Elicea, 10 mg, tabl.powl.,(i.row),MDZ,Litwa, 28 szt

Produkt pochodzi z importu równoległego. Escytalopram, substancja czynna leku Elicea, należy do grupy leków przeciwdepresyjnych określanych jako selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Leki te działają poprzez zwiększenie stężenia serotoniny w mózgu, co ma istotne znaczenie w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Poprawa samopoczucia może nastąpić dopiero po kilku tygodniach stosowania, dlatego ważne jest kontynuowanie terapii nawet w przypadku braku natychmiastowej poprawy. W razie braku efektów lub pogorszenia stanu należy skonsultować się z lekarzem.

Elicea jest stosowana w leczeniu epizodów dużej depresji oraz zaburzeń lękowych, takich jak zaburzenie lękowe z napadami paniki (z agorafobią lub bez), fobia społeczna, zaburzenie lękowe uogólnione oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zasięgnąć porady specjalisty.

Dorośli

Depresja:

• Zwykle stosuje się 10 mg raz na dobę. Lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 20 mg na dobę.

Zaburzenie lękowe z napadami paniki:

• Początkowo 5 mg raz na dobę przez pierwszy tydzień, następnie 10 mg na dobę. Dawka może być zwiększona do 20 mg na dobę.

Fobia społeczna:

• Zalecana dawka to 10 mg raz na dobę. W zależności od reakcji pacjenta lekarz może zmniejszyć dawkę do 5 mg lub zwiększyć do 20 mg na dobę.

Zaburzenie lękowe uogólnione i zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne:

• Zwykle 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg na dobę.

Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat):

• Dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg na dobę.

Dzieci i młodzież:

• Leku Elicea zazwyczaj nie stosuje się w tej grupie wiekowej. Szczegółowe informacje znajdują się w punkcie „Ostrzeżenia”.

Sposób podawania:

• Lek można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od niego. Tabletkę należy połknąć w całości, popijając wodą. Tabletek nie należy rozgryzać. Tabletki 10 mg i 20 mg można podzielić na równe dawki.

Czas trwania leczenia:

• Poprawa może nastąpić po kilku tygodniach. Nie należy zmieniać dawkowania bez konsultacji z lekarzem. Leczenie powinno trwać tak długo, jak zaleci lekarz, zwykle co najmniej 6 miesięcy po uzyskaniu poprawy.

Substancją czynną jest escytalopram. Każda tabletka powlekana zawiera 10 mg escytalopramu (w postaci 12,78 mg escytalopramu szczawianu).

Pozostałe składniki: laktoza jednowodna, krospowidon, powidon K 30, celuloza mikrokrystaliczna, skrobia żelowana kukurydziana, magnezu stearynian, hypromeloza 6 cP, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 3000, triacetyna.

Opakowanie zawiera 28 tabletek powlekanych.

Lek należy przechowywać w temperaturze od 15°C do 25°C.

• Nadwrażliwość na escytalopram lub którykolwiek składnik leku.
• Jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO (np. selegilina, moklobemid, linezolid).
• Wrodzone zaburzenia rytmu serca lub przebyte epizody zaburzeń rytmu serca.
• Stosowanie leków wpływających na rytm serca.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich chorobach i przyjmowanych lekach. Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku padaczki, chorób wątroby i nerek, cukrzycy, zaburzeń elektrolitowych, skłonności do krwawień, chorób serca, niskiego tętna, niedoboru soli, chorób oczu (np. jaskry) oraz jednoczesnego stosowania buprenorfiny (ryzyko zespołu serotoninowego).

W początkowym okresie leczenia mogą wystąpić objawy niepokoju lub trudności w pozostawaniu w bezruchu. W razie ich pojawienia się należy skontaktować się z lekarzem. Leki z grupy SSRI mogą powodować zaburzenia seksualne, które czasem utrzymują się po zakończeniu terapii.

U pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi może wystąpić faza maniakalna. W takim przypadku należy przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem.

Na początku terapii może dojść do nasilenia objawów depresji lub lęku, w tym myśli samobójczych, zwłaszcza u osób poniżej 25. roku życia. W razie ich wystąpienia należy natychmiast poinformować lekarza. Wskazane jest, aby bliscy pacjenta obserwowali zmiany w zachowaniu.

Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat, chyba że lekarz uzna to za konieczne. W tej grupie wiekowej istnieje większe ryzyko działań niepożądanych, takich jak myśli samobójcze czy agresja. Brak danych dotyczących bezpieczeństwa długotrwałego stosowania u osób poniżej 18 lat.

Jak każdy lek, Elicea może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Zwykle są one łagodne i ustępują po kilku tygodniach. Niektóre objawy mogą być związane z chorobą i ustąpią wraz z poprawą stanu zdrowia.

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem w przypadku:

• nietypowych krwawień (np. z przewodu pokarmowego),
• reakcji alergicznych (obrzęk twarzy, języka, trudności w oddychaniu),
• objawów zespołu serotoninowego (wysoka gorączka, pobudzenie, drżenie, skurcze mięśni),
• napadów drgawkowych, żółtaczki, zaburzeń rytmu serca, myśli samobójczych.

Bardzo często: nudności, ból głowy.

Często: katar, zmiany łaknienia, niepokój, zaburzenia snu, senność, zawroty głowy, drżenie, biegunka, zaparcia, wymioty, suchość w ustach, nadmierne pocenie, bóle mięśni i stawów, zaburzenia seksualne, zmęczenie, gorączka, przyrost masy ciała.

Niezbyt często: wysypka, świąd, zgrzytanie zębami, napady lęku, omdlenia, zaburzenia widzenia, wypadanie włosów, obfite miesiączki, krwawienia z nosa, obrzęki kończyn.

Rzadko: agresja, omamy, wolne bicie serca.

Częstość nieznana: hiponatremia, niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia czynności wątroby, mimowolne ruchy mięśni, priapizm, wybroczyny, obrzęk naczynioruchowy, mlekotok, mania, wydłużenie odstępu QT, krwotok poporodowy.

Zaobserwowano zwiększone ryzyko złamań kości u pacjentów stosujących leki z tej grupy.