Diuver, 5 mg,tabl.,(i.row),Delf,Hiszp, 30 szt. (MZ 428/15)

Diuver 5 mg to lek moczopędny. Po podaniu doustnym torasemid wchłania się szybko i niemal całkowicie, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po 1–2 godzinach. Około 80% dawki wydalane jest z moczem. Produkt pochodzi z importu równoległego.

Lek stosuje się w leczeniu obrzęków związanych z zastoinową niewydolnością serca, obrzęku płuc, a także obrzęków pochodzenia wątrobowego i nerkowego.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Zalecana dawka dla dorosłych:

• Zwykle stosuje się 5 mg doustnie raz na dobę.
• W razie potrzeby dawkę można stopniowo zwiększyć do 20 mg raz na dobę.
• W wyjątkowych przypadkach stosowano dawki do 40 mg na dobę.

Opakowanie zawiera 30 tabletek.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 30°C.

Leku Diuver nie należy stosować:

• u osób z nadwrażliwością na torasemid, pochodne sulfonylomocznika lub którykolwiek składnik leku,
• w przypadku zaburzeń czynności nerek z bezmoczem,
• u pacjentów ze śpiączką wątrobową lub w stanach przedśpiączkowych,
• przy niedociśnieniu tętniczym,
• u kobiet karmiących piersią.

Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

• W przypadku zaburzeń oddawania moczu przed leczeniem należy usunąć ich przyczynę i wyrównać gospodarkę wodno-elektrolitową, szczególnie u pacjentów przyjmujących glikozydy naparstnicy, glukokortykosteroidy, mineralokortykosteroidy lub środki przeczyszczające.
• Przy długotrwałej terapii zaleca się regularne badania: gospodarki wodno-elektrolitowej, stężenia glukozy, kwasu moczowego, kreatyniny, lipidów oraz morfologii krwi.
• Należy zachować ostrożność u pacjentów z podwyższonym stężeniem kwasu moczowego, skazą moczanową lub cukrzycą (kontrola metabolizmu węglowodanów).

Ze względu na ograniczone doświadczenie w leczeniu torasemidem, ostrożność jest wskazana w przypadku:

• zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej,
• równoczesnego stosowania litu, aminoglikozydów lub cefalosporyn,
• niewydolności nerek spowodowanej czynnikami nefrotoksycznymi,
• dzieci poniżej 12 lat.

Lek może powodować dodatnie wyniki testów antydopingowych. Stosowanie go jako środka dopingowego jest niebezpieczne dla zdrowia.

Diuver zawiera laktozę. W przypadku nietolerancji niektórych cukrów należy skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni być pod szczególną kontrolą ze względu na ryzyko zwiększenia stężenia torasemidu we krwi. U osób starszych nie ma konieczności zmiany dawkowania.

Lek należy przyjmować rano, popijając niewielką ilością płynu, niezależnie od posiłków.

Jak każdy lek, Diuver może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.

Często (do 10% pacjentów):

• Zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, hipokaliemia, objawy odwodnienia (bóle i zawroty głowy, spadki ciśnienia, osłabienie, senność, utrata apetytu, kurcze mięśniowe),
• zwiększenie stężenia kwasu moczowego, glukozy i lipidów,
• zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia),
• wzrost aktywności enzymów wątrobowych (np. gamma-GT).

Niezbyt często (do 1% pacjentów):

• zatrzymanie moczu u osób z zaburzeniami odpływu, wzrost stężenia mocznika i kreatyniny.

Rzadko (do 0,1% pacjentów):

• parestezje kończyn.

Bardzo rzadko (poniżej 0,01% pacjentów):

• powikłania zakrzepowe, zaburzenia krążenia sercowego i mózgowego (np. niedokrwienie serca, zawał, omdlenia),
• zapalenie trzustki.

Zgłaszano pojedyncze przypadki zmniejszenia liczby krwinek, reakcji alergicznych (świąd, wysypka, nadwrażliwość na światło), zaburzeń widzenia i słuchu, a także suchości w jamie ustnej.

W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych należy poinformować lekarza lub farmaceutę. Działania niepożądane można zgłaszać do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych URPL (Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel. +48 22 49 21 301, e-mail: ndl@urpl.gov.pl).

Brak doświadczeń klinicznych dotyczących stosowania torasemidu u dzieci i młodzieży.