Conaret, 1,25 mg, tabletki, 60 szt.

Conaret 1,25 mg to lek zawierający substancję czynną bisoprolol, należącą do grupy beta-adrenolityków. Leki te wpływają na reakcję organizmu na określone impulsy nerwowe, szczególnie w obrębie serca.

Działanie bisoprololu polega na spowolnieniu rytmu serca, co poprawia jego wydolność w pompowaniu krwi. Jednocześnie zmniejsza zapotrzebowanie serca na tlen oraz ilość krwi, którą musi przepompować.

Conaret stosuje się w leczeniu stabilnej, przewlekłej niewydolności serca, gdy mięsień sercowy jest osłabiony i nie zapewnia odpowiedniego przepływu krwi w organizmie. Lek podaje się w skojarzeniu z innymi preparatami stosowanymi w terapii tej choroby, takimi jak inhibitory konwertazy angiotensyny, leki moczopędne czy glikozydy nasercowe.

Podczas terapii lekiem Conaret konieczne są regularne wizyty kontrolne, szczególnie na początku leczenia, w trakcie zwiększania dawki oraz przy jego zakończeniu.

Tabletkę należy przyjmować rano, z posiłkiem lub niezależnie od niego, popijając wodą. Nie wolno jej kruszyć ani żuć. Nacięcie na tabletce nie służy do jej dzielenia. Leczenie jest zazwyczaj długotrwałe.

Przewlekła niewydolność serca:

Dorośli, w tym osoby starsze:

Terapia rozpoczyna się od małych dawek, które stopniowo się zwiększa. Typowy schemat wygląda następująco:

• 1,25 mg bisoprololu raz dziennie przez tydzień,
• 2,5 mg raz dziennie przez tydzień,
• 3,75 mg raz dziennie przez tydzień,
• 5 mg raz dziennie przez cztery tygodnie,
• 7,5 mg raz dziennie przez cztery tygodnie,
• 10 mg raz dziennie jako dawka podtrzymująca.

Maksymalna dawka dobowa wynosi 10 mg. Lekarz może wydłużyć czas pomiędzy zwiększaniem dawek lub zmniejszyć dawkę, jeśli lek jest źle tolerowany. W przypadku konieczności odstawienia leku dawkę należy redukować stopniowo, aby uniknąć zaostrzenia choroby.

Nadciśnienie tętnicze:

• Zalecana dawka to 5 mg raz dziennie. W łagodnych postaciach choroby może wystarczyć 2,5 mg na dobę.
• W razie potrzeby dawkę można zwiększyć do 10 mg, a w wyjątkowych sytuacjach do 20 mg na dobę.

Dławica piersiowa:

• Zwykle stosuje się 5 mg raz dziennie, z możliwością zwiększenia do 10 mg, a w szczególnych przypadkach do 20 mg na dobę.

Zaburzenia czynności wątroby lub nerek:

• Przy łagodnych i umiarkowanych zaburzeniach nie ma potrzeby zmiany dawkowania. W ciężkich zaburzeniach nie należy przekraczać 10 mg na dobę.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Substancją czynną jest bisoprololu fumaran – każda tabletka zawiera 1,25 mg tej substancji.

Pozostałe składniki: celuloza mikrokrystaliczna (typ 102), skrobia żelowana, skrobia kukurydziana, krospowidon (typ A), krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian.

Opakowanie zawiera 60 tabletek.

Lek należy przechowywać w temperaturze od 15°C do 25°C.

• Nadwrażliwość na bisoprololu fumaran lub którykolwiek składnik leku,
• ciężka astma oskrzelowa,
• zaawansowana choroba naczyń obwodowych,
• ciężkie zaburzenia krążenia w kończynach (np. zespół Raynauda),
• nieleczony guz chromochłonny,
• kwasica metaboliczna.

Leku nie należy stosować w przypadku:

• ostrej niewydolności serca,
• nasilenia niewydolności serca wymagającego dożylnego leczenia,
• bradykardii (poniżej 50 uderzeń/min),
• ciśnienia skurczowego poniżej 90 mmHg,
• niektórych zaburzeń rytmu serca,
• wstrząsu kardiogennego.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o chorobach takich jak: cukrzyca, ścisła dieta, zaburzenia rytmu serca, dławica Prinzmetala, choroby nerek lub wątroby, łagodna astma, przewlekła choroba płuc, łuszczyca, guz chromochłonny, zaburzenia tarczycy.

Należy poinformować lekarza o planowanym leczeniu odczulającym lub zabiegu chirurgicznym w znieczuleniu ogólnym. W przypadku pojawienia się problemów z oddychaniem podczas terapii należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Lek może powodować dodatnie wyniki testów antydopingowych, a jego stosowanie w tym celu jest niebezpieczne dla zdrowia.

Lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, zwłaszcza na początku leczenia, po zmianie dawki lub w połączeniu z alkoholem. Zaleca się zachowanie ostrożności.

Najpoważniejsze działania niepożądane dotyczą serca, takie jak bradykardia, zaostrzenie niewydolności serca czy zaburzenia rytmu. W przypadku zawrotów głowy, osłabienia lub duszności należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Często: zmęczenie, zawroty głowy, bóle głowy, uczucie zimna w kończynach, niskie ciśnienie, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia.

Niezbyt często: zaburzenia snu, depresja, zawroty przy wstawaniu, problemy z oddychaniem u osób z astmą, kurcze mięśni.

Rzadko: zaburzenia słuchu, alergiczny nieżyt nosa, zmniejszone wydzielanie łez, zapalenie wątroby, reakcje alergiczne, zaburzenia potencji, omamy, omdlenia.

Bardzo rzadko: zapalenie spojówek, wypadanie włosów, nasilenie łuszczycy.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Niektóre leki, w tym stosowane w zaburzeniach rytmu serca, nadciśnieniu, dławicy, cukrzycy, a także środki znieczulające, NLPZ, glikozydy naparstnicy czy leki przeciwdepresyjne, mogą wchodzić w interakcje z Conaretem. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów wapnia, leków przeciwarytmicznych, beta-blokerów w kroplach do oczu, parasympatykomimetyków, sympatykomimetyków, inhibitorów MAO, meflochiny i innych leków obniżających ciśnienie.

W czasie ciąży lek może stanowić zagrożenie dla dziecka, dlatego jego stosowanie wymaga decyzji lekarza. Nie wiadomo, czy bisoprolol przenika do mleka kobiecego, dlatego nie zaleca się stosowania leku w okresie karmienia piersią.