Dopegyt, 250 mg, tabl.,(i.row),Delf,Litwa, 50 szt

Produkt pochodzi z importu równoległego. Substancją czynną leku Dopegyt jest metyldopa, która działa ośrodkowo, obniżając ciśnienie tętnicze krwi.

Lek Dopegyt stosuje się w leczeniu nadciśnienia tętniczego.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy skonsultować się ze specjalistą. Tabletki można przyjmować przed lub po posiłkach.

Zalecane dawkowanie:

• Dorośli: dawka początkowa przez pierwsze dwa dni wynosi 250 mg 2–3 razy na dobę. Lekarz może stopniowo zmieniać dawkę w odstępach co najmniej dwudniowych, w zależności od efektu leczenia. Dawka podtrzymująca to 500–2000 mg na dobę w 2–4 dawkach podzielonych. Maksymalna dawka dobowa wynosi 3 g. Po 2–3 miesiącach może wystąpić tolerancja na lek, co może wymagać zwiększenia dawki lub dodania leku moczopędnego.
• Pacjenci w podeszłym wieku: leczenie należy rozpocząć od najmniejszej możliwej dawki, nieprzekraczającej 250 mg na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do maksymalnie 2000 mg na dobę.
• Dzieci i młodzież: dawka początkowa wynosi 10 mg/kg mc. na dobę w 2–4 dawkach. W razie potrzeby lekarz może zwiększać dawkę co dwa dni do maksymalnie 65 mg/kg mc. na dobę, nie przekraczając 3 g na dobę.
• Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: dawkę należy zmniejszyć w zależności od stopnia niewydolności nerek. Zaleca się wydłużenie odstępów między dawkami: w łagodnej niewydolności do 8 godzin, w umiarkowanej do 8–12 godzin, w ciężkiej do 12–14 godzin. Po dializie należy podać dodatkową dawkę 250 mg.

• W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala, zabierając ze sobą ulotkę i pozostałe tabletki.
• Objawy przedawkowania obejmują: niskie ciśnienie, senność, osłabienie, wolne tętno, zawroty głowy, zaparcia, wzdęcia, biegunki, nudności i wymioty.

• Nie należy stosować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej. Podwojenie dawki nie wyrówna pominięcia, a może spowodować przedawkowanie.

Każda tabletka zawiera 250 mg metyldopy. Pozostałe składniki to: etyloceluloza N-100, magnezu stearynian, skrobia kukurydziana, kwas stearynowy, karboksymetyloskrobia sodowa typ A, talk.

Opakowanie zawiera 50 tabletek.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

• Nadwrażliwość na metyldopę lub którykolwiek składnik leku,
• czynna choroba wątroby (np. ostre zapalenie, marskość),
• choroba wątroby wywołana metyldopą w wywiadzie,
• jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO,
• depresja,
• guz chromochłonny nadnerczy.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o chorobach wątroby, nerek, porfirii wątrobowej lub nieprawidłowych wynikach badań. W trakcie terapii konieczne są regularne badania krwi i test Coombsa. W przypadku objawów takich jak bladość, osłabienie, żółtaczka, gorączka lub nietypowe krwawienia należy natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem. W razie uszkodzenia wątroby lub reakcji nadwrażliwości lek należy odstawić i nie stosować ponownie. Należy zachować ostrożność u pacjentów dializowanych, przed transfuzją krwi, znieczuleniem ogólnym oraz w przypadku chorób naczyń mózgowych lub ruchów mimowolnych.

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co oznacza, że jest praktycznie wolny od sodu.

Na początku leczenia mogą wystąpić senność, ból głowy lub osłabienie. W przypadku obrzęku warg lub gardła, zapaści lub nasilonej pokrzywki należy natychmiast przerwać stosowanie leku i zgłosić się do lekarza. Objawy takie jak bladość, gorączka, krwawienia, żółtaczka, duszność, obrzęki, bóle w klatce piersiowej czy pęcherze na skórze wymagają pilnej konsultacji lekarskiej.

Bardzo często:

• dodatni test Coombsa.

Bardzo rzadko:

• zapalenie mięśnia sercowego, osierdzia, trzustki, wątroby,
• parkinsonizm,
• niewydolność serca, obrzęki, zwiększenie masy ciała.

Częstość nieznana:

• zapalenie naczyń, zaburzenia psychiczne, mimowolne ruchy, objawy neurologiczne,
• zaburzenia hormonalne (np. ginekomastia, brak miesiączki),
• zawroty głowy, drętwienie, obniżenie libido,
• spadek ciśnienia, omdlenia,
• zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia),
• zaburzenia wątroby, skóry, stawów, mięśni,
• impotencja, zaburzenia ejakulacji.