnostyczne: rzadko – obecność przeciwciał przeciwjądrowych, w wyjątkowych przypadkach z objawami tocznia rumieniowatego, ustępującymi po zakończeniu leczenia.