Escitil, 20 mg, tabl.powl., 56 szt.

Escitil to lek przeciwdepresyjny w postaci tabletek powlekanych, zawierający escytalopram – substancję z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Preparat stosuje się również w leczeniu zaburzeń lękowych oraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych.

Lek jest wskazany w leczeniu epizodów dużej depresji oraz zaburzeń lękowych, takich jak napady paniki (z agorafobią lub bez), fobia społeczna, uogólnione zaburzenie lękowe i zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne.

Escitil działa poprzez wpływ na układ serotoninergiczny w mózgu. Escytalopram zwiększa stężenie serotoniny, blokując jej wychwyt zwrotny, co odpowiada za działanie przeciwdepresyjne i przeciwlękowe. Z tego powodu lek należy do grupy SSRI.

Substancją czynną jest escytalopram. Każda tabletka zawiera 20 mg escytalopramu (Escitalopramum) w postaci szczawianu.

Substancje pomocnicze: rdzeń tabletki – celuloza mikrokrystaliczna (E460), kroskarmeloza sodowa (E468), krzemionka koloidalna bezwodna, stearynian magnezu (E470b); otoczka tabletki – hypromeloza (E464), dwutlenek tytanu (E171), makrogol 40.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub informacjami zawartymi w ulotce. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Dawkowanie Escitilu ustala lekarz w zależności od wskazania.

Leku nie należy stosować w przypadku uczulenia na escytalopram lub którykolwiek składnik preparatu. Przeciwwskazaniem są również wrodzone zaburzenia rytmu serca lub wcześniejsze epizody zaburzeń rytmu serca potwierdzone w badaniu EKG.

W początkowym okresie leczenia mogą wystąpić niepokój, trudności w utrzymaniu pozycji siedzącej lub stojącej – w takim przypadku należy niezwłocznie poinformować lekarza. Leki z grupy SSRI, w tym escytalopram, mogą powodować zaburzenia seksualne, które czasem utrzymują się po zakończeniu terapii.

Depresji i zaburzeniom lękowym mogą towarzyszyć myśli samobójcze lub o samookaleczeniu, szczególnie na początku leczenia, gdy efekt terapeutyczny pojawia się po około dwóch tygodniach lub dłużej. W razie wystąpienia takich myśli należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić do szpitala.

Pełna lista ostrzeżeń znajduje się w ulotce dołączonej do opakowania.

Do czasu ustalenia, jak lek wpływa na organizm, pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Jak każdy lek, Escitil może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Zwykle ustępują one po kilku tygodniach terapii. Część objawów może być związana z chorobą i zniknie wraz z poprawą stanu zdrowia. Szczegółowa lista działań niepożądanych znajduje się w ulotce i należy się z nią zapoznać przed rozpoczęciem leczenia.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, także tych bez recepty. Nie wolno stosować Escitilu jednocześnie z lekami wpływającymi na rytm serca, takimi jak: leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre leki przeciwpsychotyczne (np. pochodne fenotiazyny, pimozyd, haloperydol), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki (np. sparfloksacyna, moksyfloksacyna, erytromycyna i.v.), pentamidyna, leki przeciwmalaryczne (szczególnie halofantryna) oraz niektóre leki przeciwhistaminowe (astemizol, hydroksyzyna, mizolastyna). To nie jest pełna lista interakcji – przed zastosowaniem należy zapoznać się z ulotką.

Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające ciążę powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia. Nie należy nagle przerywać stosowania leku w ciąży. Escitil nie powinien być stosowany w okresie ciąży i karmienia piersią.

Przyjmowanie leku w ostatnich trzech miesiącach ciąży może powodować u noworodka objawy takie jak: problemy z oddychaniem, sinica, drgawki, wahania temperatury, trudności w karmieniu, wymioty, hipoglikemia, zaburzenia napięcia mięśniowego, drżenia, drażliwość, senność lub trudności w zasypianiu. W razie ich wystąpienia należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Stosowanie leku w trzecim trymestrze może zwiększać ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN). Escitil prawdopodobnie przenika do mleka matki.

Leku zwykle nie stosuje się u osób poniżej 18. roku życia ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak myśli i próby samobójcze oraz wrogość (agresja, bunt, gniew). Nie ustalono bezpieczeństwa długotrwałego stosowania w tej grupie wiekowej w zakresie wzrostu, dojrzewania, rozwoju poznawczego i zachowania.