Genotropin 12, 12mg(36jm), proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 wstrzykiwacz, wkład ss+1 ml rozpuszczalnika

Genotropin zawiera somatropinę – ludzki hormon wzrostu wytwarzany w komórkach bakterii Escherichia coli metodą rekombinacji DNA. Hormon ten jest niezbędny do prawidłowego wzrostu u dzieci. U dorosłych z niedoborem hormonu wzrostu somatropina zmniejsza ilość tkanki tłuszczowej i zwiększa masę mięśniową.

Preparat ma postać proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Wkład jest dwukomorowy: w przedniej komorze znajduje się biały proszek, a w tylnej przezroczysty roztwór.

Lek stosuje się u dzieci w zaburzeniach wzrostu spowodowanych niedoborem hormonu wzrostu, w zespole Turnera, w przewlekłej niewydolności nerek, u dzieci niskorosłych urodzonych z małą masą ciała w stosunku do wieku ciążowego oraz w zespole Pradera-Williego w celu poprawy wzrostu i budowy ciała.

U dorosłych Genotropin jest stosowany jako terapia zastępcza w przypadku znacznego niedoboru hormonu wzrostu. Leczenie można rozpocząć w wieku dorosłym lub kontynuować po terapii rozpoczętej w dzieciństwie.

Somatropina jest silnym hormonem wzrostu, który stymuluje wzrost liniowy u dzieci z niedoborem endogennego hormonu wzrostu. Utrzymuje prawidłową budowę ciała, sprzyja dodatniemu bilansowi azotowemu, wspomaga rozwój mięśni szkieletowych i przyspiesza metabolizm tłuszczów zarówno u dzieci, jak i dorosłych.

Substancją czynną jest somatropina. Jeden wkład zawiera 12 mg somatropiny.

Substancje pomocnicze: glicyna, mannitol, sodu diwodorofosforan jednowodny (w przeliczeniu na bezwodny), sodu wodorofosforan dwunastowodny (w przeliczeniu na bezwodny), m-krezol, woda do wstrzykiwań.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawkę ustala lekarz indywidualnie. Preparat podaje się podskórnie, zmieniając miejsca wstrzyknięcia, aby zapobiec zmianom skórnym.

Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na somatropinę lub którykolwiek składnik preparatu, u dzieci po zamknięciu stref wzrostu kości długich oraz u pacjentów z ostrymi chorobami zagrażającymi życiu, takimi jak powikłania po operacjach na otwartym sercu, zabiegach brzusznych, urazach wielonarządowych czy w ostrej niewydolności oddechowej.

Należy zachować ostrożność i poinformować lekarza, jeśli pacjent choruje na cukrzycę, ma zwiększone ryzyko jej wystąpienia (np. nadwaga, cukrzyca w rodzinie), jest leczony hormonami tarczycy, zaczyna utykać (dotyczy dzieci), ma silne bóle głowy, zaburzenia widzenia, nudności, wymioty, objawy skrzywienia kręgosłupa, nasilający się ból brzucha, jest w wieku powyżej 80 lat lub ma zaburzenia czynności nerek.

W zespole Pradera-Williego przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia należy zwrócić uwagę na czynniki ryzyka, takie jak ciężka otyłość, zaburzenia oddychania, bezdech senny w wywiadzie oraz niewyjaśnione infekcje układu oddechowego.

U niektórych pacjentów może być konieczne włączenie terapii zastępczej hormonami tarczycy – decyzję podejmuje lekarz.

Działania niepożądane występujące bardzo często (u więcej niż 1 na 10 osób): u dorosłych ból stawów i zatrzymanie wody w organizmie (obrzęk palców, nadgarstków).

Często (u nie więcej niż 1 na 10 osób): u dzieci ból stawów, przejściowe zaczerwienienie, świąd i ból w miejscu wstrzyknięcia; u dorosłych drętwienie lub mrowienie, ból lub pieczenie dłoni i pach (zespół cieśni nadgarstka), sztywność ramion i nóg, ból mięśni.

Szczegółowe informacje znajdują się w ulotce dołączonej do leku.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, także tych bez recepty. Szczególnie ważne jest zgłoszenie stosowania doustnych estrogenów lub innych hormonów płciowych.

Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające, że są w ciąży, powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. Nie zaleca się stosowania w ciąży, w okresie karmienia piersią ani u kobiet planujących ciążę w najbliższym czasie.

Decyzję o stosowaniu leku u dzieci podejmuje lekarz.