Kerendia, 10 mg, tabl.powl., 14 szt

Kerendia to lek w postaci tabletek powlekanych przeznaczony dla dorosłych pacjentów z przewlekłą chorobą nerek związaną z cukrzycą typu 2.

Lek Kerendia stosuje się w leczeniu przewlekłej choroby nerek powiązanej z cukrzycą typu 2 oraz objawowej przewlekłej niewydolności serca z frakcją wyrzutową lewej komory (LVEF) ≥ 40%.

Kerendia wykazuje działanie moczopędne. Substancja czynna, finerenon, blokuje działanie mineralokortykosteroidów, które mogą uszkadzać nerki i serce.

Substancją czynną leku jest finerenon. Każda tabletka powlekana zawiera 10 mg finerenonu.

Substancje pomocnicze: rdzeń tabletki – celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, hypromeloza 2910, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, sodu laurylosiarczan; otoczka tabletki – hypromeloza 2910, dwutlenek tytanu, talk, tlenek żelaza czerwony (E 172).

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Dawkę ustala lekarz indywidualnie dla pacjenta. Kerendia jest przyjmowana doustnie, o tej samej porze każdego dnia.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na którykolwiek składnik produktu oraz u pacjentów z chorobą Addisona.

Należy zachować ostrożność i skonsultować się z lekarzem, jeśli pacjent miał lub ma wysokie stężenie potasu we krwi, cierpi na ciężkie zaburzenia czynności nerek lub niewydolność nerek, ma umiarkowane lub ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub różnego stopnia niewydolność serca. Przed rozpoczęciem leczenia oraz po 4 tygodniach stosowania należy wykonać badania krwi w celu kontroli stężenia potasu i czynności nerek. Podczas terapii lekiem Kerendia nie wolno spożywać grejpfrutów ani pić soku grejpfrutowego.

Jak każdy lek, Kerendia może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 osób) obserwuje się hiperkaliemię, czyli podwyższone stężenie potasu we krwi. Objawy mogą obejmować osłabienie, zmęczenie, nudności, drętwienie rąk i warg, skurcze mięśni oraz spowolnienie tętna. Szczegółowe informacje znajdują się w ulotce dołączonej do opakowania.

Należy poinformować lekarza o wszystkich aktualnie lub niedawno stosowanych lekach, a także o planowanych do przyjmowania, w tym wydawanych bez recepty. Szczególnie istotne jest, jeśli pacjent stosuje: amiloryd, trimateren, leki podobne do finerenonu (eplerenon, esakserenon, spironolakton, kanrenon), trimetoprim lub jego połączenie z sulfametoksazolem, suplementy potasu (w tym substytuty soli), erytromycynę, werapamil, fluwoksaminę, ryfampicynę, karbamazepinę, fenytoinę, fenobarbital, ziele dziurawca, efawirenz oraz inne leki obniżające ciśnienie krwi.

Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające, że są w ciąży, powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. Kerendia nie powinna być stosowana w okresie ciąży i karmienia piersią.

Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia.