Lercan, 20 mg, tabl.powl.,(i.row),InPh,Niemcy, 56 szt

Lercan to lek zawierający substancję czynną lerkanidypiny chlorowodorek, należącą do grupy antagonistów wapnia z rodziny pochodnych dihydropirydyny. Preparat ten działa poprzez obniżenie ciśnienia tętniczego. Produkt pochodzi z importu równoległego.

Lercan jest stosowany w leczeniu łagodnego i umiarkowanego nadciśnienia tętniczego u osób dorosłych powyżej 18. roku życia. Nie zaleca się jego stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.

Lek należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. Zalecana dawka początkowa to 10 mg raz na dobę, najlepiej rano, co najmniej 15 minut przed śniadaniem. W razie potrzeby lekarz może zwiększyć dawkę do 20 mg na dobę. Tabletki należy połykać w całości, popijając niewielką ilością wody.

• Linia podziału na tabletce 10 mg służy jedynie do ułatwienia rozkruszenia, a nie do podziału na równe dawki.
• Tabletkę 20 mg można podzielić na równe części.

Nie stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. U osób starszych nie ma konieczności zmiany dawki, jednak zaleca się ostrożność na początku leczenia. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek powinni być szczególnie monitorowani, zwłaszcza przy zwiększaniu dawki do 20 mg.

Substancją czynną jest lerkanidypiny chlorowodorek. Jedna tabletka powlekana zawiera 20 mg lerkanidypiny chlorowodorku (odpowiadające 18,8 mg lerkanidypiny).

Pozostałe składniki: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), powidon K30, magnezu stearynian, hypromeloza, talk, dwutlenek tytanu (E171), makrogol 6000, tlenek żelaza czerwony (E172).

Opakowanie zawiera 56 tabletek powlekanych.

Lek należy przechowywać w temperaturze od 15°C do 25°C.

• Nadwrażliwość na lerkanidypiny chlorowodorek lub którykolwiek składnik leku.
• Niektóre choroby serca: zwężenie drogi odpływu krwi z serca, nieleczona niewydolność serca, niestabilna dusznica piersiowa, przebyty zawał serca w ciągu ostatniego miesiąca.
• Ciężka choroba wątroby lub nerek, dializoterapia.
• Jednoczesne stosowanie leków będących inhibitorami metabolizmu wątrobowego (np. ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna, troleandomycyna, klarytromycyna, rytonawir).
• Stosowanie cyklosporyny.
• Spożywanie grejpfrutów lub soku grejpfrutowego.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o chorobach serca, wątroby lub nerek. Należy również zgłosić ciążę, jej podejrzenie, planowanie oraz karmienie piersią.

Jak każdy lek, Lercan może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.

Poważne działania niepożądane (rzadko): dławica piersiowa, reakcje alergiczne (świąd, wysypka, pokrzywka), omdlenia. U pacjentów z istniejącą dławicą może dojść do nasilenia objawów, a w pojedynczych przypadkach do zawału serca.

Inne działania niepożądane:

• Często: bóle głowy, tachykardia, kołatanie serca, uderzenia gorąca, obrzęk kostek.
• Niezbyt często: zawroty głowy, hipotensja, zgaga, nudności, ból żołądka, wysypka, świąd, ból mięśni, poliuria, osłabienie, zmęczenie.
• Rzadko: senność, wymioty, biegunka, pokrzywka, częstsze oddawanie moczu, ból w klatce piersiowej.
• Częstość nieznana: obrzęk dziąseł, zaburzenia czynności wątroby, zmętnienie płynu podczas dializy otrzewnowej, obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła utrudniający oddychanie lub połykanie.