Escitil, 10 mg, tabl.powl.,(i.row),Delf,Bulgaria, 28 szt

Lek Escitil zawiera escytalopram i jest stosowany w terapii epizodów dużej depresji oraz zaburzeń lękowych, takich jak napady paniki (z agorafobią lub bez), fobia społeczna, uogólnione zaburzenie lękowe i zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne. Substancja czynna należy do grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), które zwiększają stężenie serotoniny w mózgu, co ma znaczenie w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych.

Poprawa samopoczucia może nastąpić dopiero po kilku tygodniach leczenia, dlatego należy kontynuować terapię zgodnie z zaleceniami lekarza, nawet jeśli początkowo nie widać efektów. W przypadku braku poprawy lub pogorszenia stanu należy skonsultować się z lekarzem.

Produkt pochodzi z importu równoległego (kraj importu: Litwa).

• leczenie epizodów dużej depresji,
• leczenie zaburzeń lęku panicznego z agorafobią lub bez agorafobii,
• leczenie fobii społecznej,
• leczenie uogólnionego zaburzenia lękowego,
• leczenie zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego.

Dorośli:

• Depresja – zazwyczaj 10 mg raz na dobę; lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 20 mg na dobę.
• Zaburzenia lęku panicznego – początkowo 5 mg raz na dobę przez tydzień, następnie 10 mg na dobę; maksymalnie 20 mg na dobę.
• Fobia społeczna – zwykle 10 mg raz na dobę; dawkę można zmniejszyć do 5 mg lub zwiększyć do 20 mg na dobę w zależności od reakcji pacjenta.
• Uogólnione zaburzenie lękowe – zazwyczaj 10 mg raz na dobę; maksymalnie 20 mg na dobę.
• Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne – zwykle 10 mg raz na dobę; maksymalnie 20 mg na dobę.

Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży. Tabletki można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od niego, popijając wodą. Nie należy ich rozgryzać ze względu na gorzki smak. W razie potrzeby tabletkę można przełamać wzdłuż linii podziału.

Efekt leczenia może pojawić się po kilku tygodniach, dlatego należy kontynuować terapię zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie wolno samodzielnie zmieniać dawki ani przerywać leczenia. Zaleca się kontynuowanie terapii przez co najmniej 6 miesięcy od momentu poprawy.

Substancją czynną jest escytalopram. Każda tabletka zawiera 10 mg escytalopramu (w postaci szczawianu).

Pozostałe składniki:

• Rdzeń: mikrokrystaliczna celuloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian.
• Otoczka: hypromeloza 6 cP, dwutlenek tytanu (E 171), makrogol 400.

Opakowanie zawiera 28 tabletek powlekanych.

Lek należy przechowywać w temperaturze od 15°C do 25°C.

• nadwrażliwość na escytalopram lub którykolwiek składnik leku,
• jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO (np. selegilina, moklobemid, linezolid),
• wrodzone zaburzenia rytmu serca lub wcześniejsze epizody zaburzeń rytmu (widoczne w EKG),
• przyjmowanie leków stosowanych w zaburzeniach rytmu serca lub wpływających na rytm serca.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich chorobach i zaburzeniach, w tym o padaczce, chorobach wątroby i nerek, cukrzycy, skłonności do krwawień, chorobach serca, zaburzeniach elektrolitowych, jaskrze czy leczeniu elektrowstrząsami. W początkowym okresie terapii może wystąpić nasilenie lęku, które zwykle ustępuje w trakcie leczenia. W przypadku pojawienia się drgawek, objawów manii, nasilonego niepokoju lub myśli samobójczych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Lek może powodować zaburzenia seksualne, które w niektórych przypadkach utrzymują się po zakończeniu terapii. U pacjentów poniżej 25. roku życia ryzyko myśli samobójczych jest większe. W razie ich wystąpienia należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza lub szpitala. Warto poinformować bliskich o leczeniu, aby mogli pomóc w obserwacji ewentualnych zmian w zachowaniu.

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co oznacza, że jest praktycznie wolny od sodu.

Jak każdy lek, Escitil może powodować działania niepożądane, które zwykle ustępują po kilku tygodniach. W razie wystąpienia nietypowych objawów należy skontaktować się z lekarzem.

Niezbyt często:

• nietypowe krwawienia, w tym z przewodu pokarmowego.

Rzadko:

• ciężka reakcja alergiczna (obrzęk twarzy, gardła, trudności w oddychaniu),
• zespół serotoninowy (wysoka gorączka, pobudzenie, drżenia, skurcze mięśni).

Nieznana częstość:

• trudności w oddawaniu moczu, napady drgawkowe, żółtaczka, zaburzenia rytmu serca (Torsade de Pointes), obrzęk naczynioruchowy, myśli samobójcze.

Bardzo często:

• nudności, bóle głowy.

Często:

• zaburzenia snu, lęk, zawroty głowy, drżenia, suchość w ustach, biegunka, wymioty, nadmierne pocenie się, bóle mięśni i stawów, zaburzenia seksualne, uczucie zmęczenia, gorączka, zmiany masy ciała.

Pełna lista działań niepożądanych obejmuje również objawy rzadkie i o nieznanej częstości, takie jak zaburzenia widzenia, omamy, agresja, mania, zmiany w wynikach badań laboratoryjnych czy wydłużenie odstępu QT w EKG. U pacjentów stosujących leki z tej grupy obserwowano zwiększone ryzyko złamań kości.