Escitalopram Actavis, 20 mg,tabl.powl(i.rów)InPh,Litwa,28szt

Escitalopram Actavis to lek przeciwdepresyjny zawierający substancję czynną escytalopram. Należy do grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), które zwiększają stężenie serotoniny w mózgu. Zaburzenia w funkcjonowaniu układu serotoninergicznego odgrywają istotną rolę w rozwoju depresji i innych podobnych schorzeń.

Lek stosuje się w leczeniu dużych epizodów depresyjnych oraz zaburzeń lękowych, takich jak: zaburzenie lękowe z napadami paniki (z agorafobią lub bez), fobia społeczna, zaburzenie lękowe uogólnione i zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne. Poprawa może nastąpić dopiero po kilku tygodniach terapii, dlatego należy kontynuować leczenie zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku braku poprawy lub pogorszenia stanu należy skonsultować się z lekarzem.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Dostępne dawki to 10 mg, 15 mg i 20 mg. Tabletki przyjmuje się raz na dobę, popijając wodą, niezależnie od posiłków. W razie potrzeby tabletkę można podzielić na dwie części.

Dorośli:

• Depresja: zwykle 10 mg na dobę, maksymalnie 20 mg.
• Zaburzenia lękowe z napadami paniki: początkowo 5 mg na dobę przez tydzień, następnie 10 mg; maksymalnie 20 mg.
• Fobia społeczna: zwykle 10 mg na dobę; dawkę można zmniejszyć do 5 mg lub zwiększyć do 20 mg.
• Zaburzenie lękowe uogólnione i OCD: zwykle 10 mg na dobę, maksymalnie 20 mg.

Osoby starsze (powyżej 65 lat): dawka początkowa 5 mg na dobę, maksymalnie 10 mg.

Szczególne grupy pacjentów: w zaburzeniach czynności wątroby i u osób wolno metabolizujących leki przez CYP2C19 dawka nie powinna przekraczać 10 mg na dobę. W ciężkich zaburzeniach nerek należy zachować ostrożność.

Lek zwykle nie jest przeznaczony dla dzieci i młodzieży.

Czas leczenia: poprawa może nastąpić po kilku tygodniach. Zaleca się kontynuację terapii co najmniej 6 miesięcy po ustąpieniu objawów. Nie należy samodzielnie zmieniać dawkowania ani przerywać leczenia.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala, zabierając opakowanie leku. Objawy przedawkowania to m.in. zawroty głowy, drżenia, nudności, wymioty, zaburzenia rytmu serca, spadek ciśnienia i zaburzenia elektrolitowe.

Nie należy stosować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej. Jeśli pacjent przypomni sobie przed snem, powinien przyjąć dawkę od razu. W przeciwnym razie należy pominąć zapomnianą dawkę i przyjąć kolejną o zwykłej porze.

Każda tabletka powlekana zawiera 20 mg escytalopramu (w postaci szczawianu). Substancje pomocnicze w rdzeniu: celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna bezwodna, kroskarmeloza sodowa, talk, stearynian magnezu. Otoczka: hypromeloza 6cP, dwutlenek tytanu (E171), makrogol 6000.

Opakowanie zawiera 28 tabletek powlekanych.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

• Nadwrażliwość na escytalopram lub którykolwiek składnik leku.
• Jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO (np. selegilina, moklobemid, linezolid).
• Wrodzone lub przebyty epizod zaburzeń rytmu serca (widoczny w EKG).
• Stosowanie leków wpływających na rytm serca.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich chorobach, w szczególności: padaczce, chorobach wątroby i nerek, cukrzycy, skłonności do krwawień, chorobach serca, zaburzeniach elektrolitowych, jaskrze. W razie wystąpienia drgawek, objawów maniakalnych lub nasilonego niepokoju należy skontaktować się z lekarzem. Leki z grupy SSRI mogą powodować zaburzenia seksualne, które czasem utrzymują się po zakończeniu terapii.

Na początku leczenia może wystąpić nasilenie objawów depresji lub lęku, w tym myśli samobójcze, zwłaszcza u osób młodych. W takim przypadku należy natychmiast zgłosić się do lekarza. Wskazane jest poinformowanie bliskich o chorobie i poproszenie ich o obserwację ewentualnych zmian w zachowaniu.

Jak każdy lek, Escitalopram Actavis może powodować działania niepożądane. Najczęściej są one łagodne i ustępują po kilku tygodniach. W razie wystąpienia ciężkich objawów (np. nietypowych krwawień, reakcji alergicznych, objawów zespołu serotoninowego, zaburzeń rytmu serca, drgawek, żółtaczki) należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Bardzo często: nudności, ból głowy.

Często:

• zaburzenia snu, lęk, senność, zawroty głowy, drżenia, nietypowe sny,
• biegunka, zaparcia, wymioty, suchość w ustach,
• nasilone pocenie się, bóle mięśni i stawów,
• zaburzenia seksualne, uczucie zmęczenia, gorączka, zwiększenie masy ciała.

Niezbyt często: pokrzywka, wysypka, świąd, omdlenia, zaburzenia widzenia, obfite krwawienia miesiączkowe, szybkie bicie serca.

Rzadko: agresja, omamy, wolne bicie serca.

Częstość nieznana: hiponatremia, niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia wątroby, priapizm, małopłytkowość, mania, wydłużenie odstępu QT w EKG.

Znane są także działania niepożądane typowe dla SSRI, takie jak akatyzja czy utrata apetytu.