Diaprel MR, 60 mg,tabl.o zmod.uw.,(i.row),Delf,Francja,30szt

Diaprel MR to lek w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, stosowany w celu obniżenia poziomu glukozy we krwi. Należy do grupy doustnych leków przeciwcukrzycowych – pochodnych sulfonylomocznika. Produkt pochodzi z importu równoległego.

Preparat jest przeznaczony do leczenia cukrzycy typu 2 u osób dorosłych, gdy sama dieta, aktywność fizyczna i redukcja masy ciała nie wystarczają do utrzymania prawidłowego stężenia glukozy we krwi.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawka jest ustalana indywidualnie na podstawie wyników kontroli glikemii. Zwykle stosuje się od połowy do dwóch tabletek na dobę (maksymalnie 120 mg), przyjmowanych jednorazowo podczas śniadania. Tabletki należy połykać w całości lub podzielone na połowy, popijając wodą, nie wolno ich żuć ani rozgniatać. Po przyjęciu leku należy zjeść posiłek. W przypadku leczenia skojarzonego z innymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną dawki ustala lekarz. Jeśli mimo stosowania leku poziom cukru we krwi jest wysoki, należy skonsultować się z lekarzem.

Przyjęcie zbyt dużej dawki może spowodować hipoglikemię. W takiej sytuacji należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Objawy przedawkowania to m.in. silny głód, ból głowy, nudności, drżenie, zaburzenia koncentracji. Pomocne może być spożycie 4–6 kostek cukru lub słodkiego napoju, a następnie posiłku. Osobom nieprzytomnym nie wolno podawać jedzenia ani picia – należy wezwać pogotowie.

Lek należy przyjmować regularnie. W przypadku pominięcia dawki należy przyjąć kolejną o zwykłej porze, nie stosować dawki podwójnej.

Substancją czynną jest gliklazyd – każda tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 60 mg tej substancji. Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, maltodekstryna, hypromeloza, stearynian magnezu, krzemionka koloidalna bezwodna.

Opakowanie zawiera 30 tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu.

Lek należy przechowywać w temperaturze od 15°C do 25°C.

• Nadwrażliwość na gliklazyd, inne pochodne sulfonylomocznika, sulfonamidy lub którykolwiek składnik leku.
• Cukrzyca typu 1.
• Kwasica ketonowa, stany przedśpiączkowe lub śpiączka cukrzycowa.
• Ciężka niewydolność nerek lub wątroby.
• Jednoczesne stosowanie mikonazolu.
• Karmienie piersią.

Podczas leczenia należy regularnie kontrolować poziom glukozy we krwi i HbA1c. Ryzyko hipoglikemii jest największe w początkowym okresie terapii. Może wystąpić w przypadku pomijania posiłków, niedożywienia, zwiększonej aktywności fizycznej, spożycia alkoholu, stosowania niektórych leków, przyjęcia zbyt dużej dawki lub w chorobach wątroby i nerek. Objawy hipoglikemii to m.in. ból głowy, głód, nudności, drżenie, zaburzenia koncentracji, pocenie się, kołatanie serca. W ciężkich przypadkach może dojść do utraty przytomności. Należy zawsze mieć przy sobie cukier (np. tabletki glukozy). W sytuacjach stresowych lekarz może zalecić insulinę. Objawy hiperglikemii (pragnienie, częste oddawanie moczu, suchość w ustach) mogą świadczyć o nieskuteczności leczenia. Lek nie jest zalecany u dzieci. Zawiera laktozę – w przypadku nietolerancji należy skonsultować się z lekarzem.

Najczęściej występuje hipoglikemia. W razie jej przedłużania się lub nasilenia należy zgłosić się do lekarza. Rzadko obserwowano zaburzenia czynności wątroby (żółtaczka), reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy), ciężkie reakcje nadwrażliwości (DRESS), zmiany w obrazie krwi (niedokrwistość, małopłytkowość, leukopenia), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), zaburzenia widzenia. W pojedynczych przypadkach może dojść do ciężkich uszkodzeń wątroby.