Citabax 20, 20 mg, tabl.powl.,(i.row),InPh,Niemcy, 30 szt

Produkt pochodzi z importu równoległego. Cytalopram należy do grupy leków przeciwdepresyjnych określanych jako selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Preparaty te pomagają przywrócić równowagę chemiczną w mózgu, której zaburzenia są przyczyną objawów choroby.

Lek Citabax 20 zawierający cytalopram stosuje się w leczeniu depresji oraz w zapobieganiu nawrotom jej objawów po uzyskaniu poprawy. Preparat jest również używany długoterminowo w celu zapobiegania kolejnym epizodom depresji u pacjentów z nawracającymi zaburzeniami depresyjnymi. Dodatkowo łagodzi objawy u osób z napadami lęku.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Dostępne są dawki: 10 mg, 20 mg i 40 mg.

Dorośli – leczenie depresji:

• Zwykle stosuje się 20 mg na dobę; lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg na dobę.

Leczenie zaburzenia lękowego z napadami lęku:

• Początkowo 10 mg na dobę przez pierwszy tydzień, następnie 20–30 mg na dobę; maksymalnie 40 mg na dobę.

Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat):

• Dawka początkowa powinna wynosić połowę dawki zalecanej (10–20 mg na dobę); zwykle nie stosuje się więcej niż 20 mg na dobę.

Dzieci i młodzież (poniżej 18 lat):

• Leku nie należy stosować w tej grupie wiekowej.

Szczególne grupy pacjentów:

• U osób z chorobami wątroby dawka nie powinna przekraczać 20 mg na dobę.

Sposób podawania:

• Lek przyjmuje się raz dziennie, o dowolnej porze, z posiłkiem lub niezależnie od niego. Tabletkę należy połknąć w całości, popijając wodą, bez rozgryzania.

Czas trwania leczenia:

• Poprawa następuje po kilku tygodniach terapii, dlatego należy kontynuować leczenie nawet przy braku początkowej poprawy.
• Terapia trwa zwykle co najmniej 6 miesięcy, a w przypadku nawracającej depresji może być kontynuowana przez kilka lat.

Substancją czynną jest cytalopram w postaci bromowodorku. Jedna tabletka powlekana zawiera 20 mg cytalopramu (w postaci bromowodorku). Substancje pomocnicze w rdzeniu tabletki: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, skrobia kukurydziana, kopowidon, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian. Skład otoczki (Opadry white 20H 58983): hypromeloza, dwutlenek tytanu (E171), glikol propylenowy, hydroksypropyloceluloza, talk.

Opakowanie zawiera 30 tabletek powlekanych.

Lek należy przechowywać w temperaturze od 15°C do 25°C.

• Nadwrażliwość na cytalopram lub którykolwiek składnik leku.
• Jednoczesne stosowanie z moklobemidem (inhibitorem MAO) – po jego odstawieniu musi upłynąć 1 dzień, a po zakończeniu stosowania Citabax 20 – 1 tydzień przed rozpoczęciem terapii inhibitorem MAO.
• Równoczesne przyjmowanie pimozydu (neuroleptyku).
• Wrodzone zaburzenia rytmu serca lub epizody zaburzeń rytmu serca (widoczne w EKG).
• Stosowanie leków wpływających na rytm serca lub używanych w leczeniu zaburzeń rytmu serca.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o chorobach lub zaburzeniach, takich jak:

• zaburzenia czynności wątroby lub nerek,
• cukrzyca (może być konieczna zmiana dawki leków przeciwcukrzycowych),
• padaczka lub drgawki w wywiadzie,
• zaburzenia krzepnięcia krwi, krwawienia z przewodu pokarmowego, ciąża,
• mania, zaburzenia lękowe,
• zmniejszone stężenie sodu we krwi,
• leczenie elektrowstrząsami,
• choroby oczu (np. jaskra),
• zaburzenia pracy serca, niedawny zawał serca,
• spowolniona czynność serca, zaburzenia elektrolitowe,
• szybkie lub nieregularne bicie serca, omdlenia, zawroty głowy przy wstawaniu.

Leki z grupy SSRI mogą powodować zaburzenia czynności seksualnych, które czasem utrzymują się po zakończeniu terapii. W początkowym okresie leczenia może wystąpić niepokój lub trudności w spokojnym siedzeniu – w takim przypadku należy skontaktować się z lekarzem. U pacjentów z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym może pojawić się faza maniakalna. W razie wystąpienia objawów manii lub myśli samobójczych należy natychmiast zwrócić się do lekarza lub udać się do szpitala.

Jak każdy lek, Citabax 20 może powodować działania niepożądane. Niektóre z nich mogą być objawami choroby i ustępują wraz z poprawą stanu zdrowia.

Ciężkie działania niepożądane – wymagają natychmiastowej pomocy medycznej:

• trudności w oddychaniu,
• obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła,
• nasilone swędzenie z grudkami na skórze,
• szybkie, nieregularne bicie serca, omdlenia (mogą wskazywać na torsade de pointes).

Inne objawy wymagające konsultacji z lekarzem:

• drgawki,
• zmiany zachowania (pobudzenie, nadmierne podekscytowanie),
• wysoka gorączka, splątanie, drżenia, nagłe skurcze mięśni (zespół serotoninowy),
• zmęczenie, dezorientacja, drżenie mięśni (hiponatremia).

Bardzo częste działania niepożądane (u więcej niż 1 na 10 pacjentów):

• senność,
• bezsenność,
• bóle głowy,
• osłabienie,
• nadmierne pocenie się,
• suchość w ustach,
• nudności.

Częste działania niepożądane (u mniej niż 1 na 10 pacjentów):

• zmniejszenie łaknienia,
• pobudzenie, lęk, nerwowość,
• zaburzenia snu, niezwykłe sny,
• drżenia, zawroty głowy,
• zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, wymioty, zaparcia, bóle brzucha),
• zaburzenia seksualne,
• krwawienia (np. z nosa),
• reakcje skórne (swędzenie, obrzęki),
• zaburzenia rytmu serca.

W bardzo rzadkich przypadkach leki SSRI mogą zwiększać ryzyko krwawień, w tym z przewodu pokarmowego. W razie wystąpienia wymiotów z krwią, czarnych stolców lub innych niepokojących objawów należy skontaktować się z lekarzem.