Lercan, 20 mg, tabl.powl.,(i.row),MDZ,Niemcy, 56 szt

Produkt pochodzi z importu równoległego. Lercan 20 mg w postaci tabletek należy do grupy leków określanych jako antagoniści wapnia, będących pochodnymi dihydropirydyny.

Lercan stosuje się u dorosłych w leczeniu nadciśnienia tętniczego o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu (nadciśnienie samoistne).

Lek należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Dorośli: Zalecana dawka to 10 mg raz na dobę, najlepiej rano, co najmniej 15 minut przed śniadaniem, ponieważ posiłek bogaty w tłuszcze znacząco zwiększa stężenie substancji czynnej we krwi. W razie potrzeby lekarz może zwiększyć dawkę do 20 mg na dobę. Pełne działanie przeciwnadciśnieniowe może pojawić się w ciągu 2 tygodni. Tabletki należy popijać niewielką ilością wody. Tabletkę 20 mg można podzielić na równe części.

Osoby w podeszłym wieku: Nie ma konieczności zmiany dawki, jednak zaleca się ostrożność na początku leczenia.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek: Wymagana jest szczególna ostrożność na początku terapii i przy zwiększaniu dawki do 20 mg.

Dzieci i młodzież: Nie stosować u osób poniżej 18 lat.

Opakowanie zawiera 56 tabletek powlekanych.

Lek należy przechowywać w temperaturze od 15°C do 25°C.

Nie stosować leku Lercan w przypadku:

• uczulenia na lerkanidypiny chlorowodorek lub którykolwiek składnik leku,
• reakcji alergicznych na inne leki z tej grupy (np. amlodypina, nikardypina, felodypina, isradypina, nifedypina, lacydypina),
• niektórych chorób serca: nieleczona niewydolność serca, zwężenie drogi odpływu krwi z serca, niestabilna dusznica bolesna, niedawno przebyty zawał serca (do 1 miesiąca),
• ciężkiej choroby wątroby lub nerek,
• jednoczesnego stosowania inhibitorów CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna, troleandomycyna, rytonawir),
• przyjmowania cyklosporyny,
• spożywania grejpfrutów lub soku grejpfrutowego,
• ciąży lub karmienia piersią,
• braku skutecznej antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza, jeśli pacjent:

• ma inne choroby serca i nie posiada rozrusznika lub rozpoznano u niego dusznicę bolesną,
• cierpi na chorobę wątroby lub nerek albo jest dializowany.

Jak każdy lek, Lercan może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.

Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100):

• ból głowy, zawroty głowy, tachykardia, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, obrzęki obwodowe.

Rzadko (<1/1000):

• senność, nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, niestrawność, wysypka, ból mięśni, wielomocz, osłabienie, zmęczenie, dusznica bolesna.

Bardzo rzadko (<1/10 000):

• reakcje alergiczne (świąd, wysypka, pokrzywka), omdlenia, przerost dziąseł, zmiany w czynności wątroby (w badaniach), ból w klatce piersiowej, hipotensja, częstsze oddawanie moczu.

W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. U pacjentów z dusznicą bolesną lek może nasilać objawy lub zwiększać częstość napadów, a w pojedynczych przypadkach może dojść do zawału serca.

Wszelkie działania niepożądane należy zgłaszać lekarzowi, farmaceucie lub bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych URPL.