Juzimette, 50 mg + 850 mg, tabl.powl.,120 szt

Juzimette to lek zawierający dwie substancje czynne: sytagliptynę i metforminę. Sytagliptyna należy do grupy inhibitorów DPP-4 (inhibitorów dipeptydylopeptydazy-4), natomiast metformina do biguanidów. Wspólne działanie tych składników pomaga regulować poziom glukozy we krwi u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2. Lek zwiększa ilość insuliny wydzielanej po posiłku i zmniejsza produkcję cukru w organizmie.

Preparat stosuje się w połączeniu z dietą i aktywnością fizyczną w celu obniżenia stężenia glukozy we krwi. Może być używany jako jedyny lek przeciwcukrzycowy lub w terapii skojarzonej z innymi lekami, takimi jak insulina, pochodne sulfonylomocznika czy glitazony.

Cukrzyca typu 2 charakteryzuje się niewystarczającą produkcją insuliny lub jej nieprawidłowym działaniem, a także nadmiernym wytwarzaniem glukozy przez organizm. Skutkiem jest podwyższony poziom cukru we krwi, co może prowadzić do poważnych powikłań, m.in. chorób serca, nerek, utraty wzroku czy amputacji kończyn.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Typowa dawka to jedna tabletka dwa razy na dobę, przyjmowana doustnie podczas posiłków, aby zmniejszyć ryzyko dolegliwości żołądkowych. Lekarz może dostosować dawkę w zależności od kontroli glikemii lub czynności nerek pacjenta.

• Należy przyjąć jedną tabletkę:
  • dwa razy na dobę, doustnie
  • podczas posiłków w celu zmniejszenia prawdopodobieństwa rozstroju żołądka.
• W celu kontrolowania stężenia cukru we krwi, lekarz może zwiększyć dawkę leku.
• Jeśli pacjent ma zaburzoną czynność nerek, lekarz może przepisać mniejszą dawkę.

Podczas terapii należy przestrzegać zaleconej diety i dbać o równomierne spożycie węglowodanów w ciągu dnia. Samodzielne stosowanie leku rzadko powoduje hipoglikemię, jednak ryzyko jej wystąpienia rośnie przy jednoczesnym stosowaniu insuliny lub pochodnych sulfonylomocznika – wówczas lekarz może zmniejszyć ich dawkę.

Substancjami czynnymi są sytagliptyna i metformina. Każda tabletka powlekana zawiera chlorowodorek sytagliptyny jednowodny (odpowiadający 50 mg sytagliptyny) oraz chlorowodorek metforminy (odpowiadający 850 mg, co odpowiada 660 mg metforminy).

Pozostałe składniki:

Rdzeń tabletki: celuloza mikrokrystaliczna typ 101, powidon K29/32, sodu stearylofumaran, sodu laurylosiarczan.

Otoczka: alkohol poliwinylowy częściowo zhydrolizowany, makrogol 3350, talk, dwutlenek tytanu (E171), tlenek żelaza czerwony (E172), tlenek żelaza czarny (E172).

Opakowanie zawiera 120 tabletek powlekanych.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 30°C.

• uczulenie na sytagliptynę, metforminę lub którykolwiek składnik leku,
• znaczne zaburzenia czynności nerek,
• niewyrównana cukrzyca (np. ciężka hiperglikemia, kwasica mleczanowa, kwasica ketonowa),
• ciężkie zakażenie lub odwodnienie,
• planowane badanie radiologiczne z kontrastem – należy przerwać stosowanie leku na czas badania i co najmniej 2 dni po nim,
• świeży zawał serca, ciężkie zaburzenia krążenia, wstrząs, problemy z oddychaniem,
• choroby wątroby,
• nadmierne spożycie alkoholu,
• karmienie piersią.

W przypadku wystąpienia któregokolwiek z powyższych przeciwwskazań należy skonsultować się z lekarzem w celu ustalenia innej metody leczenia.

Podczas stosowania leku Juzimette zgłaszano przypadki zapalenia trzustki. W razie pojawienia się pęcherzy na skórze może to świadczyć o pemfigoidzie pęcherzowym – należy przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem.

Lek może wywołać rzadkie, ale ciężkie działanie niepożądane – kwasicę mleczanową, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Ryzyko zwiększa się w przypadku niewyrównanej cukrzycy, ciężkich zakażeń, długotrwałego głodzenia, spożywania alkoholu, odwodnienia, chorób wątroby lub stanów niedotlenienia. W takich sytuacjach należy skonsultować się z lekarzem.

Objawy kwasicy mleczanowej to m.in.: wymioty, ból brzucha, skurcze mięśni, złe samopoczucie z silnym zmęczeniem, trudności w oddychaniu, obniżenie temperatury ciała i spowolnienie akcji serca. Jest to stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej pomocy medycznej.

Lek należy czasowo odstawić w przypadku chorób przebiegających z odwodnieniem (np. ciężkie wymioty, biegunka, gorączka, narażenie na wysoką temperaturę) i skonsultować się z lekarzem. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o chorobach trzustki, kamicy żółciowej, uzależnieniu od alkoholu, wysokim stężeniu triglicerydów, cukrzycy typu 1, reakcjach alergicznych na składniki leku oraz o stosowaniu insuliny lub pochodnych sulfonylomocznika (ryzyko hipoglikemii).

Przed planowanym zabiegiem chirurgicznym lek należy odstawić na czas operacji i pewien okres po niej – decyzję podejmie lekarz. W trakcie terapii konieczna jest regularna kontrola czynności nerek, szczególnie u osób starszych.

Preparat zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co oznacza, że jest praktycznie wolny od sodu.

Lek nie wpływa istotnie na zdolność prowadzenia pojazdów, jednak zgłaszano zawroty głowy i senność po zastosowaniu sytagliptyny. Jednoczesne stosowanie z insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika może powodować hipoglikemię, co może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Jak każdy lek, Juzimette może powodować działania niepożądane. Należy przerwać stosowanie i natychmiast skontaktować się z lekarzem w przypadku silnego bólu brzucha promieniującego do pleców (z nudnościami lub wymiotami), co może świadczyć o zapaleniu trzustki, lub objawów ciężkiej reakcji alergicznej (wysypka, obrzęk twarzy, trudności w oddychaniu).

Bardzo rzadko może wystąpić kwasica mleczanowa – stan wymagający natychmiastowej pomocy medycznej.

Inne działania niepożądane:

• Często: hipoglikemia, nudności, wzdęcia, wymioty, ból brzucha, biegunka, zaparcia, senność.
• Niezbyt często: suchość w ustach, ból głowy, zawroty głowy, świąd.
• Bardzo często (przy stosowaniu z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną): hipoglikemia.
• Rzadko: zmniejszona liczba płytek krwi.
• Częstość nieznana: choroby nerek, bóle stawów i mięśni, śródmiąższowe choroby płuc, pemfigoid pęcherzowy.

Podczas stosowania samej metforminy bardzo często występują nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha i utrata apetytu (zwykle ustępują po pewnym czasie). Rzadko obserwowano zmniejszenie stężenia witaminy B12, zapalenie wątroby, pokrzywkę, wysypkę lub świąd.

Przed badaniem z użyciem środka kontrastowego zawierającego jod należy przerwać stosowanie leku Juzimette. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, zwłaszcza o: kortykosteroidach, lekach moczopędnych, NLPZ, inhibitorach ACE, antagonistach receptora angiotensyny II, β-sympatykomimetykach, lekach zawierających alkohol, cymetydynie, ranolazynie, dolutegrawirze, wandetanibie oraz digoksynie (wymaga kontroli stężenia we krwi).

Leku nie należy stosować w ciąży ani w okresie karmienia piersią. W przypadku planowania ciąży lub podejrzenia ciąży należy skonsultować się z lekarzem.

Preparatu nie stosuje się u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Nie wykazano skuteczności u pacjentów w wieku 10–17 lat, a bezpieczeństwo stosowania u dzieci poniżej 10 lat nie jest znane.