Elicea, 10 mg, tabl.powl.,(i.row),InPh,Czechy, 30 szt

Elicea 10 mg, 30 tabletek powlekanych (import równoległy Inpharm) to lek przeciwdepresyjny zawierający escytalopram, należący do grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Substancje te zwiększają stężenie serotoniny w mózgu, co pomaga w leczeniu zaburzeń depresyjnych i lękowych. Zaburzenia w układzie serotoninergicznym odgrywają istotną rolę w rozwoju depresji. Na poprawę samopoczucia może być konieczne kilka tygodni terapii, dlatego leczenie należy kontynuować zgodnie z zaleceniami lekarza, nawet jeśli początkowo nie widać efektów.

Lek Elicea stosuje się w leczeniu epizodów dużej depresji oraz zaburzeń lękowych, takich jak zaburzenie lękowe z napadami paniki (z agorafobią lub bez), fobia społeczna, zaburzenie lękowe uogólnione i zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne.

Escytalopram działa poprzez hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny w mózgu, co zwiększa jej stężenie i poprawia nastrój. Efekt terapeutyczny pojawia się zwykle po kilku tygodniach stosowania.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Dorośli:

• Depresja: zazwyczaj 10 mg raz na dobę; dawkę można zwiększyć do maksymalnie 20 mg na dobę.
• Zaburzenie lękowe z napadami paniki: początkowo 5 mg raz na dobę przez tydzień, następnie 10 mg; maksymalnie 20 mg na dobę.
• Fobia społeczna, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne: zwykle 10 mg raz na dobę; dawkę można zmniejszyć do 5 mg lub zwiększyć do 20 mg na dobę.

Pacjenci w podeszłym wieku: dawka początkowa 5 mg raz na dobę, maksymalnie 10 mg na dobę.

Dzieci i młodzież: leku zazwyczaj nie stosuje się w tej grupie wiekowej.

Sposób podawania: tabletki należy połykać w całości, popijając wodą, z posiłkiem lub niezależnie od niego. Tabletek nie należy rozgryzać. Tabletki 10 mg i 20 mg można dzielić na połowy.

Czas leczenia: poprawa może nastąpić po kilku tygodniach. Leczenie należy kontynuować przez co najmniej 6 miesięcy od uzyskania poprawy. Nie wolno samodzielnie zmieniać dawkowania ani przerywać terapii.

Substancją czynną jest escytalopram. Każda tabletka powlekana zawiera 10 mg escytalopramu (w postaci 12,78 mg escytalopramu szczawianu).

Pozostałe składniki: laktoza jednowodna, krospowidon, powidon K 30, celuloza mikrokrystaliczna, skrobia żelowana kukurydziana, magnezu stearynian, hypromeloza 6 cP, tytanu dwutlenek (E171), makrogol 3000, triacetyna.

Opakowanie zawiera 30 tabletek powlekanych.

Lek należy przechowywać w temperaturze od 15°C do 25°C.

• Nadwrażliwość na escytalopram lub którykolwiek składnik leku.
• Jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO (np. selegilina, moklobemid, linezolid).
• Wrodzone zaburzenia rytmu serca lub przebyte epizody arytmii.
• Stosowanie leków wpływających na rytm serca.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich chorobach, w szczególności o padaczce, chorobach wątroby i nerek, cukrzycy, zaburzeniach elektrolitowych, skłonności do krwawień, chorobach serca, jaskrze oraz o stosowaniu buprenorfiny (ryzyko zespołu serotoninowego). W pierwszych tygodniach terapii mogą wystąpić objawy niepokoju lub trudności w pozostawaniu w bezruchu – w takim przypadku należy skontaktować się z lekarzem. Leki z grupy SSRI mogą powodować zaburzenia seksualne, które czasem utrzymują się po zakończeniu leczenia.

U pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi może wystąpić faza maniakalna. W razie pojawienia się objawów manii należy przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem.

Na początku leczenia może wystąpić nasilenie objawów depresji lub lęku oraz myśli samobójcze, zwłaszcza u osób poniżej 25. roku życia. W takim przypadku należy niezwłocznie poinformować lekarza. Zaleca się, aby bliscy pacjenta obserwowali jego stan i reagowali na niepokojące zmiany.

Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat, chyba że lekarz uzna to za konieczne. W tej grupie wiekowej ryzyko działań niepożądanych, takich jak myśli samobójcze czy agresja, jest większe.

Jak każdy lek, Elicea może powodować działania niepożądane. Zwykle są one łagodne i ustępują po kilku tygodniach. Do najczęstszych należą nudności i ból głowy. Inne możliwe działania niepożądane:

• Bardzo często: nudności, ból głowy.
• Często: zaburzenia snu, senność, zawroty głowy, drżenie, biegunka, zaparcia, suchość w ustach, nadmierne pocenie, bóle mięśni i stawów, zaburzenia seksualne, uczucie zmęczenia, gorączka, zwiększenie masy ciała.
• Niezbyt często: nietypowe krwawienia, wysypka, świąd, omdlenia, zaburzenia widzenia, obrzęki, krwawienia z nosa.
• Rzadko: reakcje alergiczne, agresja, omamy, wolne bicie serca, zespół serotoninowy.
• Częstość nieznana: napady drgawkowe, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca (torsade de pointes), myśli samobójcze, mania, obrzęk naczynioruchowy, mlekotok, krwotok poporodowy.

Zaobserwowano również zwiększone ryzyko złamań kości u pacjentów przyjmujących leki z tej grupy.