Duracef, 500 mg, kaps.twarde,(i.rów),MDZ,Bułgaria, 12 szt

Duracef to antybiotyk zawierający cefadroksyl, należący do grupy cefalosporyn. Działa bakteriobójczo na liczne bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne, hamując syntezę ściany komórkowej drobnoustrojów.

Lek stosuje się w leczeniu zakażeń wywołanych przez wrażliwe szczepy bakteryjne, takich jak:

• zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych, w tym zapalenie gardła i migdałków podniebiennych spowodowane paciorkowcami beta-hemolizującymi grupy A,
• zakażenia układu moczowego wywołane przez E. coli, P. mirabilis i Klebsiella spp.,
• zakażenia skóry i tkanek miękkich spowodowane przez gronkowce i/lub paciorkowce,
• zapalenie szpiku,
• bakteryjne zapalenie stawów.

Penicylina podawana domięśniowo jest skuteczna w zapobieganiu gorączce reumatycznej. Duracef zwykle eliminuje paciorkowce z jamy ustnej i gardła, jednak brak danych potwierdzających jego skuteczność w zapobieganiu nawrotom gorączki reumatycznej.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Zazwyczaj przyjmuje się go doustnie raz lub dwa razy na dobę, w zależności od rodzaju i nasilenia zakażenia. Leczenie powinno trwać co najmniej 48–72 godziny po ustąpieniu objawów lub potwierdzeniu eliminacji drobnoustrojów. W zakażeniach paciorkowcowych terapia powinna trwać minimum 10 dni, a w ciężkich zakażeniach, takich jak zapalenie szpiku, nawet 4–6 tygodni.

Pokarm nie wpływa na wchłanianie leku, dlatego można go przyjmować niezależnie od posiłków.

Dorośli i dzieci powyżej 12 lat (masa ciała >40 kg):

Dzieci: Zwykle 25–50 mg/kg mc./dobę w dwóch dawkach (co 12 h), a w zapaleniu szpiku i stawów – 50 mg/kg mc./dobę. W zapaleniu gardła, migdałków i liszajcu – dawka jednorazowa na dobę.*

*Dotyczy zapalenia gardła, migdałków lub liszajca.

Dzieci <10 kg lub mające trudności z połykaniem kapsułek powinny otrzymywać lek w postaci zawiesiny.

Pacjenci z niewydolnością nerek: Dawkowanie ustala lekarz na podstawie klirensu kreatyniny.

Przy klirensie >50 ml/min/1,73 m² stosuje się dawki jak u osób z prawidłową czynnością nerek.

Substancją czynną jest cefadroksyl w postaci jednowodnej. Jedna kapsułka zawiera 500 mg cefadroksylu. Pozostałe składniki: magnezu stearynian, laktoza jednowodna, krzemionka koloidalna bezwodna; osłonka: żelatyna, dwutlenek tytanu (E171); tusz: szelak, tlenek żelaza czarny (E172), glikol propylenowy (E1520), wodorotlenek amonowy (E527).

Opakowanie zawiera 12 kapsułek twardych.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

• Nadwrażliwość na cefadroksyl, inne cefalosporyny lub którykolwiek składnik leku.

Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem. U osób uczulonych na penicyliny istnieje ryzyko reakcji krzyżowej z cefalosporynami (do 10% pacjentów). W przypadku reakcji alergicznej należy przerwać leczenie i w razie ciężkich objawów wdrożyć odpowiednie postępowanie.

Podczas terapii antybiotykami, w tym Duracefem, może wystąpić biegunka związana z zakażeniem Clostridium difficile, od łagodnej po ciężkie zapalenie okrężnicy. W razie biegunki należy poinformować lekarza. Długotrwałe stosowanie może sprzyjać rozwojowi opornych drobnoustrojów – w razie dodatkowego zakażenia należy zgłosić się do lekarza.

W trakcie leczenia cefalosporynami test Coombsa może dawać wynik dodatni, podobnie jak niektóre badania hematologiczne. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów po chorobach przewodu pokarmowego, zwłaszcza zapaleniu okrężnicy.

Nie obserwowano objawów przedawkowania po dawkach do 250 mg/kg mc. W razie przyjęcia większej dawki zaleca się obserwację pacjenta i leczenie objawowe. Przy dawkach powyżej 250 mg/kg mc. należy opróżnić żołądek (wywołać wymioty lub wykonać płukanie).

Jak każdy lek, Duracef może powodować działania niepożądane. W razie wystąpienia poniższych objawów należy przerwać leczenie i natychmiast skontaktować się z lekarzem:

• obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła (obrzęk naczynioruchowy),
• reakcje anafilaktyczne,
• ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, zespół Stevensa-Johnsona),
• choroba posurowicza,
• ciężka biegunka z krwią lub śluzem (rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy).

Częstość tych działań jest nieznana. Inne działania niepożądane:

Często:

• gorączka,
• biegunka, niestrawność, nudności, wymioty.

Rzadko:

• zakażenie pochwy,
• pokrzywka, wysypka, świąd.

Nieznana:

• zakażenia grzybicze narządów płciowych, świąd narządów płciowych,
• agranulocytoza, neutropenia, trombocytopenia,
• inne reakcje nadwrażliwości,
• niewydolność wątroby, cholestaza, zaburzenia czynności wątroby,
• bóle stawów,
• zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.