Lexotan, 3 mg, tabl.,(i.row),MDZ,Grecja, 30 szt.

Produkt pochodzi z importu równoległego. Lexotan 3 mg zawiera bromazepam, lek przeciwlękowy z grupy benzodiazepin.

Lexotan jest stosowany w leczeniu wymagającym farmakoterapii w przypadku:

• zaburzeń lękowych uogólnionych,
• dysfunkcji autonomicznych objawiających się dolegliwościami skórnymi, ze strony układu pokarmowego, krążenia oraz moczowo-płciowego,
• stanów lękowych towarzyszących przewlekłym chorobom organicznym ośrodkowego układu nerwowego,
• zaburzeń stresowych pourazowych z objawami lęku,
• zaburzeń adaptacyjnych.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza i pod jego nadzorem. Typowe dawki dla pacjentów leczonych ambulatoryjnie wynoszą od 1,5 mg do 3 mg do trzech razy na dobę. W cięższych przypadkach, zwłaszcza w warunkach szpitalnych, dawki mogą wynosić od 6 mg do 12 mg dwa lub trzy razy na dobę. Dawka powinna być dostosowana indywidualnie przez lekarza.

Leczenie należy rozpoczynać od małych dawek, stopniowo je zwiększając. Terapia powinna trwać możliwie najkrócej, zazwyczaj nie dłużej niż 8–12 tygodni, wliczając okres stopniowego odstawiania. W wyjątkowych sytuacjach może być dłuższa, po specjalistycznej ocenie. U osób starszych i pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby stosuje się mniejsze dawki. W razie wrażenia, że działanie leku jest zbyt silne lub zbyt słabe, należy skonsultować się z lekarzem.

Opakowanie zawiera 30 tabletek.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 30°C.

Leku Lexotan nie należy stosować w przypadku:

• nadwrażliwości na benzodiazepiny lub którykolwiek składnik pomocniczy,
• ciężkiej niewydolności oddechowej,
• ciężkiej niewydolności wątroby (ze względu na ryzyko uszkodzenia mózgu),
• nużliwości mięśni (miastenii),
• zespołu bezdechu sennego.

Pacjent powinien pozostawać pod kontrolą lekarza przez cały okres leczenia, aby ustalić minimalną skuteczną dawkę i zapobiec przedawkowaniu. Benzodiazepiny mogą powodować niepamięć następczą, dlatego po przyjęciu leku należy zapewnić sobie kilka godzin nieprzerwanego snu. Mogą wystąpić reakcje paradoksalne, takie jak pobudzenie, agresja czy omamy, szczególnie u dzieci i osób starszych. W razie ich wystąpienia należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Leczenie powinno być ograniczone w czasie, a dawki zmniejszane stopniowo. W trakcie odstawiania może pojawić się zjawisko „z odbicia”. Nie wolno spożywać alkoholu ani stosować leków działających hamująco na ośrodkowy układ nerwowy, ponieważ może to nasilić działanie leku i spowodować groźne objawy, w tym zahamowanie oddychania.

Długotrwałe stosowanie może prowadzić do tolerancji i uzależnienia fizycznego oraz psychicznego, zwłaszcza przy wyższych dawkach i dłuższym czasie terapii. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z przewlekłą niewydolnością oddechową, osób starszych oraz u dzieci (czas leczenia powinien być jak najkrótszy). Lek zawiera laktozę – w przypadku nietolerancji cukrów należy skonsultować się z lekarzem.

Lexotan może powodować senność, zaburzenia koncentracji i niepamięć, dlatego nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. Ryzyko to zwiększa się przy niedoborze snu i spożyciu alkoholu.

Jak każdy lek, Lexotan może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Mogą pojawić się:

• splątanie, zaburzenia emocjonalne, depresja, zaburzenia libido,
• reakcje paradoksalne (niepokój, pobudzenie, agresja, omamy, psychoza), częściej u dzieci i osób starszych,
• senność, ból i zawroty głowy, zmniejszona czujność, zaburzenia koordynacji, niepamięć, podwójne widzenie,
• nudności, wymioty, zaparcia, zatrzymanie moczu,
• wysypka, świąd, pokrzywka, reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny i obrzęk naczynioruchowy,
• osłabienie mięśni, zmęczenie, zwiększone ryzyko upadków i złamań,
• niewydolność oddechowa, zahamowanie oddychania, niewydolność serca, zatrzymanie krążenia.

Długotrwałe stosowanie może prowadzić do uzależnienia fizycznego i psychicznego, a nagłe odstawienie – do objawów odstawiennych lub efektu „z odbicia”. Zgłaszano przypadki nadużywania benzodiazepin.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, także bez recepty. Jednoczesne stosowanie Lexotanu z innymi lekami działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy (np. przeciwdepresyjnymi, nasennymi, przeciwbólowymi, neuroleptykami, przeciwlękowymi, uspokajającymi, przeciwdrgawkowymi, przeciwhistaminowymi o działaniu uspokajającym, znieczulającymi) oraz z alkoholem może nasilać działanie uspokajające i zwiększać ryzyko zahamowania oddychania i krążenia. Opioidowe leki przeciwbólowe mogą wywoływać euforię i zwiększać ryzyko uzależnienia. Leki hamujące aktywność enzymów wątrobowych (np. cymetydyna, fluwoksamina, prawdopodobnie propranolol) mogą wydłużać okres półtrwania bromazepamu.

Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem. Bromazepam nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Podawanie w trzecim trymestrze i podczas porodu może powodować u noworodka hipotermię, obniżone napięcie mięśni, problemy z ssaniem, depresję oddechową, a także objawy odstawienne. Benzodiazepiny przenikają do mleka, dlatego w okresie karmienia piersią nie należy stosować Lexotanu.