Isoptin 40, 40 mg, tabl.powl.,(i.row),MDZ,Grecja, 40 szt,

Isoptin 40 to lek dostępny w postaci tabletek powlekanych, zawierających 40 mg lub 80 mg substancji czynnej – werapamilu chlorowodorku. Substancja ta jest selektywnym antagonistą wapnia, który działa bezpośrednio na mięsień sercowy. Mechanizm działania polega na blokowaniu napływu jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego i mięśni naczyń krwionośnych. Lek wykazuje działanie przeciwnadciśnieniowe i przeciwarytmiczne. Obniżenie ciśnienia tętniczego wynika ze zmniejszenia oporu obwodowego, bez zwiększania częstości akcji serca, a u osób z prawidłowym ciśnieniem nie powoduje istotnego spadku wartości ciśnienia. W przypadku nadkomorowych zaburzeń rytmu serca Isoptin spowalnia przewodzenie w węźle przedsionkowo-komorowym, co sprzyja przywróceniu rytmu zatokowego lub normalizacji częstości skurczów komór. Lek nie wpływa znacząco na prawidłową częstość pracy serca lub zmniejsza ją w niewielkim stopniu.

Isoptin jest wskazany do stosowania u dorosłych, dzieci i młodzieży w leczeniu:

• nadciśnienia tętniczego,
• choroby wieńcowej, w tym przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej, niestabilnej dławicy piersiowej oraz dławicy Prinzmetala,
• dławicy po zawale mięśnia sercowego bez niewydolności serca, gdy nie zaleca się stosowania leków β-adrenolitycznych,
• zaburzeń rytmu serca, takich jak napadowy częstoskurcz nadkomorowy oraz migotanie lub trzepotanie przedsionków z szybkim przewodzeniem przedsionkowo-komorowym (z wyjątkiem zespołu WPW lub LGL).

Isoptin działa poprzez hamowanie napływu jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego i mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do zmniejszenia oporu obwodowego i obniżenia ciśnienia tętniczego. W przypadku nadkomorowych zaburzeń rytmu serca lek spowalnia przewodzenie w węźle przedsionkowo-komorowym, co umożliwia przywrócenie prawidłowego rytmu zatokowego lub normalizację częstości skurczów komór.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawka dobowa zwykle wynosi od 240 mg do 360 mg, a w długotrwałej terapii nie powinna przekraczać 480 mg. W leczeniu krótkotrwałym możliwe jest zastosowanie większych dawek. Po długim okresie stosowania nie należy nagle odstawiać leku – dawkę należy zmniejszać stopniowo.

• Isoptin 40 mg stosuje się u pacjentów wymagających małych dawek, np. w podeszłym wieku lub z niewydolnością wątroby. Przy większych dawkach (240–480 mg/dobę) zaleca się Isoptin 80 lub preparaty o przedłużonym uwalnianiu.
• Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą, najlepiej w trakcie lub tuż po posiłku.

Dorośli i młodzież powyżej 50 kg:

• Nadciśnienie tętnicze: 120–480 mg na dobę w 3 dawkach podzielonych.
• Choroba wieńcowa i zaburzenia rytmu: 120–480 mg na dobę w 3–4 dawkach podzielonych.

Dzieci (zaburzenia rytmu):

• do 6 lat: 80–120 mg/dobę w 2–3 dawkach,
• 6–14 lat: 80–360 mg/dobę w 2–4 dawkach.

U pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek należy zachować ostrożność i stosować mniejsze dawki, monitorując stan chorego.

Substancją czynną jest werapamilu chlorowodorek w dawce 40 mg. Substancje pomocnicze to: wapnia wodorofosforan dwuwodny, celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna bezwodna, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian oraz składniki otoczki: hypromeloza, sodu laurylosiarczan, makrogol 6000, talk, dwutlenek tytanu (E171).

Opakowanie zawiera 40 tabletek powlekanych.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 30°C.

• Nadwrażliwość na werapamil lub którykolwiek składnik leku,
• wstrząs kardiogenny,
• blok przedsionkowo-komorowy II° lub III° (z wyjątkiem pacjentów ze stymulatorem),
• zespół chorego węzła zatokowego (z wyjątkiem pacjentów ze stymulatorem),
• niewydolność serca z frakcją wyrzutową poniżej 35% lub ciśnieniem zaklinowania w tętnicy płucnej powyżej 20 mmHg (jeśli nie jest wtórne do częstoskurczu nadkomorowego ustępującego po leczeniu werapamilem),
• migotanie/trzepotanie przedsionków z dodatkową drogą przewodzenia (np. WPW, LGL),
• jednoczesne stosowanie iwabradyny.

Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów:

• po przebytym zawale serca z powikłaniami,
• z blokiem serca, rzadkoskurczem, asystolią,
• przyjmujących leki przeciwarytmiczne, β-adrenolityki, digoksynę lub statyny,
• z niewydolnością serca, niedociśnieniem, zaburzeniami przewodzenia nerwowo-mięśniowego,
• z niewydolnością nerek lub ciężką niewydolnością wątroby.

Jak każdy lek, Isoptin może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Najczęściej obserwuje się bóle i zawroty głowy, nudności, zaparcia, bóle brzucha, rzadkoskurcz, niedociśnienie, zaczerwienienie skóry, obrzęki obwodowe i uczucie zmęczenia.

Często: zawroty głowy, bóle głowy, rzadkoskurcz, zaczerwienienie skóry, niedociśnienie, zaparcia, nudności, obrzęki obwodowe.

Niezbyt często: kołatanie serca, częstoskurcz, ból brzucha, uczucie zmęczenia.

Rzadko: parestezje, drżenia mięśniowe, senność, szumy uszne, wymioty, nadmierne pocenie się.

Częstość nieznana: reakcje nadwrażliwości, zaburzenia rytmu (blok AV, asystolia), niewydolność serca, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy, wysypki skórne, bóle mięśni i stawów, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia hormonalne (mlekotok, ginekomastia), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.

W przypadku nasilenia objawów niepożądanych lub wystąpienia nowych należy skontaktować się z lekarzem.