Helides, 40 mg, kaps.dojelit.twarde, 56 szt

Helides to lek w postaci kapsułek dojelitowych zawierający ezomeprazol. Należy do grupy inhibitorów pompy protonowej, których działanie polega na zmniejszaniu wydzielania kwasu solnego w żołądku.

Lek stosuje się u dorosłych w leczeniu choroby wrzodowej dwunastnicy i zapobieganiu jej nawrotom, choroby wrzodowej żołądka, owrzodzeń związanych z zakażeniem bakterią Helicobacter pylori oraz owrzodzeń wywołanych stosowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Jest również wskazany w chorobie refluksowej przełyku oraz w leczeniu nadmiernego wydzielania kwasu żołądkowego spowodowanego zmianami rozrostowymi w trzustce (zespół Zollingera-Ellisona).

U młodzieży w wieku 12 lat i starszej lek stosuje się w chorobie refluksowej przełyku, leczeniu nadżerek w przebiegu refluksowego zapalenia przełyku, zapobieganiu nawrotom refluksowego zapalenia przełyku oraz w leczeniu objawowym choroby refluksowej przełyku (GERD).

Ezomeprazol, substancja czynna leku Helides, należy do inhibitorów pompy protonowej. Mechanizm działania polega na zmniejszeniu ilości wydzielanego kwasu solnego w żołądku, co łagodzi objawy chorób związanych z nadkwaśnością.

Substancją czynną jest ezomeprazol (Esomeprazolum). Każda kapsułka zawiera 40 mg ezomeprazolu w postaci ezomeprazolu magnezowego dwuwodnego.

Substancje pomocnicze: zawartość kapsułki obejmuje sacharozę, ziarenka (sacharoza i skrobia kukurydziana), hypromelozę, emulsję dimetikonową 35% (zawierającą dimetikon, propylu parahydroksybenzoesan (E216), metylu parahydroksybenzoesan (E218), kwas sorbinowy, sodu benzoesan, sorbitanu monolaurynian, glikol polietylenowy, oktylofenoksy-polietoksyetanol i glikol propylenowy), polisorbat 80, mannitol, diacetylowane monoglicerydy, talk, kopolimer kwasu metakrylowego i etylu akrylanu (1:1) w dyspersji 30% (zawierający sodu laurylosiarczan i polisorbat 80), trietylu cytrynian, makrogolglicerydów stearyniany. Skład kapsułki żelatynowej: żelaza tlenek żółty (E172), tytanu dwutlenek (E171), żelatyna. Tusz: czarny, żelaza tlenek czarny (E172), szelak.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawkę ustala lekarz indywidualnie. Helides można przyjmować o dowolnej porze dnia, z posiłkiem lub na czczo. Kapsułki należy połykać w całości, popijając szklanką wody. Nie wolno ich żuć ani kruszyć, aby nie uszkodzić otoczki chroniącej peletki przed działaniem soku żołądkowego.

Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na którykolwiek składnik preparatu oraz jednocześnie z nelfinawirem.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o ciężkiej chorobie wątroby lub nerek, wcześniejszych reakcjach skórnych po podobnych lekach oraz planowanych badaniach krwi (stężenie chromograniny A). Helides może maskować objawy innych chorób, dlatego należy niezwłocznie zgłosić lekarzowi wystąpienie takich objawów jak: znaczna, niezamierzona utrata masy ciała, trudności w połykaniu, bóle brzucha, objawy niestrawności, wymioty (zwłaszcza z krwią) lub smoliste stolce. Długotrwałe stosowanie inhibitorów pompy protonowej (ponad rok) może zwiększać ryzyko osteoporozy.

Jak każdy lek, Helides może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.

Często (u 1 na 10 pacjentów): ból głowy, bóle brzucha, zaparcia, biegunka, wzdęcia, łagodne polipy żołądka, nudności, wymioty.

Niezbyt często (u 1 na 100 pacjentów): obrzęki stóp i kostek, bezsenność, zawroty głowy, parestezje, senność, zawroty pochodzenia błędnikowego, suchość w jamie ustnej, zmiany w badaniach czynności wątroby, wysypka, pokrzywka, świąd, złamania kości biodrowej, nadgarstka lub kręgosłupa (przy dużych dawkach i długotrwałym stosowaniu).

Szczegółowe informacje znajdują się w ulotce dołączonej do opakowania.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, także tych bez recepty. Szczególnie istotne jest stosowanie: atazanawiru, klopidogrelu, ketokonazolu, itrakonazolu, worykonazolu, erlotynibu, cytalopramu, imipraminy, klomipraminy, diazepamu, fenytoiny (może być konieczna kontrola stężenia), leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny), cylostazolu, cyzaprydu, digoksyny, metotreksatu (w dużych dawkach może być konieczne przerwanie leczenia Helidesem), takrolimusu, ryfampicyny oraz preparatów z dziurawcem zwyczajnym.

Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające ciążę powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. Decyzję o stosowaniu w ciąży podejmuje lekarz. Helides nie powinien być stosowany w okresie karmienia piersią.

Leku Helides nie zaleca się stosować u dzieci poniżej 12. roku życia.