Escitil, 10 mg, tabl.powl.,(i.row),Delf,Litwa, 28 szt

Lek Escitil zawiera escytalopram i jest stosowany w terapii epizodów dużej depresji oraz zaburzeń lękowych, takich jak napady paniki (z agorafobią lub bez), fobia społeczna, uogólnione zaburzenie lękowe i zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne. Substancja czynna należy do grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), które zwiększają stężenie serotoniny w mózgu, co ma znaczenie w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Poprawa samopoczucia może nastąpić dopiero po kilku tygodniach terapii, dlatego należy kontynuować leczenie zgodnie z zaleceniami lekarza, nawet jeśli początkowo nie obserwuje się efektów.

• leczenie epizodów dużej depresji,
• leczenie zaburzeń lęku panicznego z agorafobią lub bez agorafobii,
• leczenie fobii społecznej,
• leczenie uogólnionego zaburzenia lękowego,
• leczenie zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego.

Dorośli:

• Depresja – zwykle 10 mg raz na dobę; lekarz może zwiększyć dawkę do 20 mg na dobę.
• Zaburzenia lęku panicznego – początkowo 5 mg raz na dobę przez tydzień, następnie 10 mg; maksymalnie 20 mg na dobę.
• Fobia społeczna – zazwyczaj 10 mg raz na dobę; dawkę można zmniejszyć do 5 mg lub zwiększyć do 20 mg na dobę.
• Uogólnione zaburzenie lękowe – zwykle 10 mg raz na dobę; maksymalnie 20 mg na dobę.
• Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne – zwykle 10 mg raz na dobę; maksymalnie 20 mg na dobę.

Leku Escitil nie stosuje się u dzieci i młodzieży. Tabletki można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od niego, popijając wodą. Nie należy ich rozgryzać. W razie potrzeby tabletkę można przełamać wzdłuż linii podziału. Leczenie powinno trwać tak długo, jak zaleci lekarz, zwykle co najmniej 6 miesięcy od momentu poprawy. Nie wolno samodzielnie zmieniać dawki ani przerywać terapii bez konsultacji z lekarzem.

Substancją czynną jest escytalopram. Każda tabletka zawiera 10 mg escytalopramu (w postaci szczawianu).

Pozostałe składniki:

• Rdzeń: mikrokrystaliczna celuloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian.
• Otoczka: hypromeloza 6 cP, dwutlenek tytanu (E 171), makrogol 400.

Opakowanie zawiera 28 tabletek powlekanych oraz ulotkę.

Lek należy przechowywać w temperaturze od 15°C do 25°C.

• nadwrażliwość na escytalopram lub którykolwiek składnik leku,
• jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO (np. selegilina, moklobemid, linezolid),
• wrodzone zaburzenia rytmu serca lub wcześniejsze epizody arytmii,
• przyjmowanie leków stosowanych w zaburzeniach rytmu serca lub wpływających na rytm serca.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich chorobach i dolegliwościach, w szczególności o padaczce, chorobach wątroby i nerek, cukrzycy, zaburzeniach elektrolitowych, skłonności do krwawień, chorobach serca, jaskrze czy leczeniu elektrowstrząsami. W początkowym okresie terapii może wystąpić nasilenie lęku, które zwykle ustępuje w trakcie leczenia. U pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową może pojawić się faza maniakalna. W razie wystąpienia niepokojących objawów, myśli samobójczych lub pogorszenia stanu należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Leki z grupy SSRI mogą powodować zaburzenia seksualne, które czasem utrzymują się po zakończeniu leczenia. Lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu na tabletkę, co oznacza, że jest praktycznie wolny od sodu.

Do czasu poznania reakcji organizmu na lek nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Jak każdy lek, Escitil może powodować działania niepożądane, które zwykle ustępują po kilku tygodniach. W razie wystąpienia nietypowych objawów należy skontaktować się z lekarzem.

Niezbyt często:

• nietypowe krwawienia, w tym z przewodu pokarmowego.

Rzadko:

• ciężkie reakcje alergiczne (obrzęk twarzy, gardła, trudności w oddychaniu),
• zespół serotoninowy (gorączka, pobudzenie, drżenia, skurcze mięśni).

Nieznana częstość:

• trudności w oddawaniu moczu, drgawki, żółtaczka, zaburzenia rytmu serca (Torsade de Pointes), obrzęk naczynioruchowy, myśli samobójcze.

Bardzo często:

• nudności, bóle głowy.

Często:

• zaburzenia snu, lęk, senność, zawroty głowy, drżenia, suchość w ustach, biegunka, zaparcia, wymioty, nadmierne pocenie się, bóle mięśni i stawów, zaburzenia seksualne, uczucie zmęczenia, gorączka, zwiększenie masy ciała.

Pełna lista działań niepożądanych obejmuje również objawy rzadkie i o nieznanej częstości, takie jak zaburzenia widzenia, omamy, agresja, mania, zmiany w wynikach badań laboratoryjnych czy wydłużenie odstępu QT w EKG.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku stosowania inhibitorów MAO, litu, tryptofanu, leków przeciwmigrenowych (np. sumatryptan), tramadolu, niektórych leków przeciwpsychotycznych, przeciwdepresyjnych, przeciwarytmicznych, antybiotyków (np. linezolid), leków zmniejszających stężenie potasu i magnezu, a także preparatów z dziurawcem. Nie wolno łączyć Escitilu z lekami wydłużającymi odstęp QT.

• Kobiety w ciąży lub karmiące piersią powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.
• Stosowanie leku w ostatnich miesiącach ciąży może powodować objawy u noworodka, takie jak trudności w oddychaniu, drgawki, zaburzenia napięcia mięśniowego, drażliwość czy senność.
• Przyjmowanie leku w ciąży może zwiększać ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego u noworodka.
• Lek prawdopodobnie przenika do mleka matki.