Płyn stomatologiczny Fluormex jest żółtą, oleistą cieczą o zapachu miętowym.
Butelka z tworzywa sztucznego z zakraplaczem i zakrętką, umieszczona w tekturowym pudełku, zawiera 50 g płynu.
Fluormex jest płynem stomatologicznym do stosowania na zęby.
Płyn Fluormex stosuje się do kontaktowej fluoryzacji zębów:
- w profilaktyce próchnicy;
- w przypadkach niedorozwoju twardych tkanek zębów;
- przy nadwrażliwości szyjek zębowych;
- w odwapnieniach szkliwa;
- na wrażliwe powierzchnie zębów startych klamrami, szynami, protezami częściowymi oraz aparatami ortodontycznymi;
- po korekcie zgryzu urazowego itp.
Płyn stomatologiczny Fluormex jest zalecany do stosowania pod kontrolą, ściśle według wskazań lekarza stomatologa, jako jedna seria zabiegów w roku.
Przez serię zabiegów rozumie się stosowanie płynu co dwa tygodnie, w sumie 5 do 10 razy, tzn. 1 szczotkowanie co 2 tygodnie przez 10 do 20 tygodni.
Może być stosowany przez dorosłych.
Może być stosowany przez dzieci w wieku powyżej 5 lat.
Dzieci w wieku poniżej 9 lat muszą być nadzorowane przez dorosłych w trakcie stosowania leku i nie mogą połykać płynu podczas szczotkowania.
Konkretną dawkę i sposób leczenia ustala lekarz.
Sposób podawania
Szczotkowanie - czyszczenie zębów przed zabiegiem jest bardzo korzystne, ale nie jest konieczne, ponieważ płyn Fluormex jest wysoce adhezyjny.
6 do 9 kropli płynu nanosi się na szczoteczkę do zębów i szczotkuje zęby przez 3 minuty.
Wcieranie - 0,5 do 1 ml płynu nanieść na wacik (w gabinecie stomatologicznym), a następnie bardzo starannie i powoli wcierać w osuszone powierzchnie zębów, tak, aby płyn mógł przeniknąć w zagłębienia i szczeliny.
Przed rozpoczęciem fluorkowania szkliwa zębów konieczne jest dokładne usunięcie kamienia nazębnego.
Po zakończeniu zabiegu szczotkowania lub wcierania należy wypluć ślinę.
Nie płukać jamy ustnej i nie jeść przynajmniej przez pół godziny po zabiegu.
Czas trwania leczenia
Jak długo stosować lek FLUORMEX?
Przez serię zabiegów rozumie się stosowanie płynu co dwa tygodnie, w sumie 5 do 10 razy, tzn. 1 szczotkowanie co 2 tygodnie przez 10 do 20 tygodni.
Jak każdy lek, lek FLUORMEX może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Działania niepożądane mogą wystąpić w przypadku przedawkowania produktu.
W sytuacji przypadkowego jednorazowego połknięcia znacznych ilości produktu fluorkowego, szczególnie o wysokiej zawartości fluorków, może dojść do ostrego zatrucia.
Objawami ostrego zatrucia mogą być: nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka, ślinotok, łzawienie, osłabienie, bóle głowy, sinica, duszność, tężyczka, skurcze mięśniowe w kończynach – hipokalcemia, spadek ciśnienia i arytmia, migotanie komór – hiperkaliemia, tętno przyspieszone lub niewyczuwalne, kwasica oddechowa i metaboliczna, porażenie oddychania i zatrzymanie akcji serca.
Połykanie przez dłuższy czas pewnych ilości substancji zawierających związki fluoru, nawet o niskich stężeniach, może spowodować objawy przewlekłego zatrucia w postaci szkliwa plamkowego (fluoroza zębów).
Nie należy stosować płynu stomatologicznego Fluormex a następujących przypadkach:
- jeśli pacjent ma uczulenie na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku;
- u dzieci w wieku do 5 lat;
- jednocześnie z innymi preparatami o wysokim stężeniu fluorków;
- w rejonach, w których zawartość fluoru w wodzie pitnej przekracza 0,7 mg/l;
- u osób bez próchnicy lub o małym ryzyku próchnicy;
- częściej niż raz na dwa tygodnie i nie więcej niż 10 razy w roku;
- w ciąży i w okresie karmienia piersią.
Zachować szczególną ostrożność u dzieci w wieku poniżej 9 lat.
Dzieci w wieku poniżej 9 lat muszą być nadzorowane przez dorosłych w trakcie stosowania produktu i nie mogą połykać płynu podczas szczotkowania.
Połykanie przez dłuższy czas pewnych ilości substancji zawierających związki fluoru, nawet o niskich stężeniach, może spowodować objawy przewlekłego zatrucia w postaci szkliwa plamkowego (fluoroza zębów).
Może być stosowany przez dzieci w wieku powyżej 5 lat.
Dzieci w wieku poniżej 9 lat muszą być nadzorowane przez dorosłych w trakcie stosowania leku i nie mogą połykać płynu podczas szczotkowania.
Nie stosować jednocześnie innego stężonego preparatu fluorkowego.
Pasty do zębów (zawartość fluoru do 1500 ppm) oraz płukanki (zawartość fluoru do 250 ppm) do codziennego stosowania mogą być używane razem z płynem Fluormex zgodnie z zaleceniem lub pod nadzorem lekarza.
Nie płukać jamy ustnej i nie jeść przynajmniej przez pół godziny po zabiegu.
Fluormex a alkohol
W ulotce nie podano informacji na temat interakcji leku FLUORMEX a alkohol.
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, nie powinna stosować płynu Fluormex.
Nie należy stosować leku w okresie karmienia piersią, gdyż nie określono bezpieczeństwa stosowania.
Płyn stomatologiczny Fluormex nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Nie są znane objawy przedawkowania leku w przypadku stosowania zgodnie ze wskazaniami i zalecanym sposobem stosowania.
Dopuszczalna dobowa dawka fluoru wynosi 3 do 4 mg/dobę (woda pitna, napoje, produkty żywnościowe). W sytuacji przypadkowego jednorazowego połknięcia znacznych ilości produktu fluorkowego, szczególnie o wysokiej zawartości fluorków, może dojść do ostrego zatrucia.
Objawami ostrego zatrucia mogą być: nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka, ślinotok, łzawienie, osłabienie, bóle głowy, sinica, duszność, tężyczka, skurcze mięśniowe w kończynach – hipokalcemia, spadek ciśnienia i arytmia, migotanie komór – hiperkaliemia, tętno przyspieszone lub niewyczuwalne, kwasica oddechowa i metaboliczna, porażenie oddychania i zatrzymanie akcji serca.
Dawka letalna (zagrażająca życiu) dla dorosłego człowieka wynosi od 32 do 64 mg fluoru/kg masy ciała, dla dzieci 15 mg/kg masy ciała.
W razie połknięcia leku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
W ulotce nie podano informacji na temat postępowania w przypadku pominięcia zastosowania leku.
Substancją czynną leku jest fluor w postaci aminofluorków.
1g płynu zawiera 133 mg aminofluorków, co stanowi 10 mg czynnego fluoru (10 000 ppm).
Pozostałe składniki to: glicerol, woda oczyszczona, substancja poprawiająca smak i zapach (aromat miętowy).
Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
Przechowywać butelkę szczelnie zamkniętą.
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Należy zwracać uwagę na datę ważności leku.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na butelce. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
