Cordarone, 150 mg/3ml, roztw.d/wstrz., 6 amp

Lek Cordarone zawiera substancję czynną – amiodaronu chlorowodorek, który jest silnym środkiem przeciwarytmicznym stosowanym w terapii zaburzeń rytmu serca.

Preparat jest wskazany w leczeniu zaburzeń rytmu związanych z zespołem Wolffa-Parkinsona-White’a. Stosuje się go w przypadku migotania i trzepotania przedsionków oraz napadowych tachyarytmii nadkomorowych, takich jak częstoskurcz nadkomorowy i węzłowy, gdy inne leki nie mogą być użyte. Lek jest również stosowany w leczeniu groźnych dla życia komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu komorowego i migotania komór, gdy inne leki antyarytmiczne okazują się nieskuteczne.

Cordarone działa jako silny lek przeciwarytmiczny, pomagając w normalizacji zaburzonego rytmu serca.

Substancją czynną jest amiodaronu chlorowodorek (Amiodaroni hydrochloridum). W 1 ml roztworu do wstrzykiwań znajduje się 50 mg amiodaronu chlorowodorku, a w jednej ampułce (3 ml) – 150 mg tej substancji. Składniki pomocnicze to alkohol benzylowy, polisorbat 80 oraz woda do wstrzykiwań.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Podawany jest dożylnie pod stałą kontrolą stanu pacjenta (monitorowanie EKG, pomiar ciśnienia tętniczego). Przed podaniem roztwór jest rozcieńczany. Dawka dobierana jest indywidualnie w zależności od masy ciała i rodzaju schorzenia.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, w temperaturze poniżej 25°C.

Preparatu nie wolno stosować w przypadku nadwrażliwości na którykolwiek składnik leku. Przeciwwskazaniami są również: bradykardia zatokowa, blok zatokowo-przedsionkowy, zespół chorego węzła zatokowego (z wyjątkiem pacjentów z wszczepionym stymulatorem), blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia (również z wyjątkiem osób ze stymulatorem), choroby tarczycy, a także ciąża i okres karmienia piersią.

Lek może powodować zaburzenia rytmu serca lub nasilenie istniejących arytmii w przypadku zaburzeń elektrolitowych, takich jak niedobór potasu lub magnezu. Należy unikać hipokaliemii i uzupełniać niedobory elektrolitów. Cordarone może wywołać śródmiąższowe zapalenie płuc, objawiające się dusznością i suchym kaszlem – w razie podejrzenia konieczne jest badanie radiologiczne i ocena dalszego leczenia. Przed zabiegiem operacyjnym należy poinformować anestezjologa o stosowaniu leku. W przypadku pogorszenia ostrości widzenia lub niewyraźnego widzenia należy niezwłocznie wykonać pełne badanie okulistyczne, w tym badanie dna oka.

Jak każdy lek, Cordarone może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Często obserwuje się: umiarkowane zwolnienie rytmu serca; reakcje w miejscu podania (ból, rumień, obrzęk, martwica, wynaczynienie, naciek, stan zapalny, stwardnienie, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie tkanki łącznej, zakażenie, zmiana zabarwienia skóry); obniżenie ciśnienia tętniczego, zwykle przemijające, objawiające się zawrotami głowy, dezorientacją i omdleniem. Zdarzały się przypadki ciężkiego niedociśnienia lub zapaści naczyniowej po przedawkowaniu lub zbyt szybkim podaniu leku. Inne działania to swędząca, czerwona wysypka (wyprysk) oraz zmniejszenie popędu seksualnego. Szczegółowe informacje znajdują się w ulotce dołączonej do opakowania.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, także tych bez recepty. Szczególnie istotne jest zgłoszenie stosowania: leków moczopędnych (np. furosemid), leków przeciwzapalnych (hydrokortyzon, prednizolon), tetrakozaktydu, amfoterycyny B, środków do znieczulenia ogólnego lub dużych stężeń tlenu podczas zabiegów, fenytoiny, glikozydów naparstnicy (np. digoksyna), leków przeciwzakrzepowych (warfaryna, dabigatran), leków immunosupresyjnych (cyklosporyna, takrolimus, syrolimus), flekainidu, fentanylu, lidokainy, syldenafilu, midazolamu, triazolamu, dihydroergotaminy, ergotaminy oraz kolchicyny.

Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające, że są w ciąży, powinny skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem leku.

Leku nie należy podawać dzieciom poniżej 3. roku życia bez wyraźnego zalecenia lekarza.