Exferana, 360 mg, tabl.powl., 30 szt.

Exferana to lek zawierający deferazyroks, substancję chelatującą żelazo, stosowaną w celu usuwania jego nadmiaru z organizmu. Preparat wiąże żelazo i umożliwia jego wydalanie głównie z kałem, co zapobiega odkładaniu się tego pierwiastka w narządach oraz powstawaniu uszkodzeń wątroby, serca i innych tkanek.

Exferana jest wskazana w leczeniu przewlekłego przeciążenia żelazem spowodowanego częstymi transfuzjami krwi (≥7 ml/kg mc. na miesiąc koncentratu krwinek czerwonych) u pacjentów z ciężką postacią talasemii beta w wieku 6 lat i starszych.

Lek działa poprzez wiązanie nadmiaru żelaza i jego usuwanie z organizmu, co zapobiega odkładaniu się żelaza w narządach oraz związanym z tym uszkodzeniom, szczególnie w sercu i wątrobie.

Substancją czynną jest deferazyroks. Jedna tabletka powlekana zawiera 360 mg deferazyroksu.

Substancje pomocnicze: rdzeń tabletki – celuloza mikrokrystaliczna (typ 101 i 102), powidon K-30, krospowidon (typ A i B), poloksamer 188, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian; substancje powlekające – hypromeloza (E 464), laktoza jednowodna, dwutlenek tytanu (E 171), triacetyna, indygotyna, lak glinowy (E 132).

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Dawkę ustala lekarz indywidualnie dla pacjenta. Preparat przyjmuje się doustnie, na czczo lub z lekkim posiłkiem.

Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na którykolwiek składnik, podczas jednoczesnego stosowania innych środków chelatujących żelazo (ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa takiej terapii skojarzonej) oraz u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 60 ml/min.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza, jeśli pacjent ma chorobę nerek lub wątroby, cierpi na choroby serca spowodowane nadmiarem żelaza, zauważył zmniejszoną ilość oddawanego moczu, ma wysypkę, duszność, obrzęk twarzy lub gardła (objawy reakcji alergicznej), doświadcza zmian skórnych (zaczerwienienie, pęcherze, złuszczanie naskórka), wysokiej gorączki lub powiększenia węzłów chłonnych, odczuwa senność, bóle brzucha, żółtaczkę lub zażółcenie oczu (objawy choroby wątroby), ma trudności z myśleniem lub pamięcią, osłabienie, brak energii, wymiotuje krwią lub oddaje czarne stolce, odczuwa silne bóle brzucha, wzdęcia lub zgagę, w badaniach krwi stwierdzono zmniejszoną liczbę płytek krwi lub krwinek białych, a także w przypadku zaburzeń widzenia, biegunki lub wymiotów.

Exferana może powodować zawroty głowy, senność lub zaburzenia widzenia, dlatego należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Jak każdy lek, Exferana może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.

Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 pacjentów): nieprawidłowe wyniki badań czynności nerek.

Często (u maksymalnie 1 na 10 pacjentów): zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, wzdęcia, zaparcia, niestrawność), wysypka, ból głowy, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, świąd, obecność białka w moczu. W przypadku nasilenia objawów należy skontaktować się z lekarzem.

Szczegółowe informacje znajdują się w ulotce dołączonej do opakowania.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, także tych dostępnych bez recepty. Szczególnie istotne jest, jeśli pacjent stosuje: inne leki chelatujące żelazo, środki zobojętniające zawierające glin, cyklosporynę, symwastatynę, leki przeciwbólowe lub przeciwzapalne (np. aspiryna, ibuprofen, kortykosteroidy), doustne bisfosfoniany, leki przeciwzakrzepowe, hormonalne środki antykoncepcyjne, beprydyl, ergotaminę, repaglinid, ryfampicynę, fenytoinę, fenobarbital, karbamazepinę, rytonawir, paklitaksel, teofilinę, klozapinę, tyzanidynę, kolestyraminę, busulfan, midazolam.

Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające, że są w ciąży, powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. Exferana nie jest zalecana w czasie ciąży, chyba że lekarz uzna leczenie za bezwzględnie konieczne.

Lek może być stosowany u dzieci od 2. roku życia oraz u młodzieży z przewlekłym przeciążeniem żelazem w wyniku transfuzji. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 2 lat.