Lamitrin, 50 mg, tabl.,(i.row),InPh,Portug, 28 szt.

Lamitrin to lek przeciwpadaczkowy, który pochodzi z importu równoległego.

Lamitrin stosuje się w leczeniu padaczki poprzez blokowanie impulsów w mózgu wywołujących napady. U dorosłych i dzieci od 13. roku życia może być stosowany samodzielnie lub w terapii skojarzonej, a także w leczeniu napadów związanych z zespołem Lennoxa-Gastauta. U dzieci w wieku 2–12 lat stosuje się go w terapii skojarzonej, a w przypadku typowych napadów nieświadomości – również w monoterapii.

Lek jest także wskazany w leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych u dorosłych (18+), w celu zapobiegania epizodom depresji. Mechanizm działania w tym wskazaniu nie został w pełni poznany.

Tabletki należy połykać w całości, nie rozgryzać ani nie kruszyć. W przypadku konieczności ponownego włączenia leczenia po przerwie należy stopniowo zwiększać dawkę, aby zmniejszyć ryzyko ciężkiej wysypki. Nie zaleca się ponownego stosowania u pacjentów, którzy przerwali leczenie z powodu wysypki, chyba że korzyści przewyższają ryzyko.

Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, wskazania oraz stosowanych jednocześnie leków. W leczeniu padaczki i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych dawki zwiększa się stopniowo, zgodnie z zalecanymi schematami. Nie należy przekraczać dawek początkowych ani tempa zwiększania dawek, aby uniknąć ryzyka wysypki.

Szczegółowe schematy dawkowania przedstawiono w tabelach:

Pełne tabele dawkowania obejmują różne schematy w zależności od stosowanych leków towarzyszących, wieku pacjenta i wskazania (padaczka, zaburzenia afektywne dwubiegunowe). W przypadku dzieci dawki oblicza się na podstawie masy ciała (mg/kg). Maksymalne dawki podtrzymujące wynoszą od 200 mg do 400 mg na dobę w zależności od schematu.

U pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby dawki należy odpowiednio zmniejszyć. U osób w podeszłym wieku nie ma konieczności modyfikacji dawkowania. Kobiety stosujące hormonalne środki antykoncepcyjne mogą wymagać dostosowania dawki lamotryginy.

Każda tabletka Lamitrin 50 mg zawiera 50 mg lamotryginy oraz 46,9 mg laktozy jako substancję pomocniczą. Opakowanie zawiera 28 tabletek.

Przechowywać w temperaturze od 15°C do 25°C.

Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na lamotryginę lub którykolwiek składnik preparatu. W takiej sytuacji należy poinformować lekarza i nie przyjmować leku.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza, jeśli pacjent ma chorobę nerek, wystąpiła u niego wysypka po lamotryginie lub innych lekach przeciwpadaczkowych, pojawiła się nadwrażliwość na światło, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych po lamotryginie, zespół Brugadów lub jeśli przyjmuje inne leki zawierające lamotryginę.

Podczas terapii mogą wystąpić ciężkie reakcje alergiczne lub skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona, TEN, DRESS) oraz rzadkie reakcje immunologiczne (HLH). W razie gorączki, wysypki lub objawów neurologicznych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Lek może zwiększać ryzyko myśli samobójczych, zwłaszcza u osób poniżej 25 lat lub z wcześniejszymi epizodami depresji. W razie pojawienia się takich myśli należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza. U niektórych pacjentów napady padaczkowe mogą się nasilić – w takim przypadku należy przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem.

Leku nie stosuje się w leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych u osób poniżej 18 lat.

Do bardzo częstych działań niepożądanych należą: ból głowy i wysypka. Często występują: senność, zawroty głowy, drżenie, bezsenność, nudności, wymioty, biegunka, suchość w ustach, ból stawów, zmęczenie. Rzadko mogą pojawić się ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona), zaburzenia wątroby, reakcje nadwrażliwości, zaburzenia psychiczne (agresja, omamy), zaburzenia ruchowe, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zaburzenia widzenia, zmiany hematologiczne. Bardzo rzadko występują martwica toksyczno-rozpływna naskórka, zespół rzekomotoczniowy, niewydolność wielonarządowa. Długotrwałe stosowanie może wpływać na gęstość mineralną kości.

Ryzyko wysypki zwiększa się przy zbyt szybkiej titracji dawki lub jednoczesnym stosowaniu walproinianu.