Kiedy nie stosować leku Caramlo
• jeśli pacjent ma uczulenie na amlodypinę lub na inne leki z grupy antagonistów kanału wapniowego, kandesartan cyleksetylu lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
• jeśli pacjent ma znacznie obniżone ciśnienie tętnicze krwi (niedociśnienie)
• jeśli u pacjenta występuje zwężenie zastawki aorty w sercu (stenoza aortalna) lub wstrząs kardiogenny (stan, w którym serce nie jest w stanie dostarczać wystarczającej ilości krwi do ciała)
• jeśli pacjent ma niewydolność serca po przebytym zawale serca
• jeśli pacjentka jest w ciąży powyżej 3 miesiąca
• jeśli pacjent ma ciężką chorobę wątroby lub niedrożność dróg żółciowych (utrudnienie odpływu żółci z pęcherzyka żółciowego)
• jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym ciśnienie krwi zawierającym aliskiren.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Caramlo, należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą jeśli występuje lub wystąpił którykolwiek z poniższych warunków:
• niedawno przebyty zawał serca
• niewydolność serca
• doszło do dużego wzrostu ciśnienia krwi (przełom nadciśnieniowy)
• niskie ciśnienie krwi (niedociśnienie)
• jeżeli konieczne jest zwiększenie dawki a pacjent jest w podeszłym wieku
• zaburzenia czynności wątroby lub nerek, lub gdy pacjent jest dializowany
• jeśli pacjent miał niedawno przeszczepioną nerkę
• jeśli pacjent wymiotuje, miał ostatnio nasilone wymioty lub miał biegunkę
• jeśli pacjent ma chorobę nadnerczy, zwaną zespołem Conna (zwaną również pierwotnym hiperaldosteronizmem)
• jeśli pacjent kiedykolwiek miał udar mózgu
• jeśli pacjent ma przyjąć środek znieczulający. Środek taki może być zastosowany przy operacji bądź przy jakimkolwiek leczeniu stomatologicznym
• jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków stosowanych w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi: - inhibitor ACE (np. enalapryl, lizynopryl, ramipryl), zwłaszcza jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek związane z cukrzycą. - aliskiren. Lekarz prowadzący może monitorować czynność nerek, ciśnienie krwi oraz stężenie elektrolitów (np. potasu) we krwi w regularnych odstępach czasu.
Jeśli pacjentka przypuszcza, że może być w ciąży (lub planuje mieć dziecko) należy poinformować o tym lekarza. Lek Caramlo nie jest zalecany we wczesnym okresie ciąży oraz nie wolno go stosować u kobiet po 3. miesiącu ciąży, ponieważ stosowany w tym okresie może spowodować ciężkie uszkodzenie płodu
Dzieci i młodzież
Brak doświadczenia w stosowaniu leku Caramlo u dzieci (w wieku poniżej 18 lat). Dlatego też dzieciom i młodzieży nie należy podawać tego leku.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Należy natychmiast udać się do lekarza, jeśli po zażyciu tego leku u pacjenta wystąpi którekolwiek z wymienionych poniżej bardzo rzadkich, ciężkich działań niepożądanych:
• nagły, świszczący oddech, ból w klatce piersiowej, duszność lub trudności w oddychaniu
• obrzęk powiek, twarzy lub warg
• obrzęk języka i gardła powodujący duże trudności w oddychaniu
• ciężkie reakcje skórne, w tym nasilona wysypka skórna, pokrzywka, zaczerwienienie skóry na całym ciele, silny świąd, powstawanie pęcherzy, łuszczenie i obrzęk skóry, zapalenie błon śluzowych (zespół Stevensa-Johnsona) lub inne reakcje alergiczne
• zawał serca, zaburzenia rytmu serca
• zapalenie trzustki, mogące powodować silny ból brzucha i pleców, z towarzyszącym bardzo złym samopoczuciem Kandesartan może spowodować zmniejszenie liczby białych krwinek.
Odporność pacjenta na zakażenia może ulec zmniejszeniu i pacjent może zaobserwować objawy takie jak: zmęczenie, zakażenie lub gorączkę. Należy wówczas skontaktować się z lekarzem. Lekarz może zlecić okresowe badania krwi, aby sprawdzić czy lek Caramlo wpływa na skład krwi (agranulocytoza).
Inne możliwe działania niepożądane: Ponieważ lek Caramlo składa się z dwóch substancji czynnych, działania niepożądane jakie zgłaszano są związane ze stosowaniem amlodypiny lub kandesartanu. Działania niepożądane związane ze stosowaniem amlodypiny
Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób):
• ból głowy, zawroty głowy, senność (zwłaszcza na początku leczenia)
• kołatanie serca (świadomość bicia serca), zaczerwienienie twarzy
• ból brzucha, nudności
• opuchlizna wokół kostek (obrzęki), zmęczenie
Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na100 osób):
• zmiany nastroju, lęk, depresja, bezsenność
• drżenie, zaburzenia smaku, omdlenia, osłabienie
• uczucie drętwienia lub mrowienia w kończynach; brak odczuwania bólu
• zaburzenia widzenia, podwójne widzenie, dzwonienie w uszach
• niskie ciśnienie krwi
• kichanie i (lub) katar spowodowany zapaleniem błony śluzowej nosa
• zmiany rytmu wypróżnień, biegunka, zaparcie, niestrawność, suchość w ustach, wymioty (nudności) • wypadanie włosów, nadmierne pocenie, świąd skóry, czerwone plamy na skórze, przebarwienie skóry
• zaburzenie oddawania moczu, zwiększona potrzeba oddawania moczu w nocy, zwiększona częstość oddawania moczu
• niemożność uzyskania wzwodu; dyskomfort lub powiększenie gruczołów piersiowych u mężczyzn
• osłabienie, ból, złe samopoczucie
• ból stawów lub mięśni, bolesne skurcze mięśni, ból pleców
• zwiększenie lub zmniejszenie masy ciała
Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 osób):
• dezorientacja
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 osób):
• zmniejszenie liczby białych krwinek, zmniejszenie liczby płytek krwi, co może prowadzić do wystąpienia nietypowych zasinień oraz łatwiejszego krwawienia (uszkodzenie krwinek czerwonych)
• nadmiar glukozy (cukru) we krwi (hiperglikemia)
• zaburzenie w obrębie nerwów, mogące powodować osłabienie, mrowienie lub drętwienie
• kaszel, obrzęk dziąseł
• wzdęcia brzucha (zapalenie żołądka)
• nieprawidłowa czynność wątroby, stan zapalny wątroby (zapalenie wątroby), zażółcenie skóry (żółtaczka), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, mogące mieć wpływ na niektóre wyniki badań medycznych
• zwiększenie napięcia mięśniowego
• zapalenie naczyń krwionośnych, często z wysypką skórną
• wrażliwość na światło
• zaburzenia obejmujące sztywność, drżenia i (lub) zaburzenia ruchowe
Działania niepożądane związane ze stosowaniem kandesartanu
Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób):
• zawroty głowy i (lub) uczucie wirowania
• ból głowy
• zakażenie dróg oddechowych
• niskie ciśnienie tętnicze krwi. Może to powodować uczucie omdlewania lub zawroty głowy.
• zmiany w wynikach badań krwi: zwiększenie stężenia potasu we krwi, zwłaszcza, gdy u pacjenta występują zaburzenia czynności nerek lub niewydolność serca. W przypadku znacznego zwiększenia stężenia, pacjent może odczuwać zmęczenie, osłabienie, nieregularne bicie serca lub odczucie mrowienia.
• wpływ na czynność nerek, szczególnie w przypadku pacjentów z istniejącymi już zaburzeniami nerek lub niewydolnością serca.
W bardzo rzadkich przypadkach może wystąpić niewydolność nerek.
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 osób):
• obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła
• zmniejszenie liczby czerwonych lub białych komórek krwi. Może wystąpić zmęczenie, zakażenie lub gorączka
• wysypka skórna, wysypka grudkowata (pokrzywka)
• świąd
• ból pleców, ból stawów i mięśni
• zmiany w czynności wątroby, w tym stan zapalny wątroby (zapalenie wątroby). Może wystąpić zmęczenie, zażółcenie skóry i białek oczu oraz objawy grypopodobne.
• kaszel
• nudności
• zmiany w wynikach badań krwi: zmniejszenie stężenia sodu we krwi. Jeśli zmniejszenie stężenia będzie znaczne, może wystąpić osłabienie, brak energii lub bolesne skurcze mięśni.
Lek Caramlo a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Lek Caramlo może wpływać na działanie innych leków lub inne leki mogą wywierać wpływ na działanie leku Caramlo.
Lekarz prowadzący być może będzie musiał zmienić dawkę i (lub) zastosować inne środki ostrożności: • ketokonazol, itrakonazol (leki przeciwgrzybicze)
• rytonawir, indynawir, nelfinawir (tak zwane inhibitory proteazy stosowane w leczeniu zakażenia HIV) • ryfampicyna, erytromycyna, klarytromycyna (antybiotyki)
• ziele dziurawca zwyczajnego
• werapamil, diltiazem (leki na serce)
• dantrolen (wlew dożylny w ciężkich zaburzeniach temperatury ciała)
• symwastatyna (lek zmniejszający stężenie cholesterolu)
• inne leki pomagające obniżyć ciśnienie krwi, w tym beta-adrenolityki oraz diazoksyd
• jeśli pacjent przyjmuje inhibitor ACE lub aliskiren , niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) takie jak ibuprofen, naproksen, diklofenak, celekoksyb lub etorykoksyb (leki stosowane w celu zmniejszenia bólu i stanu zapalnego)
• kwas acetylosalicylowy (lek stosowany w celu zmniejszenia bólu i stanu zapalnego), w dawce większej niż 3 g na dobę
• preparaty potasu lub zamienniki soli kuchennej zawierające potas (leki zwiększające stężenie potasu we krwi)
• heparyna (lek „rozrzedzający” krew)
• leki moczopędne (odwadniające)
• lit (lek stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych)
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Ciąża
Pacjentka musi poinformować lekarza, jeśli przypuszcza, że może być w ciąży (lub planuje mieć dziecko). Lekarz zwykle zaleci zaprzestanie stosowania leku Caramlo przed planowanym zajściem w ciążę lub niezwłocznie po stwierdzeniu ciąży i zaleci inny lek zamiast leku Caramlo. Lek Caramlo nie jest zalecany we wczesnym okresie ciąży oraz nie wolno go stosować po 3. miesiącu ciąży, gdyż może on spowodować ciężkie uszkodzenie płodu, jeśli będzie stosowany powyżej trzeciego miesiąca ciąży.
Karmienie piersią
Należy poinformować lekarza, jeśli pacjentka karmi piersią lub zamierza zacząć karmić piersią. Lek Caramlo nie jest zalecany kobietom karmiącym piersią i jeśli kobieta chce karmić piersią, lekarz prowadzący może wybrać inne leczenie, zwłaszcza w przypadku karmienia piersią noworodka lub wcześniaka.
