Lamilept, 100 mg, tabl.,(i.row),Delf,Niemcy, 30 szt

Lamilept to lek przeciwpadaczkowy stosowany w terapii padaczki oraz zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Produkt pochodzi z importu równoległego.

Lamilept jest stosowany w leczeniu padaczki poprzez blokowanie impulsów w mózgu wywołujących napady. U dorosłych i dzieci od 13. roku życia może być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami. W terapii zespołu Lennox-Gastaut stosuje się go w skojarzeniu z innymi preparatami. U dzieci w wieku 2–12 lat lek podaje się w leczeniu padaczki w terapii skojarzonej, a w przypadku typowych napadów nieświadomości – również w monoterapii.

Lamilept jest także stosowany u dorosłych w leczeniu choroby afektywnej dwubiegunowej w celu zapobiegania epizodom depresji. Nie ustalono dokładnego mechanizmu działania leku w tym wskazaniu.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawka zależy od wieku pacjenta, stosowania innych leków oraz stanu nerek i wątroby. Leczenie rozpoczyna się od małej dawki, którą stopniowo zwiększa się do dawki skutecznej.

U dorosłych i dzieci od 13 lat zwykle stosuje się 100–400 mg na dobę. U dzieci w wieku 2–12 lat dawka wynosi 1–15 mg/kg masy ciała na dobę, maksymalnie 200 mg. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 2 lat.

Lamilept przyjmuje się raz lub dwa razy na dobę, z posiłkiem lub bez. Tabletek nie należy żuć ani rozgryzać. Tabletki 25 mg i 100 mg można rozkruszyć, natomiast tabletki 50 mg należy połykać w całości.

Opakowanie zawiera 30 tabletek. Tabletki 100 mg są koloru brzoskwiniowego, w kształcie rombu, z wytłoczoną liczbą „93” i linią podziału na jednej stronie oraz liczbą „463” na drugiej.

Przechowywać w temperaturze 15°C–25°C.

Leku Lamilept nie należy stosować w przypadku uczulenia na lamotryginę lub którykolwiek składnik preparatu. W takiej sytuacji należy poinformować lekarza i nie przyjmować leku.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza, jeśli występują choroby nerek, wcześniejsze reakcje alergiczne lub wysypka po lamotryginie, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych po tym leku lub jeśli pacjent przyjmuje inne preparaty zawierające lamotryginę. W takich przypadkach lekarz może zmniejszyć dawkę lub odstąpić od leczenia.

Podczas terapii mogą wystąpić ciężkie reakcje alergiczne i skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka (TEN) i DRESS. Należy znać objawy tych reakcji i w razie ich wystąpienia natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Leki przeciwpadaczkowe mogą zwiększać ryzyko myśli samobójczych, szczególnie u osób młodych i na początku leczenia. W razie pojawienia się takich myśli należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza. Warto poinformować bliskich o możliwości wystąpienia zmian nastroju.

Lamotrygina może wywoływać zaburzenia rytmu serca u osób z zespołem Brugadów oraz rzadką reakcję immunologiczną HLH. W przypadku objawów takich jak gorączka, wysypka, drżenia, zaburzenia świadomości należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Jak każdy lek, Lamilept może powodować działania niepożądane. Najpoważniejsze to reakcje alergiczne i ciężkie reakcje skórne, które mogą zagrażać życiu. Objawy obejmują wysypkę, pęcherze, złuszczanie naskórka, gorączkę, powiększenie węzłów chłonnych, objawy grypopodobne, zaburzenia wątroby i nerek. W razie ich wystąpienia należy natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem.

Bardzo częste: ból głowy, wysypka.

Częste: agresja, drażliwość, senność, zawroty głowy, drżenie, bezsenność, pobudzenie, biegunka, suchość w ustach, nudności, wymioty, zmęczenie, bóle mięśni i stawów.

Niezbyt częste: ataksja, podwójne lub niewyraźne widzenie, łysienie.

Rzadkie: ciężkie reakcje skórne, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, oczopląs, zapalenie spojówek.

Bardzo rzadkie: martwica toksyczno-rozpływna naskórka, DRESS, zaburzenia krwi, niewydolność wątroby, zaburzenia krzepnięcia, omamy, tiki, nasilenie napadów padaczkowych, objawy choroby Parkinsona, reakcje toczniopodobne.

Inne: choroby kości (osteopenia, osteoporoza), koszmary senne, obniżona odporność.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym ziołowych i bez recepty. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu leków przeciwpadaczkowych (oksykarbazepina, felbamat, gabapentyna, lewetyracetam, pregabalina, topiramat, zonisamid), leków psychotropowych (lit, olanzapina, aripiprazol, bupropion), walproinianu, karbamazepiny, fenytoiny, prymidonu, fenobarbitalu, rysperydonu, ryfampicyny, leków przeciw HIV (lopinawir z rytonawirem, atazanawir z rytonawirem) oraz hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Mogą one wpływać na stężenie lamotryginy lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych. W przypadku stosowania antykoncepcji hormonalnej lekarz może zalecić dodatkowe badania lub zmianę metody antykoncepcji.

Kobiety w ciąży lub planujące ciążę powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia. Nie należy samodzielnie przerywać terapii. W ciąży może być konieczne dostosowanie dawki i wykonanie badań krwi. Stosowanie leku w pierwszym trymestrze może nieznacznie zwiększać ryzyko wad wrodzonych, w tym rozszczepu wargi i podniebienia. Lekarz może zalecić suplementację kwasu foliowego.

Lamotrygina przenika do mleka matki i może wpływać na dziecko. W przypadku karmienia piersią lekarz oceni ryzyko i korzyści oraz będzie monitorował stan dziecka pod kątem senności, wysypki i przyrostu masy ciała.

Leku Lamilept nie stosuje się w leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych u osób poniżej 18 lat. Leki przeciwdepresyjne i stosowane w zaburzeniach psychicznych mogą zwiększać ryzyko myśli samobójczych u dzieci i młodzieży.