Elicea, 10 mg, tabl.powl., 90 szt

Elicea to lek przeciwdepresyjny w postaci tabletek powlekanych, zawierający escytalopram – substancję z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Preparat stosuje się również w leczeniu zaburzeń lękowych oraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych.

Lek Elicea jest wskazany w leczeniu epizodów dużej depresji, zaburzeń lękowych (w tym napadów paniki z agorafobią lub bez niej, fobii społecznej) oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego.

Działanie leku polega na wpływie na układ serotoninergiczny w mózgu. Escytalopram zwiększa stężenie serotoniny poprzez blokowanie jej wychwytu zwrotnego, co jest charakterystyczne dla inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI).

Substancją czynną jest escytalopram. Każda tabletka powlekana zawiera 10 mg escytalopramu (w postaci 12,78 mg escytalopramu szczawianu).

Substancje pomocnicze: rdzeń tabletki – laktoza jednowodna, krospowidon, powidon K 30, celuloza mikrokrystaliczna, skrobia żelowana kukurydziana, magnezu stearynian; otoczka tabletki – Opadry White 33G28707 (hypromeloza 6 cP, dwutlenek tytanu (E 171), laktoza jednowodna, makrogol 3000, triacetyna).

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub informacjami zawartymi w ulotce. Dawkę ustala lekarz indywidualnie. Preparat przyjmuje się doustnie, z posiłkiem lub bez. Tabletkę należy popić wodą i nie rozgryzać ze względu na gorzki smak.

Brak szczegółowych informacji o przechowywaniu w podanym źródle. Należy zapoznać się z ulotką dołączoną do opakowania.

Leku nie należy stosować w przypadku uczulenia na escytalopram lub którykolwiek składnik preparatu. Przeciwwskazaniem są również wrodzone zaburzenia rytmu serca lub wcześniejsze epizody zaburzeń rytmu serca (widoczne w badaniu EKG).

W początkowym okresie leczenia mogą wystąpić niepokój i trudności w utrzymaniu bezruchu; w razie pojawienia się takich objawów należy niezwłocznie poinformować lekarza. Leki z grupy SSRI, w tym escytalopram, mogą powodować zaburzenia seksualne, które w niektórych przypadkach utrzymują się po zakończeniu terapii. Depresji i zaburzeniom lękowym mogą towarzyszyć myśli samobójcze lub o samookaleczeniu, szczególnie na początku leczenia, gdy efekt terapeutyczny pojawia się po około dwóch tygodniach lub dłużej. W przypadku wystąpienia takich myśli należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić do szpitala. Pełna lista ostrzeżeń znajduje się w ulotce leku.

Do czasu ustalenia, jak lek wpływa na organizm, pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Jak każdy lek, Elicea może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.

Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 osób): nudności, bóle głowy.

Często (u nie więcej niż 1 na 10 osób): niedrożność nosa lub katar (zapalenie zatok), zmiany apetytu, lęk, niepokój, nietypowe sny, bezsenność, senność, zawroty głowy, ziewanie, drżenie, mrowienie, biegunka, zaparcia, wymioty, suchość w ustach, nadmierne pocenie się, bóle mięśni i stawów, zaburzenia seksualne (opóźniony wytrysk, zaburzenia wzwodu, obniżenie libido, trudności w osiągnięciu orgazmu u kobiet), zmęczenie, gorączka, przyrost masy ciała.

Działania niepożądane zwykle ustępują po kilku tygodniach leczenia. Część objawów może być związana z chorobą i ustępuje wraz z poprawą stanu zdrowia. Szczegółowe informacje znajdują się w ulotce dołączonej do leku.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, także tych bez recepty. Nie wolno stosować Elicea jednocześnie z lekami wpływającymi na rytm serca, takimi jak: leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre leki przeciwpsychotyczne (pochodne fenotiazyny, pimozyd, haloperydol), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki (sparfloksacyna, moksyfloksacyna, erytromycyna i.v., pentamidyna), leki przeciwmalaryczne (szczególnie halofantryna) oraz niektóre leki przeciwhistaminowe (astemizol, hydroksyzyna, mizolastyna).

Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu m.in.: nieselektywnych inhibitorów MAO (fenelzyna, iproniazyd, izokarboksazyd, nialamid, tranylcypromina), moklobemidu, selegiliny, linezolidu, litu, imipraminy, dezypraminy, sumatryptanu, opioidów (buprenorfina, tramadol), cymetydyny, inhibitorów pompy protonowej (lanzoprazol, omeprazol), flukonazolu, tyklopidyny, ziela dziurawca, kwasu acetylosalicylowego i NLPZ, leków przeciwzakrzepowych (warfaryna, dipirydamol, fenprokumon), meflochiny, flekainidu, propafenonu, metoprololu, niektórych leków przeciwdepresyjnych (dezypramina, klomipramina, nortryptylina) oraz leków przeciwpsychotycznych (rysperydon, tiorydazyna, haloperydol), a także leków obniżających stężenie potasu lub magnezu we krwi.

Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające, że są w ciąży, powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. Decyzję o stosowaniu w ciąży podejmuje lekarz. Escytalopram przenika do mleka kobiecego.

Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia.