Opakowanie leku zawiera 40 tabletek w 2 blistrach Aluminium/PVC po 20 tabletek, w tekturowym pudełku.
Lek Haloperidol WZF zawiera substancję czynną haloperydol. Należy on do grupy leków nazywanych lekami przeciwpsychotycznymi.
Haloperidol WZF stosowany jest u dorosłych, młodzieży i u dzieci w chorobach, które wpływają na sposób myślenia, odczuwania i zachowania. Należą do nich zaburzenia psychiczne (takie jak schizofrenia oraz choroba afektywna dwubiegunowa) oraz zaburzenia zachowania.
Choroby te mogą spowodować, że pacjent:
- Czuje się zagubiony (majaczenie).
- Widzi, słyszy lub czuje zapach rzeczy, których nie ma (omamy).
- Jest przekonany o prawdziwości rzeczy, które nie są prawdziwe (urojenia).
- Odczuwa niezwykłą podejrzliwość (paranoja).
- Odczuwa podekscytowanie, pobudzenie, entuzjazm, jest impulsywny lub nadmiernie aktywny.
- Ogarnia go agresja, wrogość lub skłonność do przemocy.
U młodzieży i dzieci lek Haloperidol WZF stosuje się w leczeniu schizofrenii u pacjentów w wieku od 13 do 17 lat, a w leczeniu zaburzeń zachowania u pacjentów w wieku od 6 do 17 lat.
Lek Haloperidol WZF stosowany jest również:
- U młodzieży i dzieci w wieku od 10 do 17 lat i u dorosłych w leczeniu niekontrolowanych ruchów i dźwięków (tików), na przykład w ciężkiej postaci zespołu Gillesa de la Tourette'a.
- U dorosłych, w leczeniu innych niekontrolowanych ruchów w chorobie Huntingtona.
Haloperidol WZF czasami jest stosowany, gdy inne leki lub sposoby leczenia nie działają, lub gdy powodują działania niepożądane, których pacjent nie akceptuje.
Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem.
Lekarz prowadzący poinformuje pacjenta, ile zażywać tabletek i jak długo. Lekarz prowadzący poinformuje również, czy lek Haloperidol WZF należy zażywać raz, czy więcej razy na dobę. Może upłynąć trochę czasu zanim pacjent odczuje pełne działanie leku. Zazwyczaj na początku leczenia lekarz poda pacjentowi małą dawkę leku, a następnie dostosuje dawkę do potrzeb pacjenta. Bardzo ważne, aby zażywać odpowiednią ilość leku.
Dawka haloperydolu, jaką otrzyma pacjent, zależy od:
- wieku pacjenta;
- choroby, na którą pacjent jest leczony;
- występujących u pacjenta chorób nerek lub wątroby;
- innych leków przyjmowanych przez pacjenta.
Dorośli
- Dawka początkowa zazwyczaj wynosi od 0,5 mg do 10 mg na dobę.
- Lekarz prowadzący może dostosować dawkę, aby sprawdzić, jaka dawka będzie najbardziej odpowiednia dla pacjenta.
- Największa dawka dla dorosłych zależy od leczonej choroby i wynosi od 5 mg do 20 mg na dobę.
Dzieci i młodzież w wieku od 6 do 17 lat:
- Dawka zazwyczaj wynosi od 0,5 mg do 3 mg na dobę.
- Młodzież do 17 lat leczona na schizofrenię lub zaburzenia zachowania może otrzymywać większą dawkę - do 5 mg na dobę.
Nie należy stosować leku Haloperidol WZF u dzieci w wieku poniżej 6 lat, ponieważ nie przeprowadzono odpowiednich badań leku w tej grupie pacjentów.
Osoby w podeszłym wieku
- Pacjenci w podeszłym wieku na ogół rozpoczynają leczenie od dawki 0,5 mg na dobę lub połowy najmniejszej dawki zalecanej u dorosłych.
- Liczba tabletek będzie następnie zwiększana, aż lekarz ustali najbardziej odpowiednią dawkę.
- Największa, nieprzekraczalna dawka dla osoby w podeszłym wieku, wynosi 5 mg na dobę, chyba że lekarz uzna, że potrzebna jest większa dawka.
Konkretną dawkę i sposób leczenia ustala lekarz.
Sposób podawania
- Lek Haloperidol WZF przeznaczony jest do podania doustnego.
- Tabletki należy połknąć, popijając wodą.
Czas trwania leczenia
To, jak długo stosować lek Haloperidol WZF, ustal lekarz.
Jak każdy lek, lek Haloperidol WZF może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Uwaga na ciężkie działania niepożądane!
W razie zauważenia lub podejrzewania wystąpienia któregokolwiek z poniższych objawów, należy natychmiast powiadomić lekarza. Pacjent może wymagać pilnej interwencji medycznej.
Problemy z sercem:
- nieprawidłowy rytm pracy serca - serce nie pracuje prawidłowo, co może spowodować utratę przytomności
- nietypowo szybkie bicie serca
- dodatkowe uderzenia serca.
Zaburzenia pracy serca występują niezbyt często u osób stosujących lek Haloperidol WZF (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób). U osób stosujących ten lek zdarzały się przypadki nagłych zgonów, jednak dokładna częstość ich występowania nie jest znana. U osób przyjmujących leki przeciwpsychotyczne zdarzało się również zatrzymanie akcji serca (serce przestaje bić).
Poważne zaburzenie zwane „złośliwym zespołem neuroleptycznym”.
Objawy to wysoka gorączka, bardzo silna sztywność mięśni, uczucie splątania oraz utrata przytomności. Zaburzenie to występuje rzadko u osób przyjmujących lek Haloperidol WZF (może wystąpić u nie więcej niż 1 na 1 000 osób).
Niekontrolowane ruchy ciała lub kończyn (objawy zespołu pozapiramidowego), takie jak:
- ruchy ust, języka, żuchwy, a czasami kończyn (dyskinezy późne)
- uczucie pobudzenia lub trudności z siedzeniem nieruchomo, wzmożone ruchy ciała
- spowolnione lub ograniczone ruchy ciała, ruchy szarpiące lub obracanie się
- drżenie lub zesztywnienie mięśni, chodzenie z powłóczeniem nogami
- niemożność wykonania ruchu
- brak normalnej ekspresji na twarzy, która czasem wygląda jak maska.
Zaburzenia te występują bardzo często u osób przyjmujących lek Haloperidol WZF (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób). Jeżeli wystąpi którykolwiek z wymienionych objawów, pacjent może otrzymać dodatkowe leki.
Ciężka reakcja alergiczna, która może obejmować:
- obrzęk twarzy, warg, ust, języka lub gardła
- trudności w połykaniu lub oddychaniu
- swędzącą wysypkę.
Reakcja alergiczna występuje niezbyt często u osób przyjmujących lek Haloperidol WZF (może wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób).
Zakrzepy krwi w naczyniach, zazwyczaj w nogach (zakrzepica żył głębokich).
Zgłaszano ich występowanie u osób stosujących leki przeciwpsychotyczne. Do objawów zakrzepicy żył głębokich w nogach należą: obrzęk, ból i zaczerwienienie nogi, ale zakrzep może przemieścić się do płuc, powodując ból w klatce piersiowej oraz trudności w oddychaniu. Zakrzepy krwi mogą stanowić bardzo poważne zagrożenie, dlatego w przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych objawów, należy natychmiast powiadomić lekarza.
W razie wystąpienia któregokolwiek z wymienionych ciężkich działań niepożądanych, należy natychmiast powiadomić lekarza.
Inne działania niepożądane
Należy powiadomić lekarza w razie podejrzewania lub wystąpienia któregokolwiek z poniższych działań niepożądanych.
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób):
- Uczucie pobudzenia.
- Trudności z zasypianiem.
- Ból głowy.
Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób):
- Ciężkie zaburzenia psychiczne, takie jak przekonanie o prawdziwości rzeczy, które nie są prawdziwe (urojenia) lub widzenie, odczuwanie lub słyszenie rzeczy, których nie ma w pobliżu (omamy).
- Depresja.
- Nienaturalne napięcie mięśniowe.
- Zawroty głowy, w tym zawroty odczuwane po zmianie pozycji z leżącej na siedzącą lub z siedzącej na stojącą.
- Uczucie senności.
- Ruchy gałek ocznych do góry lub szybkie, niekontrolowane ruchy gałek ocznych.
- Problemy ze wzrokiem, takie jak niewyraźne widzenie.
- Niskie ciśnienie krwi.
- Nudności, wymioty.
- Zaparcia.
- Suchość w jamie ustnej lub zwiększone wydzielanie śliny.
- Wysypka skórna.
- Niemożność oddania moczu lub opróżnienia pęcherza do końca.
- Zaburzenia erekcji (impotencja).
- Zwiększenie lub zmniejszenie masy ciała.
- Zmiany wyników prób wątrobowych.
Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób):
- Wpływ na komórki krwi - zmniejszona liczba wszystkich typów komórek krwi, włącznie z znacznym zmniejszeniem liczby białych krwinek i małą liczbą płytek krwi (komórki pomagające w krzepnięciu krwi).
- Uczucie splątania.
- Utrata lub zmniejszony popęd płciowy.
- Drgawki.
- Sztywność mięśni i stawów.
- Skurcze mięśni, drżenie lub niekontrolowane skurcze, w tym kurcz szyjny powodujący przechylenie głowy na jedną stronę.
- Problemy z chodzeniem.
- Duszności.
- Zapalenie wątroby, lub zaburzenia wątroby, które powodują zażółcenie skóry i białek oczu (żółtaczka).
- Nadwrażliwość skóry na światło słoneczne.
- Świąd.
- Nadmierne pocenie się.
- Zmiany w cyklu menstruacyjnym, takie jak brak miesiączki, długotrwałe, obfite lub bolesne miesiączki.
- Niespodziewane wydzielanie mleka przez gruczoły piersiowe.
- Ból lub tkliwość piersi.
- Wysoka temperatura ciała.
- Obrzęk spowodowany gromadzeniem płynu w organizmie.
Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1 000 osób):
- Wysokie stężenie hormonu prolaktyny we krwi.
- Zwężenie dróg oddechowych w płucach, powodujące trudności w oddychaniu.
- Trudności lub niemożność otwarcia ust.
- Zaburzenia seksualne.
Zgłaszano również następujące działania niepożądane, ale ich dokładna częstość jest nieznana:
- Wysokie stężenie hormonu antydiuretycznego we krwi (zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego).
- Małe stężenie cukru we krwi.
- Obrzęk wokół krtani lub krótkotrwały skurcz strun głosowych, który może powodować trudności w mówieniu i oddychaniu.
- Nagła niewydolność wątroby.
- Zmniejszony przepływ żółci w drogach żółciowych.
- Złuszczająca się skóra.
- Zapalenie małych naczyń krwionośnych, powodujące wysypkę w postaci niewielkich czerwonych lub fioletowych guzków.
- Rozpad tkanki mięśniowej (rabdomioliza).
- Utrzymująca się i bolesna erekcja.
- Powiększenie piersi u mężczyzn.
- Niska temperatura ciała.
Nie należy stosować leku Haloperidol WZF w następujących przypadkach:
- Jeśli pacjent ma uczulenie na haloperydol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku.
- Jeśli pacjent jest mniej świadomy rzeczy, które są wokół niego, lub jego reakcje stają się nienaturalnie powolne.
- Jeśli pacjent ma chorobę Parkinsona.
- Jeśli pacjent ma rodzaj otępienia zwanego otępieniem z ciałami Lewy'ego.
- Jeśli pacjent ma postępujące porażenie nadjądrowe (PSP).
- Jeśli u pacjenta występuje zaburzenie zwane wydłużeniem odstępu QTc, lub jakiekolwiek inne zaburzenia rytmu serca, które widoczne są w postaci nieprawidłowego EKG (elektrokardiogramu).
- Jeśli pacjent ma niewydolność serca lub niedawno przeszedł zawał mięśnia sercowego.
- Jeśli pacjent ma niskie stężenie potasu we krwi, które do tej pory nie było leczone.
- Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z leków wymienionych w punkcie „Lek Haloperidol WZF a inne leki”, podpunkt: „Nie należy stosować leku Haloperidol WZF”.
Jeżeli którykolwiek z powyższych punktów dotyczy pacjenta, nie wolno przyjmować tego leku.
W razie wątpliwości, przed zażyciem leku Haloperidol WZF należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.
Lek Haloperidol WZF może powodować problemy z sercem, problemy z kontrolą ruchów ciała lub kończyn oraz ciężkie działanie zwane złośliwym zespołem neuroleptycznym. Może również powodować ciężkie reakcje alergiczne oraz zakrzepy krwi. Pacjent musi być świadomy możliwości wystąpienia ciężkich działań niepożądanych podczas stosowania leku Haloperidol WZF, gdyż może wymagać natychmiastowej pomocy medycznej.
Osoby w podeszłym wieku oraz osoby z otępieniem
U pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem stosujących leki przeciwpsychotyczne stwierdzono nieznaczne zwiększenie częstości zgonów i udarów. Jeżeli pacjent jest w podeszłym wieku, a zwłaszcza wykazuje otępienie, przed otrzymaniem leku Haloperidol WZF powinien poradzić się lekarza.
Należy poradzić się lekarza lub farmaceuty, jeżeli u pacjenta występuje:
- Spowolnione bicie serca, choroba serca lub jeżeli ktoś z jego bliskiej rodziny zmarł nagle na serce.
- Niskie ciśnienie tętnicze krwi lub jeśli pacjent odczuwa zawroty głowy po zmianie pozycji z leżącej na siedzącą lub z siedzącej na stojącą.
- Niskie stężenie potasu lub magnezu (lub innego elektrolitu) we krwi. Lekarz prowadzący zdecyduje, jakie leczenie zastosować.
- Wylew krwi do mózgu kiedykolwiek w przeszłości lub zdaniem lekarza ma większe ryzyko wylewu niż inni pacjenci.
- Padaczka lub kiedykolwiek w przeszłości występowały drgawki.
- Problemy z nerkami, wątrobą lub tarczycą.
- Wysokie stężenie hormonu prolaktyny we krwi lub nowotwór, który może być spowodowany wysokim stężeniem prolaktyny (np. rak piersi).
- Zakrzepy krwi w wywiadzie lub zakrzepy krwi występowały kiedykolwiek u kogoś z bliskiej rodziny pacjenta.
- Depresja lub u pacjenta z chorobą afektywną dwubiegunową rozpoczęła się faza depresji.
Konieczne może być bardziej uważne monitorowanie stanu pacjenta, a także zmiana dawki leku Haloperidol WZF, jaką przyjmuje pacjent. Jeżeli pacjent ma wątpliwości, czy dotyczy go którykolwiek z powyższych punktów, przed zażyciem leku Haloperidol WZF powinien poradzić się lekarza lub farmaceuty.
Badania kontrolne
Lekarz prowadzący przed rozpoczęciem lub w trakcie stosowania leku Haloperidol WZF, może zdecydować o przeprowadzeniu badania EKG. W badaniu EKG dokonywane są pomiary czynności serca.
Badanie krwi
Lekarz prowadzący przed rozpoczęciem lub w trakcie stosowania leku Haloperidol WZF, może zdecydować o oznaczeniu stężenia potasu i magnezu (lub innego elektrolitu) we krwi.
Dzieci i młodzież w wieku od 6 do 17 lat:
- Dawka zazwyczaj wynosi od 0,5 mg do 3 mg na dobę.
- Młodzież do 17 lat leczona na schizofrenię lub zaburzenia zachowania może otrzymywać większą dawkę - do 5 mg na dobę.
Nie należy stosować leku Haloperidol WZF u dzieci w wieku poniżej 6 lat, ponieważ nie przeprowadzono odpowiednich badań leku w tej grupie pacjentów.
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Nie należy stosować leku Haloperidol WZF, jeżeli pacjent przyjmuje pewne typy leków, stosowane w leczeniu:
- zaburzeń rytmu pracy serca (takie jak amiodaron, dofetylid, dyzopiramid, dronedaron, ibutylid, chinidyna, sotalol)
- depresji (takie jak cytalopram i escytalopram)
- psychoz (takie jak flufenazyna, lewomepromazyna, perfenazyna, pimozyd, prochlorperazyna, promazyna, sertindol, tiorydazyna, trifluoperazyna, trifluopromazyna oraz zyprazydon)
- zakażeń bakteryjnych (takie jak azytromycyna, klarytromycyna, erytromycyna, lewofloksacyna, moksyfloksacyna oraz telitromycyna)
- zakażeń grzybiczych (takie jak pentamidyna)
- malarii (takie jak halofantryna)
- nudności i wymiotów (takie jak dolasetron)
- nowotworów (takie jak toremifen i wandetanib).
Należy również poinformować lekarza o przyjmowaniu beprydylu (lek na ból w klatce piersiowej lub niskie ciśnienie krwi) lub metadonu (lek przeciwbólowy stosowany także w leczeniu uzależnienia od leków).
Leki te mogą zwiększać ryzyko zaburzeń dotyczących serca, dlatego należy poradzić się lekarza i nie stosować leku Haloperidol WZF, jeżeli pacjent przyjmuje którykolwiek z wymienionych leków.
W przypadku jednoczesnego zażywania litu i leku Haloperidol WZF może być konieczne uważniejsze monitorowanie stanu pacjenta. Należy natychmiast poinformować lekarza i zaprzestać przyjmowania obu leków, jeżeli u pacjenta wystąpi:
- gorączka niewiadomego pochodzenia lub niekontrolowane ruchy ciała
- splątanie, dezorientacja, ból głowy, problemy z utrzymaniem równowagi, uczucie senności.
Są to objawy stanu poważnie zagrażającego zdrowiu.
Niektóre leki mogą wpływać na sposób działania leku Haloperidol WZF lub mogą nasilać zaburzenia dotyczące serca.
Należy powiedzieć lekarzowi, jeżeli pacjent przyjmuje takie leki, jak:
- alprazolam lub buspiron (leki przeciwlękowe)
- duloksetyna, fluoksetyna, fluwoksamina, nefazodon, paroksetyna, sertralina, ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) lub wenlafaksyna (leki przeciwdepresyjne)
- bupropion (w leczeniu depresji lub nałogu palenia tytoniu)
- karbamazepina, fenobarbital lub fenytoina (leki przeciwpadaczkowe)
- ryfampicyna (lek stosowany w zakażeniach bakteryjnych)
- itrakonazol, pozakonazol lub worykonazol (leki stosowane w zakażeniach grzybiczych)
- ketokonazol w postaci tabletek (w leczeniu zespołu Cushinga)
- indynawir, rytonawir lub sakwinawir (leki stosowane w zakażeniu ludzkim wirusem niedoboru odporności - HIV)
- chloropromazyna lub prometazyna (leki stosowane w przypadku nudności i wymiotów)
- werapamil (lek stosowany w nadciśnieniu lub chorobach serca).
Należy również poinformować lekarza, jeżeli pacjent przyjmuje jakiekolwiek inne leki w celu obniżenia ciśnienia tętniczego, takie jak leki moczopędne (diuretyki).
Lekarz może uznać za konieczną zmianę dawkowania leku Haloperidol WZF, jeżeli pacjent przyjmuje którykolwiek z wymienionych leków.
Lek Haloperidol WZF może wpływać na sposób działania wymienionych poniżej typów leków.
Należy powiedzieć lekarzowi, jeżeli pacjent przyjmuje leki:
- uspokajające i ułatwiające zasypianie (środki uspokajające)
- stosowane w dolegliwościach bólowych (silne leki przeciwbólowe)
- stosowane w depresji (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne)
- obniżające ciśnienie tętnicze (takie jak guanetydyna lub metyldopa)
- stosowane w ciężkich reakcjach alergicznych (adrenalina)
- stosowane w ADHD (zespół nadpobudliwości z deficytem uwagi) lub narkolepsji (tak zwane środki pobudzające)
- stosowane w chorobie Parkinsona (takie jak lewodopa)
- rozrzedzające krew (fenindion).
Jeżeli pacjent przyjmuje którykolwiek z wymienionych leków, należy powiedzieć o tym lekarzowi przed zażyciem leku Haloperidol WZF.
W ulotce nie podano informacji na temat stosowania leku Haloperidol WZF z jedzeniem i piciem.
Haloperidol WZF i alkohol
Spożywanie alkoholu w trakcie stosowania leku Haloperidol WZF może wywołać senność i trudności z koncentracją.
Oznacza to, że należy uważać na ilość spożywanego alkoholu.
Należy powiedzieć lekarzowi o piciu alkoholu podczas stosowania leku Haloperidol WZF oraz ile alkoholu pacjent spożywa.
Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza.
Lekarz może zalecić, aby nie stosować leku Haloperidol WZF, jeżeli pacjentka jest w ciąży.
U noworodków matek, które stosowały lek Haloperidol WZF podczas ostatnich 3 miesięcy ciąży (ostatni trymestr) mogą wystąpić następujące problemy:
- drżenie mięśni, sztywność lub osłabienie mięśni
- nadmierna senność lub pobudzenie
- problemy z oddychaniem lub przyjmowaniem pokarmu.
Częstość występowania tych zaburzeń nie jest dokładnie znana. Jeżeli pacjentka stosowała lek Haloperidol WZF w ciąży, a u dziecka wystąpiło którekolwiek z wymienionych działań, należy skontaktować się z lekarzem.
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjentka karmi piersią lub zamierza rozpocząć karmienie piersią.
Niewielkie ilości leku mogą bowiem przedostawać się do mleka kobiecego, a następnie do organizmu dziecka.
Lekarz prowadzący omówi ryzyko i korzyści z karmienia piersią podczas stosowania leku Haloperidol WZF.
Haloperidol WZF może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów, używania narzędzi i obsługiwania maszyn.
Działania niepożądane, takie jak uczucie senności mogą zaburzać czujność, szczególnie po rozpoczęciu leczenia lub zastosowaniu dużej dawki. Nie należy prowadzić pojazdów, używać narzędzi ani obsługiwać maszyn bez wcześniejszego omówienia tego z lekarzem prowadzącym.
Jeżeli pacjent zażyje większą dawkę leku Haloperidol WZF niż zalecana lub jeśli ktokolwiek inny zażyje lek Haloperidol WZF, powinien niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub zgłosić się na izbę przyjęć do najbliższego szpitala.
W razie pominięcia zażycia dawki, należy przyjąć kolejną dawkę o zwykłej porze.
Następnie lek należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza.
Nie należy stosować dawki podwójnej.
Substancją czynną leku jest haloperydol.
Jedna tabletka zawiera odpowiednio 1 mg lub 5 mg haloperydolu.
Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna uwodniona, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian.
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Lek przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25°C. Chronić od światła.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Zapis na opakowaniu po skrócie EXP oznacza termin ważności, a po skrócie Lot/LOT oznacza numer serii.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
