Diclomax, 25 mg, tabl.powl., 20 szt

Diclomax to niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), którego substancją czynną jest diklofenak potasowy. Preparat działa przeciwbólowo, przeciwzapalnie i przeciwgorączkowo.

Lek stosuje się w przypadku bólu mięśni, bólów reumatycznych, ostrego bólu w okolicy lędźwiowo-krzyżowej (ból pleców), bólu głowy, bólu zębów oraz bolesnego miesiączkowania. Może być również używany w łagodzeniu objawów przeziębienia i grypy, takich jak bóle i gorączka, a także w bólu gardła.

Diclomax zmniejsza objawy stanu zapalnego, takie jak ból i obrzęk, poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn – związków odpowiedzialnych za rozwój stanu zapalnego, bólu i gorączki. Lek nie eliminuje przyczyny zapalenia ani gorączki.

Substancją czynną jest diklofenak potasowy (Diclofenacum kalicum). Jedna tabletka powlekana zawiera 25 mg diklofenaku potasowego.

Substancje pomocnicze: rdzeń tabletki – celuloza mikrokrystaliczna, wapnia wodorofosforan dwuwodny, skrobia żelowana kukurydziana, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian; otoczka tabletki – alkohol poliwinylowy, makrogol, talk, dwutlenek tytanu (E 171), tlenki żelaza: czerwony, żółty i czarny (E 172).

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza, farmaceuty lub informacjami w ulotce. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Tabletki przyjmuje się doustnie, przed posiłkiem, popijając całą tabletkę szklanką wody. Jeśli objawy nasilą się lub nie ustąpią w ciągu 5 dni (w przypadku bólu) lub 3 dni (w przypadku gorączki), należy skontaktować się z lekarzem.

Dorośli: jednorazowa dawka to 1 tabletka; w razie potrzeby kolejną dawkę można przyjąć co 4–6 godzin.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, w temperaturze poniżej 30°C.

Leku Diclomax nie należy stosować w przypadku uczulenia na diklofenak lub którykolwiek składnik preparatu, a także po wystąpieniu reakcji alergicznych na leki przeciwbólowe, przeciwzapalne lub przeciwgorączkowe (np. diklofenak, ibuprofen, kwas acetylosalicylowy). Przeciwwskazaniem jest również choroba serca lub naczyń mózgowych (np. po zawale, udarze, mini-udarze, zabiegu udrożnienia lub pomostowania naczyń), zaburzenia krążenia obwodowego, choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy, krwawienia z przewodu pokarmowego, ciężka niewydolność nerek lub wątroby oraz trzeci trymestr ciąży.

Przed zastosowaniem leku należy poinformować lekarza, jeśli pacjent pali tytoń lub choruje na cukrzycę, dusznicę bolesną, zakrzepy, nadciśnienie, ma podwyższony poziom cholesterolu lub triglicerydów. Stosowanie leków takich jak Diclomax może zwiększać ryzyko zawału serca lub udaru, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek. Preparat może maskować objawy zakażenia, dlatego należy poinformować lekarza o jego przyjmowaniu. Lek zawiera sacharozę – w przypadku nietolerancji niektórych cukrów należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii.

Diclomax zazwyczaj nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn. Jednak u niektórych osób mogą wystąpić zawroty głowy lub zaburzenia widzenia. W takim przypadku nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać urządzeń mechanicznych.

Lek należy przyjmować przed posiłkiem.

Jak każdy lek, Diclomax może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.

Często (u 1 na 10 osób): ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, zaburzenia trawienia, zmniejszenie apetytu, wzdęcia, ból głowy, zawroty głowy, wysypka, podwyższone wskaźniki wątrobowe.

Rzadko (u 1 na 1 000 osób): egzema, rumień, reakcje nadwrażliwości (zwężenie dróg oddechowych, pokrzywka, wstrząs anafilaktyczny), zapalenie żołądka, krwawienia lub wrzody w przewodzie pokarmowym, zaburzenia czynności wątroby (w tym zapalenie wątroby), zmęczenie, astma, obrzęki spowodowane zatrzymaniem płynów.

Bardzo rzadko (u 1 na 10 000 osób): pęcherze na skórze, zmniejszenie liczby krwinek, obrzęk naczynioruchowy, zaburzenia psychiczne (dezorientacja, depresja, bezsenność, koszmary, drażliwość), parestezje, drgawki, zaburzenia smaku, udar mózgu, zaburzenia widzenia i słuchu, choroby serca (kołatanie, ból w klatce piersiowej, niewydolność, zawał), nadciśnienie, zapalenie naczyń, płuc, jelita grubego, zaparcia, zapalenie języka, jamy ustnej, przełyku, trzustki, opon mózgowych, ostra niewydolność wątroby lub nerek, wypadanie włosów, nadwrażliwość na światło.

Częstość nieznana: reakcje skórne (rumień trwały) z obrzękiem, pęcherzami i świądem, mogące pozostawiać przebarwienia po wygojeniu. Zmiany zwykle pojawiają się w tych samych miejscach po ponownym zastosowaniu leku.

W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych niewymienionych w ulotce należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, także tych bez recepty. Diclomax może wchodzić w interakcje z: litem i innymi lekami przeciwdepresyjnymi, digoksyną, metotreksatem, inhibitorami konwertazy angiotensyny, beta-adrenolitykami, lekami przeciwcukrzycowymi (z wyjątkiem insuliny), lekami moczopędnymi, przeciwzakrzepowymi, innymi NLPZ (np. ibuprofen, kwas acetylosalicylowy), kortykosteroidami, cyklosporyną, takrolimusem, trimetoprimem, antybiotykami chinolonowymi, worykonazolem, fenytoiną, kolestipolem i cholestyraminą.

Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające, że są w ciąży, powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. Preparat, podobnie jak inne leki przeciwzapalne, może czasowo utrudniać zajście w ciążę, ale działanie to ustępuje po odstawieniu leku.

Leku nie zaleca się stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia.