CALCIUM CHLORATUM WZF, 67 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań, 10 amp.

Opakowanie leku Calcium chloratum WZF zawiera 10 ampułek po 10 ml.

Lek zawiera wapnia chlorek w postaci roztworu do podawania dożylnego.

Lek stosuje się:

• w stanach niedoboru wapnia wymagających szybkiego uzupełnienia,
• w zatruciach: antagonistami kanału wapniowego (jeśli dochodzi do zaburzeń krążenia: spadku ciśnienia tętniczego, zaburzenia przewodnictwa), siarczanem magnezu, fluorkami i szczawianami,
• w resuscytacji krążeniowej,
• w znacznej hiperkaliemii (zwiększonym stężeniu potasu we krwi) ze zmianami w EKG.

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Dawkowanie jest indywidualne, zależne od stopnia niedoboru wapnia. Lek należy podawać powoli, z szybkością nieprzekraczającą 1 milimola jonów wapnia/min. W przypadku wystąpienia u pacjenta niekorzystnych objawów, należy zaprzestać podawania leku. Wznowienie podawania jest możliwe po ustąpieniu objawów. Po wstrzyknięciu leku pacjent powinien przez kilka minut pozostać w pozycji leżącej.

Stany niedoboru wapnia wymagające szybkiego uzupełnienia

• Od 5 do 10 ml roztworu (2,3 mmol do 4,6 mmol jonów wapnia) podać bardzo powoli dożylnie.
• Kolejną dawkę można podać po przerwie trwającej 1 do 3 dni, w zależności od odpowiedzi pacjenta i (lub) wyników oznaczeń stężenia wapnia w surowicy.
• W przypadku zwiększonego wydalania wapnia, może być konieczne powtórzenie dawki.

Zatrucia: antagonistami wapnia (jeśli dochodzi do zaburzeń krążenia: spadku ciśnienia tętniczego, zaburzeń przewodnictwa), siarczanem magnezu, fluorkami lub szczawianami

• Początkowo 5 ml roztworu (2,3 mmol jonów wapnia) podane natychmiast po stwierdzeniu zatrucia.
• Jeśli zachodzi potrzeba, dawkę można powtarzać.

Resuscytacja krążeniowa

• Od 5 do 10 ml roztworu (2,3 mmol do 4,6 mmol jonów wapnia) podawać bardzo powoli dożylnie.

Znaczna hiperkaliemia ze zmianami w EKG

• Wapnia chlorek powinien być podawany wyłącznie pod kontrolą EKG.

Stany niedoboru wapnia wymagające szybkiego uzupełnienia

• 0,2 ml/kg mc./dawkę (0,092 mmol jonów wapnia/kg mc./dawkę) roztworu bardzo powoli dożylnie.
• Maksymalna dawka 1 do 10 ml na dobę.

Konkretną dawkę i sposób leczenia ustala lekarz.

Sposób podawania

Lek jest przeznaczony wyłącznie do powolnego podawania dożylnego do dużych żył lub żył centralnych. Leku nie należy podawać podskórnie lub domięśniowo, ponieważ w miejscu podania może wystąpić martwica tkanek. Roztwór przeznaczony do podania powinien mieć temperaturę pokojową.

Uwaga: wapnia chlorek nie powinien być mieszany z węglanami, fosforanami, siarczanami, winianami, tetracyklinami w roztworach przeznaczonych do podawania parenteralnego.

Do rozcieńczania leku można użyć 0,9% roztworu sodu chlorku lub 5% roztworu glukozy. Zalecane jest rozcieńczenie leku w stosunku co najmniej 1:1 w wyżej wymienionych roztworach. Uzyskany po rozcieńczeniu roztwór należy zużyć natychmiast, ze względu na brak środków konserwujących w składzie leku.

Czas trwania leczenia

To, jak długo stosować lek CALCIUM CHLORATUM WZF, ustala lekarz.

Jak każdy lek, lek CALCIUM CHLORATUM WZF może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Wstrzyknięcie soli wapnia może powodować działanie drażniące. Domięśniowe i podskórne podanie leku wiąże się ze szczególnym zagrożeniem wystąpienia takiego działania i jest przeciwwskazane.
Podczas pozajelitowego stosowania soli wapnia obserwowano zwapnienia tkanek miękkich.
Podawanie dużych dawek soli wapnia może prowadzić do wystąpienia hiperkalcemii .
Zbyt szybkie wstrzyknięcie dożylne soli wapnia może także prowadzić do wystąpienia hiperkalcemii, a ponadto uczucia smaku kredy w ustach, uderzeń gorąca, rozszerzenia naczyń obwodowych.

Nie stosować leku Calcium chloratum WZF w następujących przypadkach:

• Jeśli pacjent ma uczulenie na wapnia chlorek lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku.
• Jeśli u pacjenta występuje hiperkalcemia (zbyt wysokie stężenie wapnia we krwi).
• Jeśli u pacjenta występuje hiperkalciuria (zbyt duże stężenie wapnia w moczu).
• Jeśli pacjent ma kamicę nerkową.
• Jeśli pacjent ma ostrą niewydolność nerek.

Przed rozpoczęciem stosowania Calcium chloratum WZF należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.

Jeżeli u pacjenta stwierdzono zmniejszone stężenie wapnia w surowicy wynikające z niewydolności nerek, kwasicę oddechową lub niewydolność oddechową, nie zaleca się stosowania wapnia chlorku, z uwagi na jego właściwości kwasowe.

Sole wapnia należy podawać ostrożnie pacjentom z sarkoidozą.

Należy zachować ostrożność podczas podawania dożylnych preparatów wapnia u pacjentów z zaburzeniami rytmu serca, ponieważ sole wapnia mogą zwiększać ryzyko wystąpienia arytmii.

Leku nie podawać podskórnie lub domięśniowo, ponieważ w miejscu podania może wystąpić martwica tkanek.

Lek podawać wyłącznie powoli dożylnie, do dużych żył lub żył centralnych, aby uniknąć podrażnienia żył i zapobiec wystąpieniu działań niepożądanych. Należy zachować szczególną ostrożność aby uniknąć ewentualnego wynaczynienia podawanego roztworu. Każdorazowo przed podaniem chlorku wapnia upewnić się, czy igła lub cewnik znajduje się w świetle naczynia.

W przypadku wynaczynienia roztworu i infiltracji okolicznych tkanek, należy natychmiast przerwać podawanie leku. Należy podjąć odpowiednie postępowanie mające na celu zminimalizowanie ryzyka uszkodzenia otaczających tkanek. Jeśli to możliwe należy ostrożnie zaaspirować wynaczyniony roztwór. Miejscowe ostrzyknięcie obszaru wynaczynienia 1% roztworem prokainy chlorowodorku z dodatkiem hialuronidazy, może zmniejszyć skurcz naczyń i rozcieńczyć wynaczyniony do okolicznych tkanek roztwór wapnia. Pomocne może być również miejscowe zastosowanie ciepłego okładu.

Po wstrzyknięciu leku może wystąpić obniżenie ciśnienia tętniczego.

Podanie leku ze zbyt dużą szybkością i (lub) w zbyt dużych dawkach, prowadzących do wystąpienia dużych stężeń wapnia we krwi docierającej do serca, może spowodować ryzyko wystąpienia utraty przytomności z przyczyn sercowych.

Nie należy jednocześnie podawać roztworów wapnia i wodorowęglanu sodu przez ten sam dostęp naczyniowy.

Stany niedoboru wapnia wymagające szybkiego uzupełnienia

• 0,2 ml/kg mc./dawkę (0,092 mmol jonów wapnia/kg mc./dawkę) roztworu bardzo powoli dożylnie.
• Maksymalna dawka 1 do 10 ml na dobę.

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

• Podawanie dożylne soli wapnia pacjentom przyjmującym glikozydy nasercowe (np. digoksynę) grozi wywołaniem groźnych zaburzeń rytmu serca. Jeśli podanie leku w takim przypadku jest konieczne, należy podawać go powoli w małych porcjach, najlepiej we wlewie kroplowym w warunkach oddziału intensywnej terapii.
• Tiazydowe leki moczopędne (np. hydrochlorotiazyd) stosowane w leczeniu nadciśnienia mogą nasilać ryzyko wystąpienia zwiększonego stężenia wapnia w surowicy powyżej normy fizjologicznej (hiperkalcemii).
• Bisfosfoniany (pochodne kwasu bisfosfoniowego) stosowane w leczeniu osteoporozy lub choroby Pageta mogą oddziaływać z wapnia chlorkiem, czego skutkiem jest zmniejszenie wchłaniania bisfosfonianów.
• Sole wapnia zmniejszają wchłanianie antybiotyków z grupy tetracyklin.

W ulotce nie podano informacji na temat stosowania leku CALCIUM CHLORATUM WZF z jedzeniem i piciem.

Calcium chloratum WZF a alkohol

W ulotce nie podano informacji na temat interakcji leku CALCIUM CHLORATUM WZF a alkohol.

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Lek może być stosowany u kobiet w ciąży, jeśli w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu.

Wapnia chlorek przenika do mleka kobiecego w tak małych ilościach, że nie wywiera to wpływu na karmione dziecko.

Lek nie wywiera wpływu na prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Podawanie dużych dawek soli wapnia może prowadzić do wystąpienia hiperkalcemii; objawy hiperkalcemii obejmują: utratę łaknienia, nudności, wymioty, zaparcia, bóle brzucha, osłabienie mięśni, zaburzenia psychiczne, wzmożone pragnienie, wielomocz, kamicę nerkową, a w ciężkich przypadkach także zaburzenia rytmu serca i śpiączkę.

Leczenie podejmowane przez personel medyczny polega na nawodnieniu pacjenta, podaniu diuretyków pętlowych, związków chelatujących, kalcytoniny i kortykosteroidów. Należy często, w równych odstępach czasu, określać stężenie wapnia w surowicy, w celu dostosowania leczenia do stanu pacjenta.

W ulotce nie podano informacji na temat postępowania w przypadku pominięcia zastosowania leku.

Substancją czynną leku jest wapnia chlorek dwuwodny.

• Każdy ml roztworu zawiera 67 mg wapnia chlorku dwuwodnego, co odpowiada 0,46 mmol (18,3 mg) jonów wapnia.

Pozostałe składniki to: sodu wodorotlenek 10% lub kwas solny 10% (do ustalenia pH), woda do wstrzykiwań.

Nie zamrażać.

Wykazano chemiczną i fizyczną trwałość rozcieńczonego roztworu przez 24 godziny w temperaturze 15°C-25°C.
Z mikrobiologicznego punktu widzenia, rozcieńczony produkt należy zużyć natychmiast.
Jeżeli nie zostanie zużyty natychmiast, za warunki i czas przechowywania odpowiedzialność ponosi użytkownik.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Zapis na opakowaniu po skrócie EXP oznacza termin ważności, a po skrócie Lot oznacza numer serii.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki.
Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa.
Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.