Dostinex, 0,5 mg, tabl.,(i.rów),Delf,Holandia, 2 szt

Dostinex to lek będący pochodną ergoliny o działaniu dopaminergicznym. Skutecznie i długotrwale obniża stężenie prolaktyny poprzez bezpośrednią stymulację receptorów dopaminowych D2 w komórkach przedniego płata przysadki, co hamuje wydzielanie prolaktyny.

• zahamowanie laktacji bezpośrednio po porodzie lub przerwanie wydzielania mleka,
• leczenie zaburzeń wynikających z nadmiernego wydzielania prolaktyny (hiperprolaktynemii), takich jak zaburzenia miesiączkowania (brak, skąpe lub nieregularne miesiączki), brak owulacji, mlekotok,
• terapia gruczolaka przysadki, idiopatycznej hiperprolaktynemii lub zespołu pustego siodła tureckiego związanego z hiperprolaktynemią.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Przeznaczony jest do podawania doustnego, najlepiej w trakcie posiłku.

U pacjentów źle tolerujących leki dopaminergiczne lekarz może rozpocząć terapię od mniejszej dawki (np. 0,25 mg raz w tygodniu), stopniowo ją zwiększając do dawki terapeutycznej. W przypadku nasilonych działań niepożądanych możliwe jest czasowe zmniejszenie dawki, a następnie jej ponowne zwiększanie.

Zahamowanie laktacji: 1 mg kabergoliny (2 tabletki po 0,5 mg) w pierwszej dobie po porodzie.

Przerwanie wydzielania mleka: 0,25 mg (pół tabletki) co 12 godzin przez 2 dni.

Leczenie hiperprolaktynemii: dawka początkowa 0,5 mg tygodniowo (1 tabletka lub 2 dawki po 0,25 mg). Dawka tygodniowa może być zwiększana o 0,5 mg w odstępach miesięcznych do uzyskania efektu terapeutycznego. Typowa dawka wynosi 0,25–2 mg tygodniowo, średnio 1 mg. W niektórych przypadkach stosowano do 4,5 mg tygodniowo. Lekarz ustala sposób podawania (jednorazowo lub w kilku porcjach) oraz minimalną skuteczną dawkę. Normalizacja stężenia prolaktyny następuje zwykle w ciągu 2–4 tygodni. Po zakończeniu leczenia może wystąpić nawrót hiperprolaktynemii, choć u części pacjentów utrzymuje się obniżony poziom prolaktyny przez kilka miesięcy. U większości kobiet owulacja powraca na co najmniej 6 miesięcy po terapii.

Dzieci i młodzież: brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności u osób poniżej 16 lat.

Pacjenci z niewydolnością wątroby: w ciężkich zaburzeniach czynności wątroby należy rozważyć zmniejszenie dawki.

Pacjenci w podeszłym wieku: brak regularnych badań dotyczących stosowania leku w tej grupie.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Objawy przedawkowania mogą obejmować nudności, wymioty, dolegliwości żołądkowe, niedociśnienie ortostatyczne, splątanie, psychozy lub omamy. Leczenie polega na usunięciu niewchłoniętego leku, stabilizacji ciśnienia i ewentualnym podaniu antagonistów dopaminy.

Jeśli pacjent zapomni przyjąć dawkę, powinien zrobić to jak najszybciej, chyba że zbliża się pora kolejnej dawki – wówczas należy pominąć zapomnianą dawkę. Nie wolno stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej.

Substancją czynną jest kabergolina – 0,5 mg w jednej tabletce. Pozostałe składniki: leucyna, laktoza. Opakowanie zawiera 2 tabletki.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

• nadwrażliwość na kabergolinę lub którykolwiek składnik leku,
• uczulenie na inne pochodne sporyszu,
• obecne lub przebyte zwłóknienia w obrębie serca, płuc lub jamy brzusznej,
• długotrwałe stosowanie u pacjentów z obecnymi lub przebytymi reakcjami zwłóknieniowymi mięśnia sercowego.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o chorobach sercowo-naczyniowych, zespole Raynauda, chorobie wrzodowej, krwawieniach z przewodu pokarmowego, zaburzeniach psychiatrycznych, niewydolności wątroby czy stosowaniu leków obniżających ciśnienie. U pacjentów z chorobą Parkinsona mogą wystąpić epizody nagłego zasypiania. Przed i w trakcie długotrwałej terapii konieczne są badania echokardiograficzne. W przypadku objawów włóknienia leczenie należy przerwać.

Pacjentki po porodzie są bardziej narażone na powikłania, takie jak nadciśnienie, zawał, drgawki, udar czy zaburzenia psychiczne – wymagają kontroli ciśnienia. Nie stosować u kobiet z nadciśnieniem indukowanym ciążą, stanem przedrzucawkowym lub nadciśnieniem poporodowym, chyba że korzyści przewyższają ryzyko. Aby uniknąć niedociśnienia ortostatycznego, nie należy przekraczać dawki 0,25 mg w pojedynczym podaniu w celu zahamowania laktacji.

Lek przywraca owulację i płodność, dlatego zaleca się regularne testy ciążowe i stosowanie mechanicznych metod antykoncepcji w trakcie i po leczeniu. W ciąży należy monitorować pacjentki pod kątem powiększenia przysadki. U niektórych pacjentów obserwowano zaburzenia kontroli impulsów (np. hazard, kompulsywne zakupy, nadmierny popęd seksualny) – w razie ich wystąpienia należy skontaktować się z lekarzem.

Jak każdy lek, Dostinex może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Najczęściej są one łagodne lub umiarkowane i pojawiają się na początku leczenia.

Bardzo często: wady zastawek serca (w tym cofanie), zapalenie osierdzia, wysięk osierdziowy, ból głowy, zawroty głowy, nudności, dyspepsja, zapalenie żołądka, ból brzucha, zmęczenie.

Często: senność, depresja, niedociśnienie ortostatyczne, uderzenia gorąca, zaparcia, wymioty, ból piersi, bezobjawowe spadki ciśnienia krwi.

Niezbyt często: kołatanie serca, duszność, wysięk opłucnowy, włóknienie (w tym płuc), krwawienia z nosa, reakcje nadwrażliwości, omdlenia, parestezje, zwiększone libido, obrzęki, wysypka, łysienie, kurcze mięśni, spadek hemoglobiny u kobiet po wznowieniu miesiączkowania.

Rzadko: ból nadbrzusza. Bardzo rzadko: zwłóknienie opłucnej. Częstość nieznana: dusznica bolesna, zaburzenia oddechu, niewydolność oddechowa, zapalenie opłucnej, ból w klatce piersiowej, napady nagłego zasypiania, drżenie, zaburzenia widzenia, zaburzenia czynności wątroby, zwiększone stężenie fosfokinazy kreatynowej, nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych.

Mogą wystąpić zaburzenia kontroli impulsów, takie jak patologiczny hazard, kompulsywne zakupy, napadowe objadanie się czy hiperseksualność. W razie ich wystąpienia należy poinformować lekarza.