Lercan, 10 mg, tabl.powl.,(i.row),MDZ,Niemcy, 56 szt

Produkt pochodzi z importu równoległego. Lercan zawiera substancję czynną – lerkanidypiny chlorowodorek, należącą do grupy antagonistów wapnia (pochodne dihydropirydyny), które obniżają ciśnienie tętnicze.

Lercan jest stosowany w leczeniu łagodnego do umiarkowanego nadciśnienia tętniczego u osób dorosłych powyżej 18. roku życia. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Dorośli:

• Zalecana dawka to 10 mg raz na dobę, najlepiej rano, co najmniej 15 minut przed śniadaniem.
• W razie potrzeby lekarz może zwiększyć dawkę do 20 mg na dobę.
• Linia podziału na tabletce 10 mg służy jedynie do ułatwienia połknięcia, a nie do podziału na równe dawki.
• Tabletkę 20 mg można podzielić na równe części.
• Tabletki należy połykać w całości, popijając niewielką ilością wody.

Dzieci i młodzież:

• Leku nie należy stosować u osób poniżej 18 lat.

Osoby w podeszłym wieku:

• Nie ma konieczności zmiany dawki, jednak zaleca się ostrożność na początku leczenia.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek:

• Należy zachować ostrożność, szczególnie przy zwiększaniu dawki do 20 mg.

Substancją czynną jest lerkanidypiny chlorowodorek. Jedna tabletka powlekana zawiera 10 mg lerkanidypiny chlorowodorku (odpowiadające 9,4 mg lerkanidypiny).

Pozostałe składniki:

Rdzeń tabletki: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), powidon K30, magnezu stearynian.
Otoczka: hypromeloza, talk, dwutlenek tytanu (E 171), makrogol 6000, tlenek żelaza żółty (E 172).

Opakowanie zawiera 56 tabletek powlekanych.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 30°C.

• Nadwrażliwość na lerkanidypiny chlorowodorek lub którykolwiek składnik leku.
• Niektóre choroby serca:
  • zwężenie drogi odpływu krwi z serca,
  • nieleczona niewydolność serca,
  • niestabilna dusznica piersiowa,
  • zawał serca w ciągu ostatniego miesiąca.
• Ciężka choroba wątroby lub nerek, dializoterapia.
• Jednoczesne stosowanie leków będących inhibitorami metabolizmu wątrobowego, np.:
  • leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol),
  • antybiotyki makrolidowe (erytromycyna, troleandomycyna, klarytromycyna),
  • leki przeciwwirusowe (rytonawir).
• Stosowanie cyklosporyny.
• Spożywanie grejpfrutów lub soku grejpfrutowego.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza, jeśli występują choroby serca, wątroby lub nerek. Należy zgłosić ciążę, jej podejrzenie, planowanie oraz karmienie piersią.

Lek zawiera laktozę – w przypadku nietolerancji niektórych cukrów należy skonsultować się z lekarzem. Zawartość sodu jest mniejsza niż 1 mmol (23 mg) na tabletkę, co oznacza, że lek uznaje się za „wolny od sodu”.

Jak każdy lek, Lercan może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.

Poważne działania niepożądane (rzadko):

• dławica piersiowa, reakcje alergiczne (świąd, wysypka, pokrzywka), omdlenia.

U pacjentów z dławicą piersiową może wystąpić nasilenie objawów, a w pojedynczych przypadkach zawał serca.

Inne działania niepożądane:

Często:

• bóle głowy, tachykardia, kołatanie serca, uderzenia gorąca, obrzęk kostek.

Niezbyt często:

• zawroty głowy, hipotensja, zgaga, nudności, ból żołądka, wysypka, świąd, ból mięśni, poliuria, osłabienie, zmęczenie.

Rzadko:

• senność, wymioty, biegunka, pokrzywka, częstsze oddawanie moczu, ból w klatce piersiowej.

Częstość nieznana:

• obrzęk dziąseł, zaburzenia czynności wątroby, zmętnienie płynu podczas dializy, obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła utrudniający oddychanie lub połykanie.