Escitil, 10 mg, tabl.powl.,(i.row),InPh,Lotwa, 28 szt

Produkt pochodzi z importu równoległego. Lek Escitil zawiera substancję czynną escytalopram, należącą do grupy leków przeciwdepresyjnych określanych jako selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Działają one na układ serotoninergiczny w mózgu, zwiększając stężenie serotoniny, której zaburzenia są uznawane za istotny czynnik w rozwoju depresji i chorób pokrewnych. Poprawa samopoczucia może nastąpić dopiero po kilku tygodniach terapii, dlatego należy kontynuować stosowanie leku zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku braku poprawy lub pogorszenia stanu należy skontaktować się z lekarzem.

Lek Escitil stosuje się w leczeniu epizodów dużej depresji oraz zaburzeń lękowych, takich jak napady lęku panicznego (z agorafobią lub bez), fobia społeczna, uogólnione zaburzenie lękowe i zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne.

Escytalopram działa poprzez hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny w mózgu, co zwiększa jej stężenie i pomaga w łagodzeniu objawów depresji oraz zaburzeń lękowych.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Escitil dostępny jest w dawkach 10 mg i 20 mg. Typowe dawkowanie:

• Dorośli: w depresji zwykle 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg. W zaburzeniach lękowych dawki początkowe i docelowe są podobne, przy czym w lęku panicznym leczenie rozpoczyna się od 5 mg na dobę przez pierwszy tydzień.
• Pacjenci w podeszłym wieku: dawka początkowa 5 mg na dobę, maksymalnie 10 mg.
• Dzieci i młodzież: leku nie należy stosować w tej grupie wiekowej.
• Zaburzenia czynności wątroby lub nerek oraz u osób wolno metabolizujących CYP2C19: maksymalnie 10 mg na dobę.

Tabletki można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od niego, popijając wodą. Nie należy ich rozgryzać. W razie potrzeby tabletkę można przełamać wzdłuż linii podziału. Leczenie powinno trwać tak długo, jak zaleci lekarz, zwykle co najmniej 6 miesięcy po uzyskaniu poprawy. Nie wolno samodzielnie zmieniać dawki ani przerywać terapii.

Każda tabletka zawiera 10 mg escytalopramu (w postaci szczawianu escytalopramu). Substancje pomocnicze w rdzeniu: celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian. Otoczka: hypromeloza (E 464), dwutlenek tytanu (E 171), makrogol 400. Opakowanie zawiera 28 tabletek powlekanych.

Lek należy przechowywać w temperaturze od 15°C do 25°C.

• Nadwrażliwość na escytalopram lub którykolwiek składnik leku.
• Jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO (np. selegilina, moklobemid, linezolid).
• Wrodzone zaburzenia rytmu serca lub wcześniejsze epizody arytmii (widoczne w EKG).
• Stosowanie leków wpływających na rytm serca.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich chorobach i zaburzeniach, w tym padaczce, chorobach wątroby i nerek, cukrzycy, skłonności do krwawień, chorobach serca, zaburzeniach elektrolitowych czy jaskrze. W początkowym okresie terapii może wystąpić nasilenie lęku, które zwykle ustępuje w trakcie leczenia. U pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową może pojawić się faza maniakalna. W razie wystąpienia niepokojących objawów, myśli samobójczych lub pogorszenia stanu należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Lek nie jest zalecany u osób poniżej 18 lat ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak myśli samobójcze czy agresja.

Jak każdy lek, Escitil może powodować działania niepożądane. Najczęstsze to nudności i bóle głowy. Inne możliwe objawy:

• Często: zaburzenia snu, lęk, senność, zawroty głowy, suchość w ustach, biegunka, zaparcia, nadmierne pocenie się, zaburzenia seksualne, zmęczenie.
• Niezbyt często: pokrzywka, wysypka, omdlenia, zaburzenia widzenia, krwawienia z nosa.
• Rzadko: reakcje alergiczne, agresja, omamy, wolne bicie serca.
• Nieznana częstość: napady drgawkowe, zaburzenia wątroby, wydłużenie odstępu QT, myśli samobójcze, obrzęk naczynioruchowy.

Większość działań niepożądanych ustępuje w trakcie leczenia. W przypadku wystąpienia ciężkich objawów, takich jak trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy, wysoka gorączka, zaburzenia rytmu serca, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.