Conaret, 10 mg, tabletki, 30 szt.

Conaret 10 mg to lek zawierający substancję czynną bisoprolol, należącą do grupy beta-adrenolityków. Leki te wpływają na reakcję organizmu na impulsy nerwowe, szczególnie w obrębie serca.

Działanie bisoprololu polega na spowolnieniu rytmu serca, co poprawia jego wydolność w pompowaniu krwi. Jednocześnie zmniejsza zapotrzebowanie serca na tlen i ilość krwi potrzebną do jego pracy.

• Lek Conaret stosuje się w leczeniu stabilnej, przewlekłej niewydolności serca, w połączeniu z innymi lekami, takimi jak inhibitory konwertazy angiotensyny, leki moczopędne czy glikozydy nasercowe.
• Preparat jest również wskazany w terapii nadciśnienia tętniczego oraz w leczeniu bólu w klatce piersiowej spowodowanego chorobą niedokrwienną serca (dławicą piersiową).

Podczas stosowania leku Conaret konieczne są regularne wizyty kontrolne, szczególnie na początku terapii, w trakcie zwiększania dawki oraz przy jej odstawianiu.

Tabletkę należy przyjmować rano, z posiłkiem lub niezależnie od niego, popijając wodą. Nie wolno jej kruszyć ani żuć. Linia podziału na tabletce nie służy do jej dzielenia.

Leczenie jest zazwyczaj długotrwałe.

Przewlekła niewydolność serca:

Dorośli, w tym osoby starsze:

Terapia rozpoczyna się od małych dawek, które stopniowo się zwiększa według zaleceń lekarza:

• 1,25 mg raz na dobę przez tydzień,
• 2,5 mg raz na dobę przez tydzień,
• 3,75 mg raz na dobę przez tydzień,
• 5 mg raz na dobę przez 4 tygodnie,
• 7,5 mg raz na dobę przez 4 tygodnie,
• 10 mg raz na dobę jako dawka podtrzymująca.

Maksymalna dawka dobowa wynosi 10 mg. W zależności od tolerancji leku lekarz może zmodyfikować tempo zwiększania dawki lub zalecić jej zmniejszenie. W przypadku odstawiania leku dawkę należy redukować stopniowo.

Nadciśnienie tętnicze:

• Zalecana dawka to 5 mg raz na dobę. W łagodnych przypadkach może wystarczyć 2,5 mg na dobę.
• W razie potrzeby dawkę można zwiększyć do 10 mg, a w wyjątkowych sytuacjach do 20 mg na dobę.

Dławica piersiowa:

• Zalecana dawka to 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg, a w wyjątkowych przypadkach do 20 mg na dobę.

Zaburzenia czynności wątroby lub nerek:

• Przy łagodnych lub umiarkowanych zaburzeniach zwykle nie ma potrzeby zmiany dawkowania. W ciężkich zaburzeniach nie należy przekraczać 10 mg na dobę.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Substancją czynną jest bisoprololu fumaran – każda tabletka zawiera 10 mg tej substancji.

Pozostałe składniki: celuloza mikrokrystaliczna (typ 102), skrobia żelowana, skrobia kukurydziana, krospowidon (typ A), krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, tlenek żelaza żółty (E172), tlenek żelaza brązowy (E172).

Opakowanie zawiera 30 tabletek.

Lek należy przechowywać w temperaturze od 15°C do 25°C.

• Nadwrażliwość na bisoprololu fumaran lub którykolwiek składnik leku.
• Ciężka astma oskrzelowa.
• Zaawansowana choroba naczyń obwodowych (np. miażdżyca zarostowa).
• Ciężkie zaburzenia krążenia w kończynach (np. zespół Raynauda).
• Nieleczony guz chromochłonny nadnerczy.
• Kwasica metaboliczna.

Leku nie należy stosować w przypadku:

• ostrej niewydolności serca,
• nasilenia niewydolności serca wymagającego dożylnego leczenia,
• bradykardii (poniżej 50 uderzeń/min),
• ciśnienia skurczowego poniżej 90 mmHg,
• zaburzeń rytmu serca powodujących bardzo wolną lub nierówną pracę serca,
• wstrząsu kardiogennego.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o chorobach takich jak: cukrzyca, ścisła dieta, zaburzenia rytmu serca, dławica Prinzmetala, choroby nerek lub wątroby, łagodna astma, przewlekła choroba płuc, łuszczyca, guz rdzenia nadnerczy, zaburzenia tarczycy.

Należy poinformować lekarza o planowanym leczeniu odczulającym lub zabiegu chirurgicznym w znieczuleniu ogólnym. W przypadku pojawienia się problemów z oddychaniem podczas terapii należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Lek może powodować dodatnie wyniki testów antydopingowych, a jego stosowanie w tym celu jest niebezpieczne dla zdrowia.

Lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, zwłaszcza na początku leczenia, po zmianie dawki lub w połączeniu z alkoholem. Zaleca się zachowanie ostrożności.

Najpoważniejsze działania niepożądane dotyczą serca:

• bradykardia (częściej u pacjentów z niewydolnością serca),
• nasilenie niewydolności serca,
• zaburzenia rytmu serca.

W przypadku zawrotów głowy, osłabienia lub duszności należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Często: zmęczenie, zawroty głowy, bóle głowy, uczucie zimna w kończynach, niskie ciśnienie, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia.

Niezbyt często: zaburzenia snu, depresja, zawroty przy wstawaniu, problemy z oddychaniem u osób z astmą, kurcze mięśni.

Rzadko: zaburzenia słuchu, alergiczny nieżyt nosa, zmniejszone wydzielanie łez, zapalenie wątroby, reakcje alergiczne (w tym obrzęk twarzy, gardła), zaburzenia potencji, omamy, omdlenia.

Bardzo rzadko: zapalenie spojówek, wypadanie włosów, nasilenie łuszczycy.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Niektóre leki mogą wchodzić w interakcje z Conaretem, m.in. leki przeciwarytmiczne, antagoniści wapnia, leki przeciwnadciśnieniowe, insulina, leki przeciwcukrzycowe, NLPZ, glikozydy nasercowe, leki stosowane w znieczuleniu, leki przeciwdepresyjne, przeciwpadaczkowe, przeciwmalaryczne oraz inhibitory MAO.

• W czasie ciąży lek może być stosowany wyłącznie po konsultacji z lekarzem, gdyż istnieje ryzyko dla dziecka.
• Nie zaleca się stosowania leku w okresie karmienia piersią, ponieważ nie wiadomo, czy bisoprolol przenika do mleka matki.