Helides, 20 mg, kaps.dojelit.twarde, 56 szt

Helides to lek w postaci kapsułek dojelitowych, zawierający ezomeprazol. Należy do grupy inhibitorów pompy protonowej, których działanie polega na zmniejszaniu wydzielania kwasu solnego w żołądku.

Lek Helides stosuje się u dorosłych w leczeniu choroby wrzodowej dwunastnicy i zapobieganiu jej nawrotom, choroby wrzodowej żołądka, owrzodzeń wywołanych zakażeniem bakterią Helicobacter pylori oraz owrzodzeń spowodowanych stosowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Jest również wskazany w chorobie refluksowej przełyku oraz w leczeniu nadmiernego wydzielania kwasu żołądkowego związanego z zespołem Zollingera-Ellisona.

U młodzieży w wieku 12 lat i starszej lek stosuje się w leczeniu choroby refluksowej przełyku, w tym nadżerek w przebiegu refluksowego zapalenia przełyku, w zapobieganiu nawrotom refluksowego zapalenia przełyku oraz w leczeniu objawowym choroby refluksowej przełyku (GERD).

Ezomeprazol, substancja czynna leku Helides, należy do inhibitorów pompy protonowej. Działa poprzez zmniejszenie ilości kwasu solnego wydzielanego w żołądku, co łagodzi objawy chorób związanych z nadkwaśnością.

Substancją czynną jest ezomeprazol (Esomeprazolum). Każda kapsułka zawiera 20 mg ezomeprazolu w postaci ezomeprazolu magnezowego dwuwodnego.

Substancje pomocnicze: zawartość kapsułki obejmuje m.in. sacharozę, skrobię kukurydzianą, hypromelozę, dimetykon, parabeny (E216, E218), kwas sorbinowy, benzoesan sodu, sorbitanu monolaurynian, glikol polietylenowy, polisorbat 80, mannitol, diacetylowane monoglicerydy, talk, kopolimer kwasu metakrylowego i etylu akrylanu, trietylu cytrynian, makrogolglicerydów stearyniany. Skład kapsułki: żelatyna, dwutlenek tytanu (E171), tlenek żelaza żółty (E172). Tusz: tlenek żelaza czarny (E172), szelak.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawkę ustala lekarz indywidualnie. Preparat można przyjmować o dowolnej porze dnia, z posiłkiem lub na czczo. Kapsułki należy połykać w całości, popijając szklanką wody. Nie wolno ich żuć ani kruszyć, aby nie uszkodzić otoczki chroniącej peletki przed działaniem soku żołądkowego.

Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na którykolwiek składnik preparatu oraz jednocześnie z nelfinawirem.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o ciężkiej chorobie wątroby lub nerek, wcześniejszych reakcjach skórnych na podobne leki oraz planowanych badaniach krwi (stężenie chromograniny A). Lek może maskować objawy innych chorób, dlatego należy niezwłocznie zgłosić lekarzowi wystąpienie takich objawów jak: niezamierzona utrata masy ciała, trudności w połykaniu, bóle brzucha, niestrawność, wymioty (zwłaszcza z krwią) lub smoliste stolce. Długotrwałe stosowanie inhibitorów pompy protonowej (ponad rok) może zwiększać ryzyko osteoporozy.

Jak każdy lek, Helides może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.

Często (u 1 na 10 pacjentów): ból głowy, bóle brzucha, zaparcia, biegunka, wzdęcia, łagodne polipy żołądka, nudności, wymioty.

Niezbyt często (u 1 na 100 pacjentów): obrzęki stóp i kostek, bezsenność, zawroty głowy, parestezje, senność, zawroty pochodzenia błędnikowego, suchość w jamie ustnej, zmiany w badaniach czynności wątroby, wysypka, pokrzywka, świąd, złamania kości biodrowej, nadgarstka lub kręgosłupa (przy dużych dawkach i długotrwałym stosowaniu).

Szczegółowe informacje znajdują się w ulotce dołączonej do opakowania.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, także tych bez recepty. Szczególnie istotne jest stosowanie: atazanawiru, klopidogrelu, ketokonazolu, itrakonazolu, worykonazolu, erlotynibu, cytalopramu, imipraminy, klomipraminy, diazepamu, fenytoiny (może być konieczna kontrola stężenia), leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny), cylostazolu, cyzaprydu, digoksyny, metotreksatu (w dużych dawkach może być konieczne przerwanie terapii), takrolimusu, ryfampicyny oraz preparatów z dziurawcem zwyczajnym.

Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające ciążę powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. Decyzję o stosowaniu w ciąży podejmuje lekarz. Preparatu nie należy stosować w okresie karmienia piersią.

Leku Helides nie zaleca się stosować u dzieci poniżej 12. roku życia.